Waarom een griepspuit niet werkt

Fragment uit PlaceboNocebo 35 (Belgisch magazine met interessante informatie: ‘Sinds januari 2014 moet een nieuw griepvaccin niet meer getest worden op veiligheid en werkzaamheid’).

Waarom het griepvaccin niet werkt’

Griep is een luchtweginfectie die veroorzaakt kan worden door drie stammen van het influenzavirus: influenza A, B en C. Deze stammen komen voor in verschillende variaties en elk jaar zijn er andere virussen in omloop. Influenza A-virussen hebben op hun oppervlak eiwitten: hemagglutinine (H) en neuraminidase (N).

Hemagglutinine zorgt ervoor dat een virus zich kan vasthechten aan de cellen van de gastheer. Neuraminidase stelt een virus in staat om zich te vermenigvuldigen. Er zijn tot nog toe 18 vormen van hemagglutinine en 11 vormen van neuraminidase bekend. Influenzavirussen krijgen daarom de aanduiding H1N1, H3N2, enz. Griepvaccins bevatten meestal influenza A/H1N1 en H3N2 en twee stammen van influenza B. Maar er circuleren elk jaar andere vormen van influenzavirussen.

Het duurt vier tot zes maanden om een griepvaccin te maken. Vervolgens duurt het ook nog een paar maanden om het te verdelen en toe te dienen. Dat betekent dat het vaccin snel goedgekeurd moet worden om op tijd beschikbaar te zijn.

Voor het griepvaccin wordt daarom een speciale, versnelde goedkeuringsprocedure gehanteerd. Sinds januari 2014 moet een nieuw (aangepast) griepvaccin niet meer getest worden op veiligheid en werkzaamheid voor het op de markt gebracht wordt.

Dat wil ook zeggen dat men in januari al moet bepalen welke stammen van het griepvirus men gaat gebruiken voor het vaccin. Men moet dus gokken welke vorm van het griepvirus op het einde van het jaar griep zal veroorzaken en of er al dan niet een pandemie zal uitbreken (Weir JP, 2016).

De aanwezigheid van antistoffen tegen de in het vaccin aanwezig virussen maakt het lichaam niet immuun voor andere stammen van het virus of voor gemuteerde vormen van het virus. Een griepvaccin met het influenza A/H1N1 virus, belet niet dat je griep krijgt door infectie met andere stammen van het influenzavirus.

Influenzavirussen muteren constant. Sommige wetenschappers vermoeden dat deze mutaties versterkt worden door jaarlijkse vaccinatie en dat daardoor epidemieën in de hand gewerkt worden (Chong Y, 2017).

Influenzavirussen muteren zelfs tijdens de productie van vaccins. Dat betekent dat bepaalde stammen die voor het vaccin uitgekozen worden al tijdens het maken van de vaccins muteren (Skowronski DM, 2014).

Het griepvaccin vermindert de weerstand tegen griep in het volgende griepseizoen. Het vermindert ook de effectiviteit van de volgende vaccinatie. Jaarlijkse vaccinatie tegen griep vermindert de weerstand tegen griep en vermindert de werking van vaccinatie. Natuurlijke infectie met het influenzavirus (dus het krijgen van griep) beschermt wel tegen griep in het volgende seizoen (Saito N, 2017).

Zowel de ontwikkeling van vaccins als het toedienen van vaccins heeft ervoor gezorgd dat virussen niet alleen sneller muteren, maar ook virulenter (schadelijker) kunnen worden. Zo kunnen influenzavirussen (en andere levende virussen) in het vaccin zelf virulenter worden (door mutatie tijdens de productie). Het vaccineren van grote groepen van de bevolking zou er ook voor zorgen dat de natuurlijke virussen die in omloop zijn (de wilde varianten) andere, virulentere vormen aannemen (Hanley KA, 2011).

Men krijgt griep niet onder controle, ondanks jaarlijkse vaccinatie. Griep kan niet uitgeroeid worden en het is waarschijnlijk ook niet wenselijk om dat te doen. Hoewel griep bij kwetsbare personen ernstige en dodelijke complicaties kan hebben, heeft griepinfectie ook positieve gevolgen. Het versterkt bijvoorbeeld de immuunrespons tegen kankercellen (Iheagwara UK, 2014).

Afspraak maken hoe je dan wel jezelf kan beschermen tegen de griep:

Candida

Bijna iedereen heeft van nature gisten en schimmels op de huid en slijmvliezen. Meestal merkt men daar weinig van. Wanneer zich door omstandigheden een verandering in de darmflora voordoet, kan de normale gistvorm van de candida overgaan in een schimmelvorm van candida. Vanuit de darmen kan deze candida schimmel zich via het bloed naar andere delen van het lichaam verspreiden. Dit kan leiden tot een (chronische) candida-infectie. Een candida-infectie is een zeer vervelend en ook hardnekkig probleem dat verantwoordelijk kan zijn voor maanden tot zelfs jaren van chronische klachten zoals het chronisch vermoeidheidssyndroom en fibromyalgie. Ook andere lichamelijke klachten zoals een prikkelbare darm en migraine komen voor bij mensen met een candida-infectie.

Wat is Candida?

candida_albicans-667

Candida is een gist die in evenwicht leeft met de van nature aanwezige bacteriën in de darmen die er voor zorgen dat er net genoeg voedsel is voor deze gisten. De candidagist is onderdeel van de darmflora en in kleine hoeveelheden aanwezig kan het geen kwaad en wordt het vaak niet opgemerkt. De candida gist leven o.a. van suikers. Als het evenwicht in de darmflora verstoord is kan de candida gist overgaan in een candida schimmel. Het verschil tussen een schimmel en een gist is dat een schimmel groeit in de vorm van draadjes en een gist groeit in de vorm van bolletjes. Candida albicans kan beide vormen aannemen, onder de microscoop kunnen zowel draden als bolletjes te zien zijn.

Verstoord evenwicht

Een verstoord evenwicht door bijvoorbeeld een antibioticakuur of een andere reden van verminderde weerstand, kan er voor zorgen dat een candida-infectie (ook candidiasis genoemd) zich openbaart. De candidaschimmel vestigt zich in eerste instantie in de darmflora waarna ze in de bloedbaan lekt door de minuscule openingen in de darmwand. Het immuunsysteem verzwakt, er is minder weerstand en men is sneller vatbaar voor ziekten. Aan de andere kant was het immuunsysteem al verzwakt door de candidaschimmel die zich had vermeerderd. Het betekent dus iemand met een candida-infectie in een vicieuze cirkel terecht komt waarbij het imuunsysteem verder wordt verzwakt. Een candida-infectie is meestal relatief onschuldig en kan vrij goed behandeld worden.

Wanneer candida in het bloed terecht is gekomen, kan het in uitzonderlijke gevallen wel gevaarlijk zijn. Er kan een veralgemeende of systemische candidiasis ontstaan welke alleen voor komt bij ernstig zieke mensen met een sterk verminderde weerstand zoals bijvoorbeeld mensen die een orgaantransplantatie hebben ondergaan, bij mensen met kanker na een chemokuur of bij aidspatiënten. De klachten van een veralgemeende of systemische candidiasis zijn niet altijd erg duidelijk, omdat deze mensen vaak al erg ziek zijn en reeds hoge koorts hebben.

Diagnose

Klachten geven aan dat er iets in het lichaam niet in orde is. Dat kan de darmflora zijn, of de verhouding tussen zuren en basen, tussen goede en slechte vetten, of wat dan ook. Disbalans in de darmen bijvoorbeeld creëert een voedingsbodem voor een overmatige groei van ongewenste gisten en/of schimmels.

Dit kan Candida Albicans zijn, maar evengoed kan het een andere zijn:

1.       een andere schimmel, zoals lachancea, aspergillus of bijvoorbeeld cryptococcus
2.       een (slechte) bacterie, zoals salmonella, e. coli, pseudomonia, yersinia etc.
3.       een andere parasiet

Er zijn verschillende manieren om overgroei van candidagisten in het lichaam aan te tonen:

1. Het bloed op kweek zetten.
Het nadeel van deze methode is dat het een paar dagen duurt voordat de uitslag of er sprake is van candida, bekend is en dat er een relatief grote kans is op vals-negatief, er zijn namelijk meerder schimmels of gisten die hetzelfde diagnostisch beeld geven. De test valt dan negatief uit terwijl er wel degelijk candidaklachten zijn, er zullen daarom meerdere tests gedaan moeten worden om te voorkomen dat er een verkeerde behandeling wordt gestart.

2. Ontlasting of urine testen.
Candida komt ook voor bij gezonde mensen in het lichaam, in urine, slijmvliezen en ontlasting. Dat zegt nog niets over de overmatige of wildgroei van candida. In de orthomoleculaire geneeskunde wordt onderzoek gedaan naar de darmflora en de bepaling van antistoffen. De aanwezigheid van overmatige of wildgroei van candidagisten zegt niets over de toestand van het bloed.

3. Afscheiding (bijvoorbeeld oraal of vaginaal) onder de microscoop bekijken.
Deze methode biedt de meeste zekerheid tot een positieve diagnose leiden, maar wat zegt het precies? Waar bevindt candida zich nog meer in het lichaam? En niet iedereen heeft last van afscheiding, dus niet iedereen valt hierop te onderzoeken.

4. Punten- of vragenlijst met veel voorkomende, candida-gerelateerde klachten.
Er bestaan vragenlijsten waarbij alle candida-klachten worden ingevuld, dat is een goede methode maar blijft subjectief.

5. De levend bloedanalyse.
Sommige artsen beschikken over apparatuur waarmee ze bloed sterk kunnen uitvergroten en als filmpje vastleggen. Ziektekiemen als candida albicans worden zo visueel aangetoond.

Tal van symptomen zijn gelinkt aan een candida-infectie:

  • extreme zin in suikers
  • chronische vermoeidheid
  • behoefte aan slapen
  • lusteloosheid
  • wisselende bloedsuikerspiegel
  • jeuk/eczeem
  • wazig zien, dubbel zien
  • snel blauwe plekken krijgen
  • een ‘duf’ hoofd
  • kouwelijk
  • spierzwakte
  • blaasontstekingen
  • huidproblemen
  • astma
  • gewichtstoename
  • voedselallergieën
  • pijnlijke uitslag voor op de tong en de slijmvliezen van de wangen
  • migraine
  • kloofjes in de mondhoeken
  • maag- en darmklachten: zoals brandend maagzuur, flatulentie, opgeblazen gevoel en prikkelbare darm syndroom
  • kanker
  • opgeblazen buik
  • darmrommelingen
  • slechte adem
  • jeuk aan de anus
  • pijnlijke tepels
  • depressie
  • pijnlijke penis
  • vaginale afscheiding
  • chronische diarree
  • extreme vermoeidheid na het eten
  • mentale verwardheid
  • slecht geheugen
  • huilbuien
  • angstaanvallen
  • weinig zin in seks
  • onvruchtbaarheid
  • steeds terugkerende infecties aan bijholte, ogen, neus, keel, eierstokken
  • toegenomen overgevoeligheid voor voedsel, additieven, huiddieren, pollen, chemicaliën, tabak en parfum.
  • pijnlijke gewrichten
  • zware benen

De symptomen van candida zijn erg gevarieerd. Dit komt omdat de candida-infectie vele systemen in het lichaam aanspreekt:

  • spijsverteringsstelsel (mond tot anus)
  • hart- en bloedvatenstelsel (hart, bloedvaten, bloed)
  • ademhalingsstelsel (neus, luchtpijp, longen)
  • hormoonstelsel (hypothalamus, hypofyse, schildklier, alvleesklier en bijnieren)
  • zenuwstelsel (hersenen, ruggenmerg, zenuwen)
  • uitscheidingsstelsel (nieren, ureters, blaas, uretha)
  • voortplantingsstelsel (geslachtsorganen, baarmoeder)
  • immuunsysteem

Meest voorkomende varianten van candida

Ondanks dat de lange lijst van door candida veroorzakende symptomen lang en gevarieerd is, zijn er een aantal varianten die het meest voorkomen:

Vaginale gistinfectie: Bijna 75 procent van de vrouwen heeft op zijn minst een keer in haar leven een candida-infectie. Deze veelvoorkomende en vervelende aandoening ontstaat wanneer de zuurgraad van de vagina verandert, wat candida gist de kans geeft om toe te slaan. Er volgt een heftige jeuk, een brandend gevoel bij het plassen en dikke, witte afscheiding. Vrijen en plassen is daardoor erg pijnlijk. Vaak wordt bij een candida-infectie antibiotica voorgeschreven, terwijl dit juist de goede bacteriën doodt en het onderliggende probleem alleen maar groter maakt. Daarnaast werken hormonale veranderingen en zwangerschap gistvorming o.a. een candida-infectie in de hand.

