Wat zijn biogene aminen?

Biogene aminen zijn stoffen die van nature voorkomen in plantaardige en dierlijke producten. Ze komen ook van nature in het menselijk lichaam voor. Het zijn stoffen, die door de cellen van levende organismen aangemaakt worden. Bij mensen en dieren beïnvloeden de biogene aminen uiteenlopende functies van het lichaam, zoals bijvoorbeeld de spijsvertering, bloedsomloop en ademhaling.

Het meest bekende biogene amine in het menselijk lichaam is histamine.

Histamine ( een biogene amine) kan door uiteenlopende prikkels uit de cellen vrij komen. Er ontstaat dan jeuk, zoals bij een muggenbult. Wanneer er veel histamine uit de cellen vrij komt, dan kan jeuk over het gehele lichaam ontstaan. Soms zijn er ook galbulten zichtbaar. Er zijn voedingsmiddelen, die het vrijkomen van histamine in het menselijk lichaam kunnen stimuleren. Dat wordt nooit opgemerkt tenzij men door welke oorzaak dan ook al wat jeuk (latent) aanwezig is. Door het eten van deze voedingsproducten kan de jeuk toenemen. Ook het eten van voedingsmiddelen met veel biogene aminen kan, bij personen die daar gevoelig voor zijn, jeuk opwekken.

Voedingsmiddelen met histamine vrijmakers

Sommige voedingsmiddelen bevatten producten, die in het menselijk lichaam de stof histamine vrij maken. Histamine veroorzaakt jeuk. Wanneer u snel jeuk krijgt is het verstandig om deze voedingsproducten te vermijden.

De hieronder vermelde producten kunnen in het lichaam histamine vrij maken: Er zijn ook producten die aan voedingsmiddelen toegevoegd worden, die histamine in het lichaam vrij kunnen maken. Deze toevoegingen kunnen het ontstaan van jeuk stimuleren. Het zijn de volgende toevoegingen:

Conserveermiddelen;

  • benzoaten,
  • nitraat,
  • nitriet,
  • sorbinezuur en sulfiet.
  • Antioxidantia;
  • BHA/BHT,
  • gallaten.

Smaakversterkers;

  • glutamaten (bijvoorbeeld in vetsin),
  • Azo-kleurstoffen.
  • Aardbeien
  • Noten
  • Alcohol
  • Papaja
  • Ananas
  • Pinda’s
  • Chocolade
  • Schaal– en schelpdieren
  • Citrusfruit
  • Spinazie
  • Drop
  • Tomaten
  • Eiwit
  • Varkensvlees
  • Kruiden/specerijen
  • Vis

Biogene aminen in voedingsmiddelen

Biogene aminen komen in levende organismen voor en bevinden zich dan ook in talrijke voedingsmiddelen. De biogene aminen ontstaan ook door afbraak van eiwitten door bacteriën. Dit kan spontaan gebeuren wanneer voedingswaren bederven. Soms wordt bij de bereiding van voedingsmiddelen bewust gebruik gemaakt van dergelijke bacteriën, zoals bij de bereiding van kaas en zuurkool. Aan deze voedingsmiddelen worden bacteriën toegevoegd om het gewenste product te krijgen. Afhankelijk van de omstandigheden, waaronder het voedingsproduct tot stand komt, kunnen meer of minder biogene aminen ontstaan.

De hoeveelheden biogene aminen in de diverse voedingsmiddelen varieert daarom sterk. Hieronder wordt een kort overzicht gegeven van veelgebruikte voedingsproducten.

Melk en melkproducten Melk en melkproducten bevatten weinig biogene aminen. Kaas Tijdens de rijping van kaas kunnen biogene aminen gevormd worden. Dit wisselt afhankelijk van de wijze waarop de kaas wordt bereid. De hoeveelheid biogene aminen in kaas bereid uit rauwe melk is hoger dan in kaas bereid uit gepasteuriseerde melk. Meestal bevat oude kaas ook meer biogene aminen dan jonge kaas. Blauwschimmelkazen bevatten veel biogene aminen. Gorgonzola bevat het hoogste gehalte aan biogene aminen. De gewone brie en camembert bevatten minder biogene aminen.

Vlees en vleeswaren Rauwe vleesproducten bevatten weinig biogene aminen, behalve worstsoorten, zoals salami, cervelaatworst en andere harde worstsoorten. Varkensvlees bevat meestal wat meer biogene aminen dan rundvlees. Wanneer vlees bederft, ontstaan er in het vlees biogene aminen. Vlees en vleeswaren moeten daarom goed gekoeld bewaard worden in een koelkast of vriezer. Wanneer vlees en vleeswaren niet goed gekoeld bewaard worden kan de hoeveelheid biogene aminen in het vlees enorm toenemen. Vlees en vleeswaren moeten daarom nooit meerdere malen ingevroren, ontdooid of opgewarmd worden.

