Luchtkastelen bouwen
Luchtkastelen bouwen: we doen het allemaal van tijd tot tijd. Wegdromen, fantaseren, ons helemaal vereenzelvigen met een film of een mooi boek. We drijven weg op de mooiste voorstellingen, mijmeringen, dagdromen. Ze kunnen het leven wat zachter maken, de werkelijkheid hanteerbaar. Even weg zijn van de werkelijkheid. Je zou het kunnen zien als een minivakantie, zo tussen de bedrijvigheid van alledag door.
Zolang als je het zo kunt hanteren, is er niets mis mee. Het wordt pas opletten als het leven ons lastig valt met zaken die we echt niet willen, met gebeurtenissen die ons emotioneel uit ons evenwicht brengen. Dan hebben ze de neiging om ons mee weg te voeren van de dingen die we niet willen ervaren, niet willen voelen. Op zo’n moment is het goed als we de keuze kunnen blijven maken evenwichtig om te gaan met het ervaren van verdriet, boosheid of angst in balans met het ervaren van ons lichaam als geheel. Met al onze kwaliteiten, compleet zoals we zijn. Nu in dit moment.
Niet willen voelen herbergt het gevaar dat we vluchten; in piekeren, vermijden, boos worden of in begoocheling; het wegdrijven.
Of we vergeten voldoende ‘langzame tijd’ in te bouwen. Een te drukke dag kunnen we goed hanteren, maar met veel drukke dagen die zich aaneenrijgen tot weken of maanden zoeken we de grenzen van ons kunnen op.
De verleiding wordt groter om wat steun te zoeken in een glaasje alcohol, gamen, gokken of misschien wel drugs; om snel te kunnen ontspannen zonder dat we de moeite hoeven te nemen naar ons lichaam te luisteren.

Ga verder met hoofdestuk 4.5 Overdenking
‘