Spruw: Deze vorm van candida-infectie veroorzaakt witgele plekjes in de mond, wat een veelvoorkomend symptoom is van mensen met een verlaagde werking van het immuunsysteem. Dit kan zich verspreiden richting de slokdarm, wat slikken moeilijker en pijnlijk maakt. Een candida-infectie in de mond kan in de hand gewerkt worden door het gebruik van medicijnen die geïnhaleerd worden (bijvoorbeeld bij astma).

Lekkende darmsyndroom: Door een verstoord balans tussen gist en goede bacteriën kan in de darmen dysbiose ontstaan. Dit houdt in dat er rottings- en gistingsprocessen in de darmen plaatsvinden. Hierdoor kan de candida zich in de darmwand boren en kleine gaten graven. Gist produceert 180 giftige bijprodukten, die komen allemaal vrij in het spijsverteringskanaal en dringen zo het bloed binnen. Vervolgens worden de bijprodukten door het hele lichaam verspreid en maakt dit een gevaarlijke zaak met als gevolg o.a. ziekten als psoriasis, depressie en blaasontstekingen.
Door het lekkende darmsyndroom raakt de schildklier uit balans waardoor er cortisol geproduceerd wordt. Dit kan tot auto-immuunziekten en gewichtstoename leiden.

Medici aan een immunologisch laboratorium in Lyon hebben in 2008 een onderzoek gedaan naar candida. Uit dit onderzoek bij mensen met vermoeidheidsklachten bleek dat hun afweer heftig reageert op candida albicans. Hierdoor worden er stoffen geproduceerd die klachten zoals vermoeidheid veroorzaken. Tevens toont het onderzoek alleen de gevolgen aan van candida in het bloed. Maar die gevolgen kunnen ook door andere ziektekiemen worden veroorzaakt. Er is helaas nog geen onafhankelijke, objectieve medische test die uitkomst biedt.

Is er een relatie Candida-Kanker

Volgens Dr. Tullio Simoncini, oncoloog en auteur van “Cancer is Fungus”, is de basisoorzaak van kanker schimmels. Zijn onderzoek heeft hem er van overtuigd dat candida de veroorzaker is van kanker en dat de ziekte zelf een schimmel is. In een poging het lichaam te beschermen tegen deze schimmel vormt het een tumor.

Tussen 79 en 97 procent van de kankerpatiënten bleek last te hebben van candida-klachten. Daardoor zou het denkbaar zijn de kanker te behandelen met antischimmelmedicatie. Echter, een candidaschimmel kan zich aanpassen aan een nieuwe omgeving. Daardoor zijn deze middelen kansloos. Dr. Simoncini gelooft dat kanker behandeld kan worden door in de tumor sodium bicarbonaat te injecteren. De kans is groot dat de schimmel geen tijd heeft om zich aan te passen en daardoor snel verdwijnt aldus zijn mening. Wetenschappelijke bewijzen hiervan zijn in Nederland niet bekend.

Risicofactoren

Bij het ontstaan van een candida-infectie spelen omstandigheden een rol:

  • hormonale factoren zoals zwangerschap, anticonceptie en oestrogeenbehandeling kunnen een vaginale schimmelinfectie veroorzaken. De periode van menstruatie kan een vrouw gevoeliger maken.
  • antibiotica doodt naast schadelijke ook nuttige bacteriën waardoor gisten meer kans krijgen zich te vermenigvuldigen
  • langdurig gebruik van corticosteroïden
  • chemotherapie en bestraling
  • langdurig gebruik van anticonceptiepil
  • wanneer suikerziekte niet goed behandeld wordt, is er ook meer kans op schimmelinfecties
  • genetische factoren
  • spruw (candida-infectie in de mond). Deze kan ontstaan door het gebruik van medicijnen die geïnhaleerd worden zoals bij astma.
  • chronische ziekten, door een combinatie van risicofactoren
  • wisselende seksuele contacten, veelvuldige en/of orale en anale seks zouden mogelijk de kans op een infectie in de hand werken
  • het eten van veel koolhydraten en suikers (o.a. in fastfood, snoep en kant-en-klaarprodukten) zou candida erger kunnen maken omdat suikers een voedingsbron zijn voor gisten
  • langdurige blootsstelling aan in- en uitwendige gifstoffen (kwik, lood, alcohol, amalgaamvullingen in het gebit)
  • het eten van gist (in bijv. brood), schimmelkazen, champignons, de meeste fruitsoorten, alle koolsoorten, vele groenten en alcohol kunnen candida verergeren.
  • verder kan het weer invloed hebben, vooral wanneer het warm, benauwd en vochtig is.
  • langdurige blootstelling aan (negatieve) stress
  • chronisch tekort aan vitamine B12

Besmetting

Hoewel de candida-gist van de ene op de andere persoon kan worden overgebracht (bijv. van moeder op kind of omgekeerd, tussen seksuele partners), gaat het niet echt om een besmetting in de traditionele betekenis van het woord.

Candida wordt niet beschouwd als een besmettelijke ziekte en al helemaal niet als een seksueel overdraagbare aandoening.
De partner van een persoon met een vaginale candida-infectie hoeft niet per definitie voor candida meebehandeld te worden.
Bij baby’s met spruw of wanneer een moeder die borstvoeding geeft een candida-infectie van de tepels heeft, moeten zowel moeder en kind behandeld worden, omdat ze de infectie wel aan elkaar kunnen doorgeven.

Hygiëne voorkomen van candida

Mondinfectie (spruw)

  • Bij zuigelingen is een goede hygiëne extra belangrijk. Bij het geven van borstvoeding is het verstandig om handen en tepels voor iedere voeding te wassen met lauwwarm water.
  • Spenen (van flesjes) kunnen het beste dagelijks uit gekookt worden en bewaard op een droge en schone plaats.

Tepelinfectie

  • Dagelijks een schone beha aan en was beha’s liefst op 60 °C.
  • Tepels moeten zoveel mogelijk aan de lucht drogen na de voeding.
  • Vermijd bij een candida-infectie het inmasseren van een druppel moedermelk op de tepel.
  • Vervang zoogkompressen minstens na elke voeding. Katoenen zoogkompressen moeten na gebruik gedurende 5 minuten uitgekookt worden.
  • Gebruik zo weinig mogelijk zeep.

Vaginale infectie

  • Gebruik voor het wassen van de vagina geen zeep. Zeep kan de natuurlijke zuurgraad verstoren.
  • Orale en anale seks zou mogelijk de kans op een vaginale candida-infectie verhogen.
  • Na ontlasting verkeerd afvegen (van achteren naar voren) kan candida veroorzaken.
  • Gebruik geen desinfecterende middelen, ook niet tijdens de candida-infecties.
  • Zorg ervoor dat bij het vrijen het slijmvlies van de vagina niet beschadigd wordt, gebruikt eventueel glijmiddel.
  • Vermijd synthetisch ondergoed en inlegkruisjes. Deze kunnen de candidaklachten verergeren.

Huidinfectie

  • Houd de huid goed schoon en droog. Dep de huid zachtjes droog.
  • Gebruik zo weinig mogelijk zeep
  • Gebruik eventueel talkpoeder in huidplooien en bij baby’s om het vocht te absorberen

Wat kan er nog meer gedaan worden bij candida-infectie

Aangezien candida op suiker leeft is het tijdelijk volgen van een suikervrij- en koolhydraatbeperkt dieet onontbeerlijk. Bij candida symptomen kan men bij de apotheek een middeltje verkrijgen wat de klachten doet verminderen. Echter, daarmee is de candida-infectie in zijn geheel nog niet weg. Candida blijft actief en pillen en crèmes doen niet meer dan de candida symptomen maskeren, waardoor het onderliggende probleem in stand blijft. Het onderliggende probleem is en blijft het tekort aan goede bacteriën in het lichaam. Wanneer deze balans hersteld is zullen de symptomen van candida vanzelf verdwijnen. Voor het slagen van de behandeling is het noodzakelijk dat eventuele parasieten worden aangepakt en er rekening gehouden wordt met voedselallergieën en/of -intoleraties.

Het is van groot belang candida op meerdere gezondheidsgebieden aan te pakken.

A. Voedingspatroon tijdelijk aanpassen door vermijden van:

  1. suikers: kristalsuikers, honing, dextrose en fructose
  2. voeding dat in de darmen omgezet kan worden naar glucose: koolhydraten (brood, pasta, rijst), alcohol, zetmeel (bijv. aardappel)
  3. lactose (komt voor in melkprodukten)
  4. veel voorkomende allergenen (zuivel, noten, citrusvruchten, tarwe etc.)

Door het verhogen van vezels in voeding wordt de normale darmfunctie ondersteund.

B. Immuunsysteem versterken en ontzien

Om de spijsvertering beter te laten werken en het immuunsysteem te verbeteren is juiste voeding nodig. De oorzaken en symptomen van candida kunnen verschillen per persoon. Ondergetekdne kan hiernaar kijken.

C. Voedingssupplementen

In overleg met Alie Wouda van natuurpraktijkaurora kan gekeken worden of de dagelijkse voeding gevarieerd genoeg is en welke voedingssupplementen nodig zijn als aanvulling op de voeding.

Maak dan nu een afspraak.

Test of u candida hebt test-candida

Afspraak maken met Alie Wouda van Natuurpraktijk AURORA voor andere gezondheidsklachten? klik op deze link

Of app naar 0641979844

Alie

Krachtige bacterie en schimmel/ virus doder

De basisformule van deze krachtige tonic dateert uit het middeleeuwse Europa, dat wil zeggen, uit de tijd toen de mensen leden onder allerlei ziekten en epidemieën.

Deze reinigende tonic is eigenlijk een antibioticum dat gram-positieve en gram-negatieve bacteriën doodt. Het heeft ook een krachtige antivirale en antifungale formule, verbetert de bloedcirculatie en lymfestroom in alle delen van het lichaam. Deze plantaardige remedie is de beste keuze voor de strijd tegen candida.

Deze tonic heeft veel mensen geholpen om vele virale, bacteriële, parasitaire en schimmelinfecties te genezen en zelfs de pest! Haar helende kracht moet zeker niet worden onderschat.

Het kan vele chronische aandoeningen en ziekten genezen. Het stimuleert de bloedsomloop en zuivert het bloed. Deze formule heeft miljoenen mensen geholpen door de eeuwen heen om de meest dodelijke ziekten te bestrijden. Het geheim zit in de krachtige combinatie van hoogwaardige natuurlijke en verse ingrediënten!

Kortom, deze tonic is effectief bij de behandeling van alle ziekten, het versterkt het immuunsysteem, fungeert als antiviraal, antibacterieel, antischimmel en antiparasitaire geneesmiddel en is hier zeer succesvol in. Het helpt bij de meest ernstige infecties.

Het recept

U zult wellicht handschoenen willen dragen tijdens de voorbereiding, in het bijzonder bij het hanteren van hete pepers, omdat het moeilijk is de tintelingen uit handen te krijgen! Wees voorzichtig, de geur is erg sterk, en kan de sinussen direct stimuleren.

Ingrediënten:krachtige schimmeldoder

  • 700 ml appelazijn (altijd biologisch gebruiken)
  • ¼ kopje fijngesneden knoflook
  • ¼ kopje fijngesneden ui
  • 2 verse pepers, de heetste je kunt vinden (wees voorzichtig met het reinigen – handschoenen dragen !!!)
  • ¼ kopje geraspte gember
  • 2 el geraspte mierikswortel
  • 2 eetlepels kurkuma poeder of 2 stuks van kurkumawortel

voorbereiding:

  1. Combineer alle ingrediënten in een kom, behalve de azijn.
  2. Plaats het mengsel in een Mason jar.
  3. Giet er een beetje appelazijn bij en vul het tot de top. Het beste is wanneer 2/3 van de pot uit droge ingrediënten
  4. bestaat, en de rest is gevuld met azijn.
  5. Goed sluiten en schudden.
  6. Houd de pot op een koele en droge plaats voor 2 weken.
  7. Meerdere keren per dag goed schudden.
  8. Na 14 dagen, goed uitpersen en zeef de vloeistof door een plastic zeef.
  9. Voor betere resultaten doe er een gaasje overheen.
  10. Goed uitknijpen zodat al het sap eruit komt.
  11. Gebruik de rest van het droge mengsel bij het koken.

Uw tonic is klaar voor gebruik. U hoeft deze niet in uw koelkast te bewaren. Het zal lang goed blijven.

Extra Tip: U kunt het ook gebruiken in de keuken, meng het met wat olijfolie en gebruik het als een salade dressing of in uw stoofschotels.

Dosering:
Let op: De smaak is erg sterk en scherp!
Extra Tip: Eet een schijfje sinaasappel, citroen of limoen nadat u de tonic heeft genomen om het brandende gevoel te verlichten.
Gorgelen en doorslikken.
Verdun het niet in het water omdat het het effect dan zal verminderen.
Neem 1 eetlepel elke dag om het immuunsysteem te versterken en te vechten tegen verkoudheid.
Verhoog de hoeveelheid elke dag tot u een dosis van 1 klein glas per dag (ter grootte van een likeur glas) heeft bereikt.
Als je strijd tegen een meer ernstige ziekte of infectie, neem 1 eetlepel van de tonic 5-6 keer per dag.

Het is veilig voor zwangere vrouwen en kinderen (gebruik kleine doses!), Omdat de ingrediënten allemaal natuurlijk zijn en geen giftige stoffen bevatten.

voordelen voor de gezondheid

Knoflook is een sterk antibioticum met een breed scala van voordelen voor de gezondheid. In tegenstelling tot chemische antibiotica die miljoenen vriendelijke bacteriën te doden die je lichaam wel nodig heeft, het enige doel is bacteriën en micro-organismen. Knoflook stimuleert en verhoogt het niveau van gezonde bacteriën. Het is een krachtig antischimmelmiddel en vernietigt elk antigeen, ziekteverwekker, en schadelijke ziekteverwekkende micro-organismen.

Ui dichtste verwant aan knoflook en heeft een soortgelijke maar mildere actie. Samen creëren ze een sterk duo.

Mierikswortel is een krachtig kruid, efficiënt voor sinussen en longen. Het opent sinus kanalen en verbetert de bloedsomloop, waar verkoudheid en griep meestal beginnen, de meeste artsen zijn het hierover eens.

Gember heeft krachtige ontstekingsremmende eigenschappen en het is een sterke circulatie stimulans.

Chili pepers zijn de meest krachtige circulatie stimulatoren. Ze sturen hun antibiotische eigenschappen waar dit het meest nodig is om ziekte(s) te bevechten.

Kurkuma is de meest perfecte specerij, reinigt infecties en vermindert de ontsteking. Blokkeerd de ontwikkeling van kanker, en voorkomt dementie. Het is vooral handig voor mensen die worstelen met pijn in de gewrichten.

Appelazijn – er moet iets heel gezond zijn aan het gebruik van appelazijn, omdat de vader van de geneeskunde, Hippocrates, al appelazijn gebruikte rond 400 voor Christus vanwege haar gezonde eigenschappen. Er wordt gezegd dat hij slechts twee remedies gebruikte: honing en appelazijn.

  • Apple cider azijn is gemaakt van verse en rijpe appelen die later worden gefermenteerd en door een streng proces gaan om het eindproduct te geven. Appelazijn bevat pectine, een vezel die slechte cholesterol vermindert en reguleert de bloeddruk.
  • Medische deskundigen zijn het erover eens dat mensen meer calcium nodig hebben als ze oud worden. Azijn helpt bij de extractie van calcium uit de voeding waarmee het wordt gemengd, wat helpt bij het proces om botsterkte te behouden. Kalium tekort veroorzaakt een verscheidenheid aan problemen, waaronder haaruitval, broze nagels en tanden, sinusitis, en een loopneus.
  • Apple cider azijn is rijk aan kalium. Studies hebben aangetoond dat kalium-deficiëntie resulteert in een trage groei. Al deze problemen kunnen worden vermeden als u appelazijn regelmatig gebruikt. Kalium verwijdert ook giftige afvalstoffen uit het lichaam.
  • Bèta-caroteen voorkomt schade veroorzaakt door vrije radicalen, en zorgt ervoor dat de huid stevig en jong blijft. Appleazijn is goed voor degenen die willen afvallen.
  • Het breekt vetten af wat een natuurlijk gewichtsverlies proces ondersteunt. Appelazijn bevat appelzuur, efficiënt in de strijd tegen schimmel- en bacteriële infecties. Dit zuur lost urinezuur afzettingen die zich vormen rond de gewrichten op, en verlicht daarmee pijn in de gewrichten. Opgelost urinezuur wordt later verwijderd uit het lichaam.
  • Er wordt aangenomen dat appelazijn nuttig is bij het behandelen van aandoeningen zoals constipatie, hoofdpijn, artritis, zwakke botten, indigestie, hoog cholesterolgehalte, diarree, eczeem, pijnlijke ogen, chronische vermoeidheid, milde voedselvergiftiging, haaruitval, hoge bloeddruk, zwaarlijvigheid, en vele andere gezondheidsproblemen.

De tonic is de beste combinatie van elk van deze aandoeningen te bestrijden. Bescherm uw gezondheid met behulp van natuurlijke antibiotica!

Bronnen:
Schermafbeelding 2014-06-14 om 01.57.43

Alie Wouda
alie wouda

Griep

imageGriep
Preventie
Griep blijkt zich heel anders te ‘gedragen’ dan andere infectieziekten. Bijvoorbeeld de ‘seizoens-gebondenheid’ is merkwaardig. De theorie die nu terrein wint is, dat er een onderliggend probleem is, namelijk vitamine D tekort. Zodra het seizoen zorgt voor minder zon, veroorzaakt dit een toename van het tekort waardoor een kritische grens gepasseerd wordt. Ook staat vast dat de complicaties die griep juist gevaarlijk kunnen maken, zoals longontsteking, vooral optreden bij personen met een extreem lage vit. D. spiegel. Een ander bewijs voor de theorie is, dat inname van 2000 IE (volwassenen) of 1000 IE (kinderen tot 12 jaar ) vitamine D per dag (dit is beduidend meer dan men normaal aanraadt) de griep zo goed als uitbant. (Dr. John Cannell, de “Linus Pauling” van de vit. D.) Toch blijven artsen beweren dat de beste preventie een griepprik is, die waarschijnlijk niets uithaalt, maar wel schade aan kan richten … Dat ze bij kinderen en ouderen niets uitmaken is aangetoond in een onderzoek. Specialisten blijven vasthouden aan onderzoeken die een minimaal effect suggereren en bagatelliseren de meldingen van (allergische) reacties tot zelfs Guillain-Barré (een ernstige herseninfectie).
Griepprikken bevatten bijna allemaal 25 microgram kwik, een hoeveelheid die ‘veilig’ is voor iemand van ruim 200 kilo. Daarnaast zitten er nog minimaal twee zeer verdachte stoffen in. Kinderen en senioren lopen het meeste risico. Precies de groepen waar de industrie zich op richt … Er zijn eigenlijk alleen maar onderzoeken die aantonen dat het vaccin geen verschil maakt in ziekenhuisopnames en sterfgevallen (gepubliceerd in toonaangevende bladen als The Lancet). De enige onderzoeken die ‘bewijzen’ dat het vaccin veilig is, komen van de fabrikant en moet men dus wantrouwen, zeker als blijkt dat veel andere proeven o.a. met dieren, het vaccin in verband brengen met diverse ernstige ziektes. Zo is er een verband gevonden met Alzheimer en artritis, vermoedelijk door de combinatie van kwik en aluminium en formaldehyde in de meeste vaccins. Mensen die sterven aan griep hebben eigenlijk altijd een onderliggende ziekte en/of een verzwakt immuunsysteem, daar helpt de prik dus niet. Bovendien verzwakken griepprikken het immuunsysteem en maken je dus waarschijnlijk vatbaarder voor andere infecties, een effect dat nooit is
De beste preventie is dus voldoende vitamine D. Om zeker te zijn dat je geen onnodige overdosering neemt is een bepaling nodig. Kan ook gewoon via de huisarts, alleen zal die de ‘lat’ ook te laag leggen omdat men een te lage norm als gezond hanteert. Zie info natuurarts.
Net zo belangrijk: vitamine C. Mensen zijn, samen met cavia’s, de enige dieren die zelf geen vitamine C kunnen maken. We zijn dus 100% afhankelijk van wat er via ons voedsel binnenkomt. Zeker in de winter en als het aantal virussen om ons heen toeneemt is dat vrijwel niet haalbaar. Het is dus verstandig om dagelijks deze vitamine aan te vullen.
Behandeling
Mocht je toch een griep oplopen, dan is vit. D ook voor behandeling eerste keus! Tijdens elke acute infectie is extra innemen van een paar gram vitamine C (liefst verdeeld over de dag, maar niet te laat i.v.m. moeite met slapen) ook heel belangrijk. Recent is er een publicatie geweest over het goede effect van een combinatie van vit. C en zink. Er zijn zink-zuigtabletten waar ze beide in zitten (wel met een wat lage C dosis, maar dat kan je extra bij nemen).
Een ander sterk antiviraal middel is extract van Olijfblad.
Top-10 van planten of extracten voor griep:
Vlierbessen (extract) en Echinacea
de vluchtige olie uit de citroenschil
de vluchtige olie uit selderiezaden
pijnboomhars
de vluchtige olie van de knolselderij
teunisbloemblad
paardenkastanjes
theeblaadjes
mangobloemen
guaranazaad
Let goed op de dosering, laat u adviseren door Alie Wouda van Natuurpraktijk Aurora.
Onderdruk de koorts alleen als die heel gevaarlijk hoog is (boven de 40 graden). Koorts is het beste medicijn tegen virussen en dat weet ons afweersysteem ook! Help liever de temperatuur op te stoken als het niet vanzelf gaat. Warm in bed met kruik, warm (voeten)bad. (Ga niet naar een openbare sauna in het acute stadium denk aan uw medemens! Na afloop kunt u daar de laatste restjes toxinen uitzweten.
Neem geen Tamiflu, dat heeft meer nadelen dan voordelen, dus alleen in levensbedreigende situaties.

Preventie van infecties algemeen
Voorop staat het algemene advies: hygiëne maakt een wereld van verschil!
Handen veel en grondig wassen, zo min mogelijk handen geven, gebruik wegwerpzakdoeken.
Geen suiker, veel slaap, regelmatig bewegen (liefst buiten!), regelmatig knoflook gebruiken, zorg voor goede verwerking van stress en eet volgens je stofwisselingstype: allerlei factoren, waaronder je bloedgroep, bepalen je type en dat geeft aan wat je wel en niet moet eten uit het ‘gezonde’ aanbod. Veel mensen hebben baat bij het bloedgroependieet.
Onlangs werd duidelijk dat er nog een eenvoudige preventie is: koper! Kranen en deurkrukken gemaakt van koper, blijken nauwelijks virussen en andere ziekteverwekkers ‘door te geven’. Zelfs de beruchte MRSA (Multi resistent en gevaarlijk) houdt het er niet op uit, evenals de E-coli. Bij een proef met tevens koperen wc-brillen en duwplaten of klapdeuren in een ziekenhuis verminderde het aantal microben op deze oppervlakten met maar liefst 95%!
Sportscholen kunnen ook een bron van besmetting zijn, als de apparaten niet zeer regelmatig worden ontsmet. Sauna’s en stoombaden wantrouwen!
Verder zijn afstandsbedieningen, toetsenborden en pinautomaten notoire broeinesten van ziektekiemen. Alle zaken die door veel mensen worden aangeraakt (geld!) vragen om handen wassen voordat je in contact komt met mond, neus of voedsel. (Zoals je in verre landen besmetting voorkomt.)
Een leuke manier om je immuunsysteem gezond te houden is een goede seksuele relatie … daarvan kan zelfs je cholesterol spiegel merkbaar verbeteren!

Samenvatting
De beste preventie tegen griep: (en veel andere infecties)
Gezonde voeding, niet roken, voldoende slaap, gezonde darmflora
Voldoende vitamine D (door zon of voeding of supplement, ouderen zijn vrijwel altijd gebaat bij supplement)
Voldoende vitamine C, door voeding en verder aangevuld met supplement
Echinacea om lage weerstand extra op te krikken (tegen alle infecties)

Bij de eerste verschijnselen of als huisgenoot griep heeft: veel vitamine C  zink, en vitamine D extra.
Bij twijfel neem contact met me op

5 natuurlijke remedies tegen verkoudheid en griep

Is die sluimerende griep of verkoudheid nu toch de kop aan het opsteken? Of probeer je hem uit alle macht niet toe te laten slaan met een hele rits vitaminepillen? Er zijn ook natuurlijke manieren om je weerstand te verhogen zodat je sneller opknapt bij een griep of verkoudheid, of -nog beter- die bacillen zo min mogelijk de kans te geven.

1. Zink uit je voedsel

Behalve vitamine C, is zink ook een goed hulpmiddel om sneller op te knappen. Volwassenen hebben baat bij 20-40 mg zink per dag. Etenswaren waar zink in zit zijn onder andere : spinazie, pompoenpitten, noten (vooral cashewnoten), pure chocola, bonen en champignons. Voor de vlees- en viseters; er zit zink in rund- en lamsvlees en oesters.

2.Verzachtende drank bij een zere keel en hoest

De werkzame ingrediënten in deze warme drank zijn: kurkuma, honing, citroen en gember. Kurkuma is ontstekingsremmend, honing en citroen zijn verzachtend. Gember staat in de Chinese geneeskunde al langer bekend als wonder wortelknol, en dit is nu ook vanuit wetenschappelijk onderzoek aangetoond: het bevat ontstekingsremmende stoffen en werkt ook pijnstillend.
De drank is makkelijk te maken, want meer dan heet water, een schijf citroen, een stuk verse gember, een stuk verse kurkuma (of een snuf in poedervorm) en een theelepel (biologische) honing heb je niet nodig. Even doorroeren en klaar.

3. Voorkom infecties en virussen

Niet iedereen zal blij worden van het idee, maar knoflook -en vooral rauw en vers- is een natuurlijk antibioticum. Aan knoflook wordt al langer een heilzame werking toegeschreven tegen hoge bloeddruk, aderverkalking en allerlei schimmels. Het is vooral een antioxidant waarvan de zwavelhoudende componenten bacteriedodend werken. Dun gesneden in olijfolie of honing en 3x daags nuttigen, als het kauwen op een rauwe knoflookteen je te ver gaat. Uiteraard kun je knoflook ook gekookt in gerechten verwerken of knoflooktabletten nemen.

4. Verstopte neus en overtollig slijm

Je hebt hem vast al vaker gehoord: stomen! Druppel een mix van essentiële oliën bestaande uit pepermuntolie, lavendelolie, citroenolie en eucalyptusolie in een kom heet water, gooi een handdoek over je hoofd en inhaleer. Snuit daarna een paar keer goed je neus. Je kunt ook een rub maken met dezelfde oliënmix en een neutrale ‘vaste’ olie zoals kokosolie. Smeer boven je borst of op je voorhoofd.

5. Soep waar je van opknapt

Het wordt vaker gezegd: je moet bij griep kippensoep eten. Of dat bij iedereen effect heeft is nog maar de vraag, maar wat in elk geval geen kwaad kan is gezond eten, luisteren naar je lichaam en wat het qua voeding aankan. Gebruik de volgende ingrediënten voor het al dan niet maken van soep: ui, knoflook, gember, citroen/limoen en veel groente.
Zorg bij griep in ieder geval voor voldoende rust en houd je vochtgehalte op peil in de vorm van water en kruidenthee, dan ben je in no time weer fit.

Kom je er nog niet uit?

Overdracht van de ziekte van Lyme

Ziekte van Lyme (door Desi Shiba)

Voordat u begint met lezen, wil ik, Desi Shiba, u zeggen dat drager zijn van deze bacterie, niet betekend dat u meteen ziek wordt. Zolang uw immuunsysteem sterk blijft, is er niets aan de hand. Lida Mattman schreef dat zij tientallen jaren geleden moeite had met onbesmet bloed vinden voor onderzoeken. Dat betekend dat het gros waarschijnlijk al drager is van deze bacterie.

lyme

Welke onderzoeken en bewijzen zijn er? Omdat er heel veel meningen zijn, heb ik de onderzoeken en bewijzen op een rijtje gezet zodat iedereen het zelf kan onderzoeken. Alle nieuwe onderzoeken en bewijzen zullen hieronder geplaatst worden.

Nieuwe onderzoeken, bewijzen en uitspraken van ILADS artsen, zijn meer dan welkom.

Laten we beginnen met de microbioloog Lida Mattman. Zij heeft de Borrelia 50 jaar (volgens wikipedia 70 jaar) bestudeerd en is genomineerd voor de Nobelprijs. Zij kent de Borrelia spirocheet beter dan wie dan ook! Haar levenswerk was onderzoek doen naar de spirocheet Borrelia. Zij bestudeerde de verschillende vormen en de overdracht van deze spirocheet.

Een onderzoekster die jarenlang (meer dan 70 jaren) onderzoek heeft verricht naar de verschijning van deze bacterie-vormen is Lida H. Mattmann (USA). Zij schreef het boek Cell Wall Deficient Forms: Stealth pathogens, waarvan in 2000 de derde editie is verschenen

Lida Mattman over de ziekte van Lyme (bekijk het filmpje)

De bacteriën zitten in urine, moedermelk en traanvocht, sperma, bloed, plasma en het vocht in de hersenen en het ruggenmerg. Zij trof Bb aan in traanvocht, en legt uit hoe gemakkelijk Bb daardoor kan worden overgedragen via de handen

‘De microbioloog professor Lida Mattman isoleerde levende Bb spirocheten uit onder meer muggen, vlooien, mijt, semen, urine, bloed, plasma en liquor. Wat zij ontdekte dat Bb zo gevaarlijk maakt, is dat deze bacterie kan overleven en zich verspreiden zonder celwand (L vorm)

(Doordat L-vormen geen celwand bezitten zijn zij resistent tegen bètalactamantibiotica, zoals penicilline. Dit zijn antibiotica die inwerken op de celwand)

Er zijn al vele gezinnen bekend van wie ALLE leden aan Borreliose lijden, maar waarvan ieder, vóór de constatering daarvan, een ander diagnostisch etiket droeg, met de daaruit volgende (niet effectvolle) medicatie. Hieruit volgt dat wanneer één gezinslid Lyme heeft, het gehele gezin, inclusief de huisdieren, moet worden behandeld.

Een paar punten om over na te denken:

  • Men adviseert om een teek NIET met de handen eruit te halen ivm besmetting via de handen!
  • Complete gezinnen kregen Lyme, niet vanaf de geboorte! Dat kwam pas NADAT een gezinslid een teek had gehad, daarna werd het hele gezin ziek.
  • Vrienden van Lyme patiënten werden ook ziek melde een ILADS arts. “In mijn omgeving wordt iedereen ziek, ze krijgen allemaal dezelfde klachten als ik” melde een patiënt.

Social contact: A number of studies of unrelated people shows that mere proximity seems to be enough to transmit chronic disease. A case-controlled study of residents of the Isle of Man found that 40% of people with sarcoidosis had been in social contact with a person known to have the disease, compared with 1-2% of the control subjects. Another study reported three cases of sarcoidosis among ten firefighters who apprenticed together. 

  • Katten en honden dragen Lyme en Bartonella en dragen dit over op de mens. De mens heeft geen seks met ze!!! Dit gaat via speeksel of traanvocht.
  • In een experiment met katten kon Burgess de katten oraal infecteren en via het traanvocht. Eveneens kon een orale infectie bij muizen door hem worden aangetoond en contact transmissie bij honden en muizen. Als orale infectie mogelijk is dan komt voedsel als vector eveneens in aanmerking. Lischer vond B. burgdorferi in koemelk.

Stelletjes die veilig seks hebben gehad kregen toch Lyme!

Lyme is een SOA:

  1. Een ILADS arts doet Lyme testen door vocht weg te halen bij de vrouw. De Lyme bacterie is 100% aanwezig, bij de mannen 50%.
  2. Deze ILADS arts zegt: JA Lyme is een SOA. (ook deze arts gelooft dat het overdraagbaar is via de handen)U kunt niet verwachten dat een spirocheet in sperma of vocht, tijdens seks op z’n plaats blijft zitten en niet naar de partner toegaat
  3. Er zijn onderzoeken waarbij borrelia spirocheten zijn gevonden in zowel sperma als vaginaal vocht en waarin koppels identieke stammen van borrelia in hun vocht hadden.The culture of viable Borrelia spirochetes in genital secretions suggests that Lyme disease could be transmitted by intimate contact from person to 
  4. Dr. Raphael Stricker: “It would certainly explains why the disease is so common,” Dr. Raphael Stricker, one of the researchers of the study stated. According to the CDC, there are 300,000 new cases of Lyme each year and this rate is rapidly increasing making it one of the most urgent epidemics today.
  5. Alan Macdonald, Burescano en Horowitz zeggen: Everything Syfiles can do, Borrelia can. Syfilis (het zusje van Borrelia) was in de jaren 30-50 een epidemie. Syfiles en Borrelia zijn beide spirocheten. Syfiles is seksueel overdraagbaar
  6. When Dr. Jones (Bekende ILADS arts) treats a Lyme patient who’s in a relationship, he often treats the spouse as well; otherwise, he says, they can just pass the Bb back and forth, reinfecting each other! STD.
  7. The study (headed by microbiologist Marianne Middelveen and an international team of medical researchers) is the first to officially investigate sexual transmission between partners. However, it has been suggested for over a decade that Lyme disease could transmit sexually. The bacteria that causes Lyme is a type of spirochete which is related to the same cork-screw shaped bacteria of syphilis. I’ve interviewed many leading Lyme literate doctors and researchers, including microbiologist Marianne Middelveen and internist Raphael Stricker. Both are involved with the most recent study investigating Lyme as an STI. According to Dr. Stricker and Ms. Middelveen, researchers of the 2014 study on Lyme as an STD, it was suggested over a decade ago already that Lyme disease could be sexually transmitted because the Lyme bacteria. It would certainly explain why the disease is so common,” Dr. Stricker stated in our phone interview. “This is a big game changer”, Stricker said. “It would mean we should no longer think of Lyme based on geographical high risk zones. 
  8. Wat zeggen Lyme patiënten zelf? Joanne, who travels to Belgium from the Netherlands to see her doctor, strongly feels she transmitted the infection to her partner and expressed relief that her doctor informed her about this mode of transmission: I am personally really glad my doctor said it is likely to be an STD. Because of this I had my boyfriend tested right away when I found out I had Lyme. He’s now also receiving treatment and is recovering much faster. With Lyme, the earlier you discover it, the better your chances of recovery, so no, I wouldn’t wait. Barbara* has a story like so many Americans. Her infection wasn’t detected until many years after transmission: I may have sustained a tick bite in 2008, but the circumstances were such that I brushed the incident off. I never had a bullseye rash. Lyme wasn’t identified until 2014 (after a year trying to find a diagnosis that explained my symptoms). Although Lyme crossed my mind my initial test was negative. My treatment might have been completely different if I had known and understood what IS NOT KNOWN about Lyme. I might have sought aggressive treatment for the tick bite, not ignored it. I might have been able to protect my husband who now also has Lyme. Another patient: There are too many people with Lyme at the moment, it cannot only come from a tick bite anymore. Whole families are infected with Lyme. Including my family and my husband. I have Lyme. My husband never had a tick bite but had a positive test. He also has Lyme disease because of me. I think every practitioner has to tell their patients it’s sexually transmitted, there needs to be more information told about it.
  9. There is always some risk of getting Lyme disease from a tick bite in the woods. But there may be a bigger risk of getting Lyme disease in the bedroom “The presence of the Lyme spirochete in genital secretions and identical strains in married couples strongly suggests that sexual transmission of the disease occurs,” said Dr. Mayne. The study was presented at the annual Western Regional Meeting of the American Federation for Medical Research, and an abstract of the research was published in the January issue of the Journal of Investigative Medicine. The Lyme spirochete resembles the agent of syphilis, long recognized as the epitome of sexually transmitted diseases. That makes Lyme disease almost twice as common as breast cancer and six times more common than HIV/AIDS. It explains why the disease is more common than one would think if only ticks were involved in transmission All women with Lyme disease tested positive for BB in vaginal secretions, while about half of the men with Lyme disease tested positive for the Lyme spirochete in semen samples. Furthermore, one of the heterosexual couples with Lyme disease showed identical strains of the Lyme spirochete in their genital secretions.
  10. Spouses have a significantly greater chance of developing the same disease as their partners – a phenomenon that can best be explained if familial aggregation has an infectious cause. Echtgenoten hebben een veel grotere kans om dezelfde ziekte te ontwikkelen. Dit heeft een infectieuze oorzaak.
  11. Emerging information indicates that, if you are having unprotected sex at all — even in a monogamous relationship — you’re at risk of infection. Everyone has the right to choose how they protect themselves and their partners. This is not about inciting panic or stigma. It is about encouraging an up-to-date public discussion regarding Lyme. It’s about allowing people an informed choice. And finally, for safer sex educators, it’s about informing people on how they can enjoy sex and remain infection free, and for those who are infected, how to best protect their partners: 
  12. Dr Bach (ILADS) behandeld (net als Dr Jones) ook de partner ivm herbesmetting:Dr. Bach calls Bb “a brother” to the syphilis spirochete because of their genetic similarities. For that reason, when he treats a Lyme patient in a relationship, he often treats the spouse; otherwise, he says, they can just pass the Bb back and forth, reinfecting each other.
  13. http://www.prweb.com/releases/2014/01/prweb11506441.htm
  14. http://www.yourtango.com/experts/lucky-bloke-global-condom-experts/tick-might-ruin-your-sex-life-monogamous-sti-wont-care
  15. Dr.Klinghardt: There is also increasing evidence that Lyme disease may be transmitted sexually and congenitally. Borrelia burgdorferi is a spirochete, a cousin to the spirochete bacterium that causes syphilis. In fact, they look almost identical under a microscope. B. burgdorferi’s corkscrew-shaped form allows it to burrow into and hide in a variety of your body’s tissues, which is why it causes such wide-ranging multisystem involvement: 
  16. Dr. Stricker pointed to the unknown risks of contracting Lyme disease raised by the study. “There is always some risk of getting Lyme disease from a tickbite in the woods,” he said. “But there may be a bigger risk of getting Lyme disease in the bedroom.
  17. Gregory Bach, D.O., presented a study on transmission via semen at the American Psychiatric Association meeting in November, 2000. He confirmed Bb DNA in semen using the PCR test (Polymerase Chain Reaction).
  18. Meer linkjes dat Lyme een SOA is.
  19. Gregory Bach, DO, International Scientific Conference on Lyme Disease, April 2001 Lyme disease, being a spirochete with pathology similar to syphilis, is often found difficult to treat due to the spirochete invading sanctuary sites and displaying pleomorphic characteristics such as a cyst (L-form).Because a significant portion of sexually active couples present to my office with Lyme disease, with only one partner having a history of tick exposure, the question of possible secondary (sexual) vector of transmission for the spirochete warrants inquiry. Additionally, sexually active couples seem to have a marked propensity for antibiotic failure raising the question of sexually active couples re-infecting themselves through intimate contact. Methods Lyme spirochetes/DNA have been recovered from stored animal semen. Recovery of spirochete DNA from nursing mother’s breast milk and umbilical cord blood by PCR (confirmed by culture/microscopy), have been found in samples provided to my office. Results Surprisingly, initial laboratory testing of semen samples provided by male Lyme patients (positive by western blot/PCR in blood) and the male sexual partner of a Lyme infected female patient were positive approximately 40% of the time. PCR recovery of Lyme DNA nucleotide sequences with microscopic confirmation of semen samples yielded positive results in 14/32 Lyme patients (13 male semen samples and 1 vaginal pap). ALL positive semen/vaginal samples in patients with known sexual partners resulted in positive Lyme titers/PCR in their sexual partners. 3/4 positive semen patients had no or unknown sexual partners to be tested. These preliminary findings warrant further study. Current a statistical design study to evaluate the possibility of sexual transition of the spirochete is being undertaken. Our laboratory studies confirm the existence of Lyme spirochetes in semen/vaginal secretions. Whether or not further clinical studies with a larger statistical group will support the hypothesis of sexual transmission remains to be seen. A retrospective clinical study is also underway. We are reviewing the medical records, collecting semen samples of patients who were previously diagnosed with current and previously treated Lyme disease are being asked to provide semen,pap and blood samples for extensive laboratory testing. Conclusion With the initially impressive data, we feel the subsequent statistical study on the sexual transmission of the Lyme spirochete will illuminate a much broader spectrum of public health concerns associated with the disease than the originally accepted tick borne vector. 
  20. Volgens Harvey is er geen literatuur die het tegendeel beschrijft dat Lyme een SOA is.
  21. Compelling evidence supports horizontal (sexual) and vertical (congenital) human to human transfer.
  22. Dr. Burrascano (bekende ILADS arts) zegt – Lyme is seksueel overdraagbaar -Partners moeten soms beide behandeld worden, anders blijven ze elkaar herbesmetten.
  23. Wat kunnen andere spirocheten? De ziekte van Weil: Leptospiren zijn spirocheten uit het genus Leptospira van de familie Leptospiraceae. Leptospiraceae behoort samen met de familie Spirochaetaceae waarin de genera Borrelia (o.a. Lyme-ziekte, febris recurrens) en Treponema (syphilis door T. pallidum) tot de orde Spirochaetales. Leptospiren leven in de nieren van hun natuurlijke gastheren en worden uitgescheiden met de urine. Ze kunnen geruime tijd buiten het lichaam van hun gastheer overleven, vooral als de condities gunstig zijn (warme en vochtige omgeving). Besmetting van de mens vindt plaats door direct contact met de (levende of dode) gastheer of zijn urine of indirect via de met urine gecontamineerde omgeving, vooral oppervlaktewater, vochtige planten en modder.Voor infectie is overdracht via wonden of slijmvliezen of misschien ook via de weke huid of door inademing van aërosolen van urine noodzakelijk. Intensief contact met dieren vormt een potentieel risico tot besmetting. Leptospiren kunnen overgedragen worden via seksueel contact, transplacentair of via moedermelk. Syfilis: Syfilis is een seksueel overdraagbare aandoening. De oorzaak is de spirocheet bacterie. De bacterie komt het lichaam binnen via de slijmvliezen van vagina, penis, anus, mond of huid. U kunt syfilis voorkomen door een condoom te gebruiken tijdens het vrijen. U moet ook bij orale seks een condoom gebruiken
  24. It has been established that a wide variety of bugs can at least carry the disease – and that it even is found in human semen, blood, urine and saliva. This would explain why MS statistically ever-so-slightly can “run in the family”. It may partially be caused by a genetic propensity for not being able to clear the infection, but it may also be because bed bugs, fleas, lice, mosquitoes and sexual intercourse or even mere kissing can possibly transmit the bacterium. MS is oa Lyme.
  25. Dr. Stricker over de seksuele overdracht van de Borrelia bacterie.Given all the uncertainties with Lyme, prevention is more important than ever. We know condoms will be the most effective way to protect against its spread as an STI. Drawing from what people living with Lyme have voiced, my personal opinion is that if there is any chance whatsoever that Lyme could be sexually transmitted –and the evidence is rapidly increasing– more people need to be made aware of this possibility.

Bloedtransfusie:

  1. Artikel uit 1990:The data demonstrate that B. burgdorferi can survive the blood processing procedures normally applied to transfused blood in the USA.
  2. Donated blood and body tissue. Donation of blood, bone marrow, organs or other tissues transmits pathogens between donor and recipient – even, in the case of blood donation, when there is an attempt to filter blood. At an average of around 0.01 microns in diameter, L-form (!) bacteria are small enough to pass through even the finest of filters.
  3. Survival of Borrelia burgdorferi in blood products (Badon SJ, Fister RD, Cable RG}: The organism was shown to survive in RBCs (4 degrees C) and FFP (below -18 degrees C) for 45 days and in PCs (20-24 degrees C) for 6 days. The results of this study do not exclude the possibility of transmission of Lyme disease through blood transfusion.
  4. Transfer of Borrelia burgdorferi s.s. infection via blood transfusion in a murine model (Gabitzsch ES, Piesman J, Dolan MC, Sykes CM, Zeidner NS): Our results indicate that it is possible to acquire B. burgdoferi infection via transfused blood in a mouse model of Lyme borreliosis. Nine of 19 (47.7%) immunodeficient mice, 7 of 15 (46.8%) inbred immunocompetent mice, and 6 of 10 (60.0%) outbred mice became infected with B. burgdorferi after transfusion. Our results indicate that it is possible to acquire B. burgdoferi infection via transfused blood in a mouse model of Lyme borreliosis.
  5. lees
  6. The data demonstrate that B. burgdorferi can survive the blood processing procedures normally applied to transfused blood in the USA.
  7. These data demonstrate that transfusion transmission of B. miyamotoi can occur in mice and suggest that it also may occur in humans.
  8. Volgens een studie van Nohlmans in 1991 is 9% van de bloedconserven in Nederland besmet. De epidemiologische relevantie van deze bevindingen zijn echter tot op heden niet onderzocht. Nadelman toonde aan dat na zes weken gekoelde opslag van bloedconserven de Borrelia bacterie nog aanwezig was en dat een aan transfusie gerelateerde Lymeziekte theoretisch mogelijk is. Verschillende andere studies komen tot dezelfde conclusie.
  9. Nog meer onderzoeken.
  10. Dr. Tang adds other avenues of infection: “Transmission may also occur via blood transfusion and through the bite of mosquitoes or other insects.” Dr. Cowden contends that unpasteurized goat or cow milk can infect a person with Bb 
  11. The results of this study do not exclude the possibility of transmission of Lyme disease through blood transfusion. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2773025?ordinalpos=3&itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_DefaultReportPanel.Pubmed_RVDocSum
  12. US studies have found Borrelia “may survive storage under blood banking conditions and that transfusion-related Lyme disease is theoretically possible” Nadelman RB, Sherer C, Mack L, Pavia CS & Wormser GP. 1990, Survival of Borrelia burgdorferi in human blood stored under blood banking conditions.
  13. An article raising concerns about the transfusion-based transfusion was published. 
  14. A study conducted at the Sacramento (California) Medical Foundation Blood Center in 1989 states that there is evidence that the transmission of Borrelia is possible by blood transfusion. 
  15. Furthermore, in 1990, a study by the Centers for Disease Control (CDC) in Atlanta, Georgia stated that the data demonstrates that Borrelia burgdorferi can survive the blood processing procedures normally applied to transfused blood in the USA. 
  16. In January, the CDC recommended that public health departments report all cases of the infections to curb risks of infection via transfusion.Ook vanwege de vele misdiagnoses is het safe om GEEN bloed te geven. Vanessa bleek na 25 jaar missdiagnoses Lyme en co infecties te hebben. Ze had meerdere keren bloed gegeven en daarmee waarschijnlijk mensen besmet zoals u in de bewijzen hierboven heeft kunnen lezen. Lyme wordt vaak pas na tientallen jaren ontdekt vanwege de slechte testen in Nederland. Deze zijn maar 30% betrouwbaar met als gevolg dat patiënten rondlopen met missdiagnoses zoals MS, ALS, Fibromyalgie, CVS/ME, reumatische artrites, ADHD, ADD.
  17. “I’ve been very concerned about this issue and have spoken to Canadian Blood Services about it. I was very disappointed with their lack of knowledge and slowness to put measures into place to protect the public. I have given blood several times since I got Lyme, Bartonella and Mycoplasma because I was told it was ‘some kind of arthritis’ for over 25 years!”
  18. Het zusje Syfilis kan ook worden overgedragen door bijvoorbeeld een bloedtransfusie.
  19. Karen Smith, 51, from Northern Ireland, told the Sunday Telegraph she believes she may have contracted Lyme disease after undergoing a blood transfusion in 1987 while giving birth to her first child and may have passed it on to her children.

Borrelia artritis na transplantatie:

Een incident van borrelia artritis na autologe chondrocyten transplantatie voor reparatie van een kraakbeendefect. 

Transmission is a key point inasmuch as millions of people world-wide are affected by blood, blood and tissue products and other human biologicals that indeed have the tremendous potential to transmit these important infections. I have an anecdotal case history of a woman who donated a kidney to her sister. The donor had been treated for Lyme disease. The recipient had no known history of Lyme disease. Both were sisters who lived in different countries—one in the US, the other in Germany. The result was the recipient succumbed to Lyme disease, which, due to her immunosuppressive drugs to ward off tissue rejection, took hold of her within a short time period following transplant surgery, and she died of Lyme infection. 

DNA Borrelia in oorsmeer: Artikel uit 1994: In a female patient with increasing redness of the hands and face, proteins of Borrelia burgdorferi were detected in a biopsy of the ear by DNA amplification. Although acrodermatitis chronica atrophicans has been documented to be caused by B. burgdorferi, this is the first case with proven spirochetal presence in the skin of the head. After 2 weeks of intravenous therapy with ceftriaxone marked improvement of discoloration of the skin was noted.

Overdracht door insekten zoals steekvliegen, muggen, spinnen, mijt, vlooien:

  1. According to Dr. Dietrich Klinghardt, one of the leading authorities on Lyme disease, the bacteria can also be spread by other insects, including mosquitoes, spiders, fleas, and mites.Dr. Klinghardt van ILADS zegt dat de bacterie wordt overgedragen door muggen, spinnen, steekvliegen en mijt.
  2. On July 10, 1989, while jogging with no shirt on, a 42-year-old man from Old Lyme, Connecticut, an area in which Lyme disease is endemic, was bothered by a large fly that he believed to be either a deerfly or a horsefly. After swatting at it unsuccessfully, he was bitten by the fly several times on the right side of the chest. The bites were acutely painful. The area around the bites was swollen for one to two days; the swelling then subsided. This patient was bitten by a biting fly (an act he both saw and felt) and subsequently presented with Lyme disease, with erythema migrans at the site of the bite. Er zijn heel veel patienten zoals het verhaal hierboven die kunnen bevestigen dat ze na de beet van een steekvlieg een bulls eye (de bekende rode kring kregen).
  3. Duidelijk artikel: It is not a rare disease, it is epidemic. It is not just tick-borne; it can also be transmitted by other insects, including fleas, mosquitoes and mites — and by human-to-human contact.
  4. Dr Steven Luger reported in The New England Journal of Medicine a case in which a patient was bitten by a large fly and presented 13 days later with Lyme symptoms. These were resolved via pharmaceutical treatment.
  5. A German study of patients with Lyme arthritis identified evidence, through serological test for antibodies to the causative spirochete, that one patient had contracted the disease from a fly.‘Lyme arthritis: Clinical features, serological and radiographic findings of cases in Herzer P, Wilske B, Preac-Mursic V, G Schierz, Schattenkirchner M, & Zollner N. 1986, Lyme Arthritis: Clinical Features, Serological, and Radiographic Findings of Cases in Germany, Klinische Wochenschrift 64:206-215. Een Duits onderzoek toonde aan dat een patiënt Lyme arthritis van een steekvlieg had gekregen
  6. A French study of four Lyme patients ascertained that only one was bitten by a tick; the researchers suggested that two of the patients may have contracted the disease from a mosquito or biting fly. Doby JM, Chastel C, Couatarmanac’h A, Cousanca C, Chevrant-Breton J, Martin A, Legay B & Guiquen C. 1985, Etiologic and epidemiologic questions posed by erythema chronicum migrans and Lyme disease, Bull Soc Pathol Exot Filiales 78(4):512-525. Een Franse studie toonde aan dat twee van de patienten de ziekte van een muskiet/mug of steekvlieg hadden gekregen.
  7. Borrelia burgdorferi was identified in 13 species of mites, 15 species of flies and two species fleas. Pokornỳ P. 1989, Incidence of the spirochete Borrelia burgdorferi in arthopods (Arthropoda) and antibodies in vertebrates (Vertebrata), Cesk Epidemiol Mikrobiol Imunol. 38(1):52-60. In 13 van de mijten, 15 steekvliegen en 2 vlooien is de Borrelia bacterie gevonden.
  8. A study identified Borrelia spirochetes in mosquitoes and fleas. Hubálek Z, Halouzka J & Juřicová Z. 1998, Investigation of haematophagous arthropods for borreliae – summarised data 1988-1996, Folia Parasitologica 45: 67-72. In deze studie is de Borrelia bacterie gevonden in muskieten en steekvliegen.
  9. Borrelia burgdorferi spirochetes identifiedin mosquitoes and flies. Magnarelli LA & Anderson JF. 1988, Tick and biting insects infected with the etiologic agent of Lyme disease, Borrelia burgdorferi, J. Clin. Microbiol. 26(8):1482. Borrelia gevonden in muskieten en steekvliegen.
  10. Borrelia afzelii spirochetes identified in female mosquitoes of the genus Culex, Aedes and Anopheles.Zákovská A, Capková L, Serỳ O, Halouzka J & Dendis M. 2006,Isolation of Borrelia afzelii from Overwintering Culex Pipiens Biotype Molestus Mosquitoes, Ann Agric Environ Med. 13(2):345-348. Alle onderzoeken zijn hier terug te vinden.De Borrelia Afzeilli stam is gevonden in muskieten. Ook in Duitsland trof men de bacterie aan in muggen!
  11. Wetenschappelijke studie die aantoont dat de Borrelia-bacterie ook wordt aangetroffen in Duitse muggen.
Dus nee, u hoeft niet gebeten te worden door een teek om de ziekte van Lyme te krijgen. Een beet van een steekvlieg, mug, mijt en vlooien komt regelmatig voor. U kunt drager zijn van de bacterie zonder dat u het weet.
Hoe ziek en of u ziek wordt heeft te maken met de hoeveelheid bacteriën, hoelang ze al in uw lijf aanwezig zijn/groeien, hoe sterk het immuunsysteem is, hoe goed u nog in staat bent om te detoxen en de hoeveelheid stress in uw leven.

Urine:

  1.  1995: Detection of Borrelia burgdorferi DNA by polymerase chain reaction in the urine and breast milk of patients with Lyme borreliosis 
  2. Borrelia burgdorferi DNA can be detected with high sensitivity (91%) by a nested PCR in urine of patients with Lyme borreliosis. In addition, this test can be a reliable marker for the efficacy of treatment: 
  3. http://www.nutramedix.ec/ns/science-library/163-methods-of-lyme-disease-transmission Citing limitations of laboratory tests for the detection of antibodies to Borrelia, a study was conducted in 1995 at the University of Vienna (Austria) for the detection of Borrelia. Utilizing polymerase chain reaction testing for DNA, Borrelia was found to be present in both the URINE and breast milk of patients previously diagnosed with Lyme disease. A dog allowed contact to experimentally infected dogs, gets Lyme disease, most likely from urine contact. Bron.

Experimental inoculation of dogs with Borrelia burgdorferi. Burgess EC.
To determine if dogs could serve as a reservoir for Borrelia burgdorferi, three beagles were inoculated subcutaneously (SQ) with 200 laboratory cultured spirochetes which were originally isolated from blood of a Peromyscus leucopus from Ft. McCoy, Wisc. One four month old beagle was inoculated SQ with 5 ground Ixodes dammini from Shelter Island, N.Y. which came from an area with a 50% B. burgdorferi tick infection rate; and another uninfected four month old beagle was housed loose on the floor with the tick inoculated dog. All three spirochete inoculated beagles developed IFA antibody titers to B. burgdorferi of (7 log2) to (8 log2) by day 28 post inoculation. All were apparently healthy and no spirochetes were cultured from the blood. In an attempt to exacerbate the disease two of the dogs were given 3 mg of dexamethasone on day 68 post inoculation. B. burgdorferi was isolated from blood of all these dogs on days 4 and 97 days post inoculation. The tick inoculated dog developed a B. burgdorferi IFA antibody titer of (10 log2) by day 14 post inoculation. The contact exposed dog also developed a B. burgdorferi IFA antibody titer of (7 log2) on post contact day 21 indicating contact infection. B. burgdorferi was not isolated from either of these dogs. These results indicate that, contact transmission of B. burgdorferi may occur between dogs, dogs can be subclinically infected with B. burgdorferi and have persistent infections. An interview with James Steele DVM and Borrelia being transmitted to dogs via urine in 1976. (In 1976 wisten ze al dat honden het aan elkaar konden overdragen en dat overdracht door teken niet de enige manier is!) A CDC officer worked on it for awhile after I left in 1972-73. He published on it and the transmission of Lyme disease to dogs and how it affected dogs. That work was completed by 1976 and hardly received any attention and now ten years later, 12 years later in 1988 at the AVMA Congress in Portland this past summer it was reported that not only dogs but many other species have Lyme disease and that ticks may not be the only route of transmission.

Onderzoeken en studies, Borrelia Lyme overdracht bij geboorte:

  1. These bacteria are transmitted in a variety of ways: mother to fetus, sperm to embryo, and among families and social groups. Evidence is also growing that certain bacteria and viruses are able to cross the placental barrier – meaning they can be passed from a pregnant woman to her fetus. Researchers now believe that the fetal gut is colonized during pregnancy. Research indicates that L-form (!) bacteria are able to survive in sperm, so a father can pass these pathogens to his child at the moment of conception. Other studies have revealed that other bacterial species such as Borrelia burgdorferi and Mycobacterium tuberculosis are also capable of crossing the placental barrier during pregnancy These studies reveals what may be one of the main reasons behind why some people seem much more susceptible to the Th1 pathogens (L-form, intracellular and biofilm bacteria) that cause chronic disease and acquire these chronic bacterial forms at higher rates than much of the rest of the population. If parents, grandparents and relatives with high loads of the Th1 pathogens hold and care for babies during the first weeks of life, it appears that their bacteria can easily be transmitted to the child and persist in the child’s brain and other tissues. Spouses have a significantly greater chance of developing the same disease as their partners – a phenomenon that can best be explained if familial aggregation has an infectious cause. From father to child via sperm: Research indicates that pathogens are able to survive in sperm, so a father can pass these bacteria to his child at the moment of conception. This may explain why, according to some anecdotal reports, females who have experienced multiple miscarriages have successful pregnancies after changing partners. Given its key role in innate immune function, the existence of the VDR in sperm also suggests that sperm are susceptible to infection. In 2012, Blomberg et al. showed that expression of the vitamin D metabolizing enzyme CYP24A1 in human sperm was an effective marker of semen quality 
  2. A number of health practitioners who specialize in Lyme disease say that they’ve seen evidence that gestational transmission is occurring. Scientists have long suspected, however, that the spiral-shaped Lyme bacteria, Borrelia burgoferi, can be passed gestationally, since other “spirochetes” – most notably the syphilis bacteria – are known to be transmitted in the womb, causing a range of birth defects: 
  3. Patiënt: Ik weet nog maar 9 maanden dat ik al 31 jaar de ziekte van Lyme heb en dit aan mijn dochters doorgaf tijdens de zwangerschap. Op dit moment ligt mijn oudste (16jr) samen met mij ziek in bed. De jongste kan maar net naar school (13jaar)Het is hier ook, zoals bij zovelen: een financiële hel!
  4. “Of the more than 5,000 children I’ve treated, 240 have been born with the disease,” says Charles Ray Jones, MD. Dr. Jones, who is the world’s leading pediatric specialist on Lyme Disease, says that about 90% of his practice is comprised of patients with the disease. He also states, “Twelve children who’ve been breast-fed have subsequently developed Lyme”
  5. Studies in both human and animal models have established that B. burgdorferi can cross the placenta, presumably occurring during a period of spirochetemia.Transplacental transmission of B. burgdorferi has been documented in studies of wild animals. The spirochetehas been cultured from the fetal tissues of a coyote and white-footed mouse, P. leucopus (Burgess etal., ’89; Anderson et al., ’87).
  6. Another study used PCR analysis to confirm the presence of B. burgdorferi in fetal tissue of the white-footed mouse and the house mouse, M. musculus (Burgess et al., 1993).
  7. Further, a newborn calf was found to have a positive blood culture for B. burgdorferi (Burgess 1988). Transplacental transmission has also been documented in a more controlled laboratory animal population.
  8. B. burgdorferi was identified by PCR in 19 of 40 pups born to female beagles that had been intradermally inoculated with the spirochete multiple times between estrus and parturition.
  9. Maternal infection with B. burgdorferi has also been associated with reproductive failure and severe fetal infection in horses (Burgess, ’89). Of seven naturally infected pregnant mares, three fetuses were aborted or resorbed, three foals died within the first week of life with culture-positive renal tissue and histologic evidence of renal pathology, and one foal was euthanized at 1 year after exhibiting chronic, progressive neurological disease over the previous 6 months. Although primary infection may have occurred after birth, this case may be an example of chronic, nonfatal in utero infection: 
  10. Finding of Bb in human semen and breast milk: 
  11. Schmidt. B. L.. E. Aberer, et al. (1995). “Detection of Borrelia burgdorferi DNA by polymerase chain reaction in the urine and breast milk of patients with Lyme borreliosis.” Diaqn Microbiol Infect Dis 21(3): 121-8.
  12. Miskramen: 
  13. Andere studies wbt overdracht moeder op baby  Altaie. S. S., S. Mookherjee. et al. (1996). Abstract # I17 Transmission of Borrelia burqdorferi from experimentally infected mating pairs to offspring in a murine model. FDA Science Forum.

Congenital Transmission of Lyme/TBD (Aangeboren)

  • MacDonald A. Gestational Lyme borreliosis. Implications for the fetus. Rheum Dis Clin North Am. 1989 Nov;15(4):657-77.
  • MacDonald AB, Benach JL, Burgdorfer W. Stillbirth following maternal Lyme disease. N Y State J Med. 1987 Nov;87(11):615-6.
  • MacDonald A. Human fetal borreliosis, toxemia of pregnancy, and fetal death. Zentralbl Bakteriol Mikrobiol Hyg A. 1986 Dec;263(1-2):189-200.
  • Schlesinger PA, Duray PH, Burke BA, Steere AC, Stillman MT. Maternal-fetal transmission of the Lyme disease spirochete, Borrelia burgdorferi. (1985) Ann Intern Med, 103, 67-8.
  • Markowitz LE, Steere AC, Benach JL, et al. Lyme disease during pregnancy. JAMA.(1986); 255(24), 3394-6.
  • Lavoie PE, Lattner BP, Duray PH, Barbour AG, Johnson HC. Culture positive seronegative transplacental Lyme borreliosis infant mortality. (1987) Arthritis Rheum, 30(4), 3(Suppl):S50.
  • Mikkelsen AL, Palle C. Lyme disease during pregnancy. (1987) Acta Obstet Gynecol Scand 66(5), 477-8.
  • Weber K; Bratzke HJ, Neubert U, Wilske B, Duray PH. (1988) Borrelia burgdorferi in a newborn despite oral penicillin for Lyme borreliosis during pregnancy. Pediatr Infect Dis J, 7:286-9.
  • Carlomagno G, Luksa V, Candussi G, et al. (1988) Lyme Borrelia positive serology associated with spontaneous abortion in an endemic Italian area. Acta Eur Fertil 19(5), 279-81. Abstract
  • Weber K, Bratzke HJ, Neubert U, et al. (1988) Borrelia burgdorferi in a newborn despite oral penicillin for Lyme borreliosis during pregnancy. Pediatr Infect Dis J 7(4), 286-9. Full Citation
  • Nadal D, Hunziker UA, Bucher HU, et al. (1989) Infants born to mothers with antibodies against Borrelia burgdorferi at delivery. Eur J Pediatr 148(5), 426-7. Abstract
  • Schutzer SE, Janniger CK, Schwartz RA (1991) Lyme disease during pregnancy. Cutis 47(4), 267-8. Abstract
  • Strobino BA, Williams CL, Abid S, et al. (1993) Lyme disease and pregnancy outcome: a prospective study of two thousand prenatal patients. Am J Obstet Gynecol 169(2 Pt 1), 367-74.
  • Jovanovi R, Hajri A, Cirkovi A, et al. (1993) [Lyme disease and pregnancy]. Glas Srp Akad Nauka Med (43), 169-72.
  • Kumi D J, Harris O.(1995) Viability of Borrelia burgdorferi in stored semen. Br Vet J Mar-Apr;151(2): 221-4 PMID: 8920118
  • Williams CL, Strobino B, Weinstein A, et al. (1995) Maternal Lyme disease and congenital malformations: a cord blood serosurvey in endemic and control areas. Paediatr Perinat Epidemiol 9(3), 320-30.
  • Silver H. (1997) Lyme Disease During Pregnancy. Inf Dis Clinics of N. Amer. Vol 11, No 1,
  • van Holten J, Tiems J, Jongen VH (1997) Neonatal Borrelia duttoni infection: a report of three cases. Trop Doct 27(2), 115-6.
  • Harvey WT, Salvato P. (2003) ‘Lyme disease’: ancient engine of an unrecognized borreliosis pandemic? Med Hypotheses. 60(5), 742-59.
  • Stricker, R.B., D.H. Moore, and E.E. Winger. (2004). Clinical and immunologic evidence of transmission of Lyme disease through intimate human contact. J. Invest. Med. 52, S15
  • Onk G, Acun C, Kalayci M, Cagavi F, et al. (2005) Gestational Lyme disease as a rare cause of congenital hydrocephalus. J Turkish German Gynecology Association Artemis, 6(2), 156-157.
  • Jones CR, Smith H, Gibb E, Johnson L (2005) Gestational Lyme Disease: Case Studies of 102 Live Births. Lyme Times. Gestational Lyme Studies 34-36
  • Hercogova J, Vanousova D (2008) Syphilis and borreliosis during pregnancy. Dermatol Ther 21(3), 205-9.
  • Lakos A, Solymosi N (2010) Maternal Lyme borreliosis and pregnancy outcome. Int J Infect Dis 14(6), e494-8.
  • Mylonas I (2011) Borreliosis During Pregnancy: A Risk for the Unborn Child? Vector Borne Zoonotic Dis. 11:891-8.
  • Gardner T. Infectious Diseases of the Fetus and Newborn, 5th edition, (1995) Chapter 11, page 447 – 528.
  • Gardner T. Lyme disease. 66 Pregnancies complicates by Lyme Borreliosis. Infec Dis Fetus and Newborn Infant. Saunders, 2000.
  • Kumi-Diaka J, Harris O. Br Vet J. Viability of Borrelia burgdorferi in stored semen. 1995 Mar-Apr;151(2):221-4.
  • MEDLINE results for: borrelia pregnancy AND human. 88 journal articles in the PubMed database BDH, July 2012, Latest Revision November 2012
  • Mothers with active Lyme Disease, Treated: 14.6% of the pregnancies with sequelae, Untreated: 66.7% of the pregnancies with sequelae, Unknown as to treatment: 30.3% with sequelae
  • Specific adverse outcomes included: cardiac 22.7%, neurologic 15.2%, orthopedic 12.1%, opthalmic 4.5%, genitourinary 10.6%, miscellaneous anomalies 12.1%, 2nd trimester demise 12.1%.
  • Highest rate of adverse outcome (72.7%) in women with infection acquired prior to or during first trimester. [Gardner T]
  • The issue of transplacental (mother to child in utero) transmission is raised in the LDAA’s formal response to DoH Scoping Study on Lyme disease (page 16) from Gardner T. 2001, ‘Lyme disease’ in J Remington & JO Klein (eds), Infectious Diseases of the Fetus and Newborn Infant, 5th edn. Philidelphia, WB Saunders; 519-641

Overdracht via zoogdieren:Transmission of Borrelia from animals to humans could theoretically occur via exposure to their urine, blood, semen, colostrums or synovial fluid, as detailed below. (urine, bloed, sperma, biest/melk, gewrichtsvloeistof)

Bewijs dat Borrelia in zoogdieren zit: 

  1. There is ample evidence of Borrelia in mammals reported in Australian and overseas research: An Australian study found Borrelia spirochetes in cattle, rodents, kangaroos and bandicoots. Mackerras MJ. 1959, The haematozoa of Australian mammals. Aust J Zool. vol. 7: 105-135.
  2. An Australian study identified a new species of Borrelia (B. queenslandica), in the blood of rats. Carley JG & Pope JH. 1962, A new species of Borrelia (B. queenslandica) from Rattus Villosissimus in Queensland, Aust J Exp Biol. Vol. 40:255-262.
  3. Borrelia antibodies were identified in 22 mammalian species, including carnivores and rodents.
  4. Pokornỳ P. 1989, Incidence of the spirochete Borrelia burgdorferi in arthopods (Arthropoda) and antibodies in vertebrates (Vertebrata), Cesk Epidemiol Mikrobiol Imunol. 38(1):52-60.
  5. Evidence of Borrelia found in systemically ill cats and dogs in the UK. Shaw SE, BInns SH, Birtles RJ, Day MJ, Smithson R & Kenny MJ. 2005, Molecular evidence of tick-transmitted infections in dogs and cats in the United Kingdom, Vet Rec Nov 19; 157(21): 645-648.
  6. Positive ELISA results for Borrelia antibodies in horses. Sorensen K, Neely DP, Grappell PM & Reed W. 1990, Lyme disease antibodies in thoroughbred broodmares, correlation to early pregnancy failure, Equine Vet J, 10(3): 166-168.

Bewijs van overdracht:

  1. Muizen die geïnfecteerd waren met de Borrelia bacterie, besmette niet geïnfecteerde muizen. Via direct contact werd de Borrelia bacterie overgedragen op de niet geïnfecteerde muizen! Bron.
  2. The LDAA Australian patient report (2012), page 12, Table 2 and page 14, Table 4 included respondents nominating other suspected modes of transmission via animals including, urine, saliva and milk. (Urine, Speeksel, melk)
  3. Live Borrelia burgdorferi was isolated in the blood and urine of white-footed mice. The authors reported that “Spirochetes remained viable for 18-24 hours in urine.” Bosler EM & Schulze TL. 1986, The prevalence and significance of Borrelia burgdorferi in the urine of feral reservoir hosts, Zentralbl Bakteriol Mikroboil Hyg A., Dec; 263(1-2): 40-44.
  4. Borrelia burgdorferi was isolated in the blood of a dog three and four weeks post infection. Cerri D, Farina R, Andreani E, Nuvoloni R, Pedrini A & Cardini G. 1994, Experimental infection of dogs with Borrelia burgdorferi, Res Vet Sci, 57(2): 256-258.
  5. Horse and cow blood, cow colostrums, cow urine and cow synovial fluids found to be Borrelia burgdorferi culture positive. Burgess EC. 1998, Borrelia burgdorferi infection in Wisconsin horses and cows, Ann N Y Acad Sci, 539:235-243.

Alle onderzoeken hierboven kunt u hier terug vinden: 

img_7362Lyme behandelen vergt een gedegen aanpak, met gedegen kennis die ik in de loop der 10 tallen jaren vergaard heb, niet alleen via scholing, ook uit de ervaring die ik heb met het behandelen ervaar. Wilt u een afspraak maken?

Bron

Louis Pasteur en Antoine Bechamp

De hoeveelheid urinezuur en aceetaldehyde die door gist en schimmel wordt geproduceerd, kan overweldigend zijn voor het lichaam.  Wanneer aceetaldehyde in de lever wordt omgezet in alcohol, wordt het lichaam uitgeput van magnesium, zwavel, waterstof en kalium, waardoor de celenergie wordt verminderd.  Het lichaam cheleert urinezuur en andere gifstoffen met vetten, waardoor het LDL-cholesterol stijgt.  Bij een vergelijkbare evenwichtsoefening reageert het lichaam chemisch om urinezuur te neutraliseren door het te binden met mineralen zoals kalium, magnesium, natrium, zink en calcium;  dit proces vermindert de minerale aanvoer verder en kan tekortkomingen veroorzaken.  Schimmel belemmering van rode bloedcellen vermindert ook de oxygenatie.  Hoe minder zuurstof er in het lichaam is, hoe meer alcohol wordt geproduceerd, wat de symptomen kan veroorzaken van dronken, gedesoriënteerd, duizelig of mentaal verward zijn.

  Acetaldehyde vermindert de celenergie verder omdat het essentiële enzymen vernietigt.  Het immuunsysteem wordt ertoe aangezet het te neutraliseren en de gist en schimmel te vertragen door grote hoeveelheden vrije radicalen vrij te maken.  Als er constant lichaamsvervuiling wordt gegenereerd, wordt de immuunrespons, ons verbazingwekkende schoonmaakproces, uiteindelijk overbelast en uitgeput.  Alle immunologische problemen en infectieuze aandoeningen worden dus veroorzaakt of verergerd door de aanwezigheid van mycotoxines.  Gist en schimmel profiteren van de zwakkere delen van het lichaam door ze te vergiftigen en te overbelasten, en door de cellen rechtstreeks binnen te dringen.  Gist en schimmel hebben het bizarre vermogen om van vorm te veranderen – om te veranderen in een pijl met harde randen.  Eenmaal getransformeerd, kunnen ze agressief in de cellen van het lichaam duiken en zelfs de kern binnendringen.

 De schimmel kan nu de genetische structuur beschadigen door zich eraan te voeden.  Uiteindelijk kan de cel volledig worden omgezet van normaal fermentatief metabolisme (oxidatief metabolisme) naar abnormaal fermentatief metabolisme (afwezigheid van zuurstof) – KANKER.  Aangezien kanker in de eerste plaats een systemische aandoening is die zich lokaliseert, en niet een lokale ziekte die zich verspreidt, komt het voor in de zwakste schakels van het lichaam.  Dit zijn net dode zones;  ze dragen een afnemende elektromagnetische lading.  Alle gezonde cellen hebben een elektromagnetische negatieve lading.  Alle fermentatieve cellen en hun zuren hebben een elektromagnetische positieve lading.  Deze rottende cellen en hun zuren werken als lijm, waardoor gezonde cellen aantrekken en aan elkaar blijven plakken.  Dit leidt tot zuurstofgebrek en de verstoring en desorganisatie van gezondere cellen.  Simpel gezegd, gezonde cellen beginnen te rotten!  Gefermenteerde cellen kunnen de fermentatie van andere cellen veroorzaken door schimmelpenetratie of door ze te vergiftigen en een ziekelijke evolutie van hun inherente microzymen teweeg te brengen.  Biopsieën zijn hiervan een belangrijke oorzaak door het doorprikken van de capsule (tumor) die het lichaam aanmaakt om de ziekelijke massa te isoleren, maar het kan vanzelf gebeuren.  Het lichaam bederft, fermenteert of wordt slecht, net als roomkaas.

 Bij alle kanker-autopsies wordt melkzuur of gist, schimmel en schimmel aangetroffen, en soms beide.  Misschien wordt de verbinding niet gemaakt.  Maar de medische wetenschap begint in ieder geval de betekenis van de aanwezigheid van melkzuur en gist bij kanker op te merken, zo niet te erkennen.  Ze zijn aanwezig bij kanker, maar zijn ook aanwezig in het bloed vóór kanker en zonder de aanwezigheid

  van andere symptomen wat dat betreft!  Hopelijk zullen biologen de vraag stellen waarom en hoe de gist in de eerste plaats in iemands bloed terechtkomt, in plaats van alleen maar duur DNA-onderzoek te doen om te zien of ze het kunnen doden.  Dit is de mentale beperking die wordt opgelegd door de kiemtheorie – geef miljoenen uit om een ​​symptoom van voedings- en voedingsfout te doden, zonder te beseffen dat het menselijk organisme zelf de belangrijkste bron van de gist is.  De twee belangrijkste parasieten bij alle infectieuze en degeneratieve ziekten zijn de Aspergillus-stam en de Mucor-stam.  Deze ziekelijke vormen kunnen snel veranderen als de omstandigheden veranderen.  Ze kunnen na voltooiing van hun recyclingwerkzaamheden terugkeren naar hun oorspronkelijke staat.  Een plas melkzuur – het afvalproduct van een kankermicroform – omringt elke kankertumor, maar de microform zelf kan er al dan niet zijn

Wil jij je lichaam weer in balans? Maak een afspraak

Wil je me volgen op Facebook, voeg me dan toe of like een van mijn pagina’s Natuurpraktijkaurora of Orthomoleculaire geneeskunde

Louis Pasteur en Antoine Bechamp

Louis Pasteur versus Antoine B̩champ en The Germ Theory of Disease Causation Р2

 14 mei 2004 17:05 |  Permalink

 Vervolg van: Louis Pasteur versus Antoine Béchamp en The Germ Theory of Disease Causation – Deel 1

   […]

 DNA kan ook worden beschadigd als er teveel aceetaldehyde mee reageert, waardoor de volgende symptoombeelden ontstaan: pancreatitis, cardiomyopathie, verwijde cardiomyopathie, hersenatrofiedementie, geatrofieerde hersenen met grote ventrikels, geelzucht, spinangina, vergrote milt, maagzweren, oesofageale varicositeit, ascites  , cirrose, vergrote milt, tremor, neiging tot bloeden, blauwe plekken, enkeloedeem en roodheid van de handpalmen en andere.  Een ander voorbeeld van de schadelijke effecten van de afvalproducten van gist en schimmel is het mycotoxine cyclosporine.  Dit gif onderdrukt het immuunsysteem zo sterk dat het wordt gebruikt om afstoting van getransplanteerde organen te voorkomen.  De ironie is dat mensen het zelden rechtstreeks van de schimmel krijgen, maar het worden gedoseerd door artsen die transplantaties uitvoeren.  Van cyclosporine is aangetoond dat het kanker en atherosclerose veroorzaakt bij alle mensen die langdurig transplantaties hebben overleefd.  Andere mycotoxinen, zoals urinezuur en oxaalzuur, veroorzaken uiteenlopende symptomen

 van jicht tot nierstenen.  Kanker en aids zijn niets meer of minder dan een cellulaire verstoring van het elektromagnetische evenwicht, desorganisatie van de cellulaire microzymen, hun ziekelijke evolutie tot bacteriën, gist, schimmel en schimmel, en de daaruit voortvloeiende productie van exotoxinen en mycotoxinen.  Kanker is daarom een ​​vierletterwoord – zuur, vooral melkzuur, een afvalproduct van gist en schimmel.

Wil jij je lichaam weer in balans? Maak een afspraak

Wil je me volgen op Facebook, voeg me dan toe of like een van mijn pagina’s Natuurpraktijkaurora of Orthomoleculaire geneeskunde

Louis Pasteur en Antoine Bechamp

Hoewel het immuunsysteem gestrest kan raken en zijn effectiviteit tegen gist en schimmel kan verliezen, is anti-infectiviteit niet zijn primaire rol.  Het kan niet de ‘eerste verdedigingslinie’ zijn, zoals vaak wordt gedacht.  Tegen de tijd dat het in het spel komt om met infectieuze agentia in het lichaam om te gaan, is de pH van het terrein al aangetast.  Het enige deel van het immuunsysteem dat een ‘verdedigingslinie’ zou kunnen worden genoemd, is dat wat zich tussen ons innerlijke terrein en de planetaire omgeving bevindt – de mucosale barrière.  De primaire, voortdurende rol van de innerlijke immuunfunctie is die van een elegante schoonmaakdienst.  Het moet constant vuil opnemen en weggooien, inclusief het metabolische afval van het lichaam.  Het behandelt ook restanten van de 24 miljard cellen die afsterven en elke dag worden vervangen!  Het is zo verbazingwekkend dat het niet alleen dit afval opneemt, maar er ook een groot deel van recycleert.  Zonder deze dienst zouden we ons eerder met puin verstikken.  Maar immuniteit voor infectie creëert en kan geen welzijn creëren.  Besmettelijke immuniteit is dus een back-upsysteem – een reserveband, zo u wilt.  Een uitgebalanceerd biologisch terrein is de belangrijkste ontmoediging voor ziekelijke microforms.  De misplaatste nadruk op immuniteit en stimulerend

 immuunfunctie is een ongelukkige kater uit de kiemtheorie.  Het resultaat kan een te grote afhankelijkheid van het systeem zijn, zodat de meesten van ons de hele tijd op het reservewiel rondrijden.

 Tussen de extremen van voetschimmel en aids bevinden zich de overgroei van gist en schimmel die ten grondslag ligt aan symptomen zoals diabetes, kanker, atherosclerose, osteoporose, chronische vermoeidheid en meer, waaronder infecties die door mensen worden overgedragen.  De meeste ziektesymptomen, chronische en degeneratieve symptomen, volgen bacteriën, gist en schimmel, en de bijbehorende exotoxinen en mycotoxinen.  In de jaren dertig en veertig werden maar liefst duizend verbindingen, classificeerbaar als mycotoxinen, door de farmacologie-industrie onderzocht als potentiële antibiotica.  De meeste werden afgedankt als te giftig om hogere levensvormen waardevol te maken bij de behandeling van bacteriële symptomen.  Deze toxiciteitsstudies schetsten de gevaren van deze stoffen.  Wat werd geïdentificeerd, was het hele spectrum van door mycotoxinen geproduceerde symptomen!  Sommige onderzoekers zijn van mening dat gist, schimmel en schimmels meer dan duizend gifstoffen produceren.  Een veel voorkomend mycotoxine dat bijzonder lastig is, is aceetaldehyde.  Het is op zichzelf behoorlijk schadelijk, maar breekt ook af naar andere producten (metabolieten genoemd), waaronder oxaalzuur, melkzuur, urinezuur en alcohol.  Allen zijn storend afval

  producten van gist en schimmel en worden aangetroffen in de vloed en weefsels van een aangetast terrein.  De situatie wordt nog gecompenseerd door de aanwezigheid van aceetaldehyde en andere mycotoxinen waardoor de lever het lipoproteïne met lage dichtheid in het bloed verhoogt.  Dit hoog cholesterol complex wordt gebruikt om te binden aan gifstoffen, waardoor ze worden gedeactiveerd.  Het bindende proces wordt vaak chelatie genoemd.  De resulterende stof heeft echter ook de neiging geoxideerd te raken en vast te houden aan laesies (toxineschade) in de aderwanden, waardoor atherosclerose ontstaat.  Mineralen worden ook gebruikt voor chelatiedoeleinden.  Acetaldehyde kan de kracht en het uithoudingsvermogen verminderen, overmatige vermoeidheid veroorzaken, wolken denken en ambitie wegnemen.  Een mechanisme voor deze problemen is dat het direct neurotransmitters vernietigt, chemische stoffen die verantwoordelijk zijn voor het voltooien van alle zenuwimpulsen.  Een ander mechanisme is dat het zich kan binden aan de wanden van rode bloedcellen, waardoor ze minder flexibel zijn en daardoor minder goed in en door de haarvaten van de bloedsomloop kunnen komen.  Dit veroorzaakt uithongering en zuurstofgebrek in de weefsels.  Een bijkomend probleem is dat de lever aceetaldehyde omzet in de mycotoxine-alcohol.

 – vervolg: Louis Pasteur versus Antoine Bchamp en The Germ Theory of Disease Causation – Deel 2

Wil jij je lichaam weer in balans? Maak een afspraak

Wil je me volgen op Facebook, voeg me dan toe of like een van mijn pagina’s Natuurpraktijkaurora of Orthomoleculaire geneeskunde

Louis Pasteur en Antoine Bechamp

Deze ziekelijk ontwikkelde organismen eten ons letterlijk levend op en vervuilen ons.  Het punt is dat we onszelf eerst vervuilen en zo de enige fysiologische ziekte creëren: pH-onbalans / toxiciteit in ons biologische terrein.  Gifstoffen en een zuurvormend dieet verstoren de lichaamschemie, en dit verlies aan evenwicht verstoort op zijn beurt het centrale evenwicht van het microzyme.  Voedingstekorten kunnen hetzelfde effect hebben, maar kunnen ook ontstaan ​​door verzuring.  Tenzij dodelijk of permanent schadelijk, zal een acute toxiciteit op een gezond terrein de zaken slechts tijdelijk verstoren en de microzymen minimaal verstoren, met een snelle terugkeer naar evenwicht.  Anders volgt in de chronische situatie de ene ziekte: de evolutie van microzymen in bacteriën en uiteindelijk in een schimmelinfectie.  Gist en schimmel kunnen het bloed en elke cel of weefsel besmetten, wat resulteert in een breed scala aan symptomen.  Het primaire dieet van gist en schimmel in ons lichaam is glucose voor energie, plus vetten en eiwitten (zelfs onze genetische nucleïnezuren) voor ontwikkeling en groei.  Terwijl deze organismen zich voeden, produceren ze afval, net als jij.  Hun ‘urine en ontlasting’ worden mycotoxinen genoemd (myco = schimmel; toxine = gif), en ze zijn

  zeer giftig voor mensen!  Deze vergiftiging van het lichaam door mycotoxinen wordt mycotoxicose genoemd.  Omdat ze zelf zuren zijn, verergeren mycotoxinen de zuurgraad veroorzaakt door voeding aanzienlijk.  Ze komen zowel in het bloed als in de cellen vrij.  De bloedvergiftiging resulteert in meer cel- en weefselvergiftiging en dit alles verstoort de microzymen verder, waardoor we ziek en moe worden.  Omdat veel van deze vergiften zuren zijn, vernietigen of breken ze onze cellen en weefsels chemisch af.

 De ziektesymptomen komen voor in twee primaire modi: (1) een poging van het lichaam om giftige vergiftiging aan te pakken, en (2) een gevolg van de werking van gifstoffen op lichaamschemicaliën, cellen en weefsels.  Een combinatie van deze twee primaire modi is ook gebruikelijk.  De meeste gifstoffen zijn het metabole afval van gist en schimmel, en dit omvat een groot aantal chemische gifstoffen waaraan we worden blootgesteld.  Primaire mycotoxinen worden rechtstreeks door de organismen geproduceerd en secundaire mycotoxinen zijn afbraakproducten of producten die het resultaat zijn van combinatie.  Hoewel gist en schimmel het grootste deel van de verwoesting in het lichaam veroorzaken, kunnen de eerdere of bacteriële stadia zelf aanzienlijke effecten veroorzaken door hun metabole afval (exotoxinen) en chemische inhoud (endotoxinen).  Bacteriële vormen evolueren niet altijd tot schimmel, en schimmel wordt ook niet altijd schimmel, de vorm van het eindstadium.  Het hangt af van de specifieke vorm en de toestand van het terrein.  Naast ons eigen vermogen om verschillende microformulieren te genereren, laten we ze ook de luchtwegen en het darmkanaal binnendringen vanwege onze blootstelling aan de wereld in het algemeen.  Béchamp zag dat in planten bacteriële “indringers” in de gastheer lijken te groeien zoals in een laboratoriumcultuur.  Maar hij concludeerde dat wat er echt gebeurt, is dat hun aanwezigheid een vergelijkbare ontwikkeling initieert in de eigen bacteriële / schimmelvoorlopers van de plant.  Hij suggereerde dat hetzelfde bij mensen gebeurt en dat beide gevallen afhankelijk zijn van eerdere gevoeligheid.  We kunnen dus al dan niet een dergelijk resultaat ervaren van deze ‘indringers’.  Men kan een gist- en / of schimmelinfectie oplopen, zoals voetschimmel, vaginale schimmelinfectie, keelontsteking of ringworm op de huid.  Maar hij / zij moet er intern vatbaar voor zijn.  Aan de andere kant is de persoon met aids, die wordt geconfronteerd met een grote, levensbedreigende infectie door schimmels en schimmels vanwege een sterk aangetast terrein.

Wil jij je lichaam weer in balans? Maak een afspraak

Wil je me volgen op Facebook, voeg me dan toe of like een van mijn pagina’s Natuurpraktijkaurora of Orthomoleculaire geneeskunde