Gefermenteerde droge worsten Bij het maken van droge worsten is een rijpingsperiode van twee tot vier weken nodig. In deze rijpingsperiode ontstaat meestal histamine (een biogene amine) in de worst. Gefermenteerde worsten (zoals salami en cervelaatworst) bevatten daarom, afhankelijk van het rijpingsproces dat de worst heeft doorgemaakt, veel biogene aminen.

Vis en visproducten Verse vis en diepvriesvis bevatten relatief weinig biogene aminen. In vissen die behoren tot de familie van de Scombridae, zoals tonijn en makreel, kan soms veel histamine (een biogene amine) ontstaan. Wanneer deze vissoorten niet goed bewaard worden, veroorzaken bacteriën in de vis een afbraak van het spierweefsel, waarbij veel biogene aminen ontstaan. Om het ontstaan van biogene aminen in vis te voorkomen, moet vis koel bij een lage temperatuur bewaard worden. Schaal- en schelpdieren bevatten weinig biogene aminen.

Alcoholische dranken In alcoholische dranken die een gistfermentatie (bier, wijn) hebben ondergaan, kunnen biogene aminen aanwezig zijn. In het algemeen blijft de concentratie van de biogene aminen laag. De bieren op basis van tarwe (sommige witbieren) bevatten meer biogene aminen dan biersoorten op basis van gerst (pils). In wijn komen geringe hoeveelheden biogene aminen voor. Rode en witte wijn, Chianti, port en champagne kunnen door verontreiniging met bepaalde bacteriën soms hogere gehaltes aan biogene aminen bevatten.

Fruit en fruitproducten In fruit komen kleine hoeveelheden biogene aminen voor. Daarom is het niet nodig om bij een biogene aminenvrij dieet het gebruik van fruit te vermijden. Wel moet er rekening mee gehouden worden dat stoffen in banaan en tomaat een effect hebben in het menselijk lichaam, waardoor sneller jeuk kan ontstaan. Groenten In groenten worden meestal kleine hoeveelheden biogene aminen aangetroffen. Alleen bij gefermenteerde groenten (zoals zuurkool) worden hogere gehaltes aan biogene aminen aangetroffen.

Noten Het is niet goed bekend hoeveel biogene aminen in noten aanwezig zijn. Vermoedelijk is het verstandig om hazelnoten en walnoten te vermijden.

Overige producten

Sojasaus (ketjap) en tamari worden gemaakt van sojabonen. De sojabonen bevatten grote hoeveelheden eiwitten, die omgezet kunnen worden naar histidine (een biogene amine). Sojasaus en tamari zijn daardoor rijk aan biogene aminen.

Lijst met voedingsproducten, die veel biogene aminen bevatten Voedingsmiddelen bevatten in wisselende mate biogene aminen. De hieronder vermelde lijst is niet compleet en vermeldt alleen voedingsproducten die regelmatig gebruikt worden en duidelijk meer biogene aminen bevatten dan andere voedingsmiddelen.

Kaas Alle soorten kaas bevatten veel tot zeer veel biogene aminen. Alleen jonge Edammer, Cottage cheese en Mozzarella bevatten weinig biogene aminen.

Vlees en vleeswaren Droge worst, haas, hazelever, rauwe ham en rotterdammer. Groenten Aubergine, spinazie en zuurkool. Vis Ansjovis, bokking, garnalen, haring, krab, makreel, rode poon, sardines, schelvislever, tonijn en zalm. Overige producten Gistextract (marmite), tamari, tempeh en trassi

Alie Wouda: Heb jij een allergie stop dan eerst eens met de biogene aminen. Nog geen resultaat? Neem contact met me op.

Bron

Overdracht van de ziekte van Lyme

Overdracht van de ziekte van Lyme: meer dan alleen een tekenbeet?

De ziekte van Lyme wordt meestal in verband gebracht met een tekenbeet. Dat is ook de bekendste besmettingsroute. Toch is er in de loop der jaren veel discussie ontstaan over de vraag of de Borrelia-bacterie mogelijk ook op andere manieren kan worden overgedragen.

In de praktijk zie ik veel mensen met langdurige, onbegrepen klachten waarbij Lyme of co-infecties mogelijk een rol spelen. Daarom vind ik het belangrijk om ook aandacht te geven aan de bredere discussie rondom overdracht, belasting van het immuunsysteem en het ontstaan van chronische klachten.

Drager zijn betekent niet automatisch ziek worden

Belangrijk om meteen te zeggen: het dragen van een bacterie betekent niet automatisch dat iemand ook ziek wordt. Of klachten ontstaan, hangt onder andere af van:

  • de kracht van het immuunsysteem
  • de totale belasting van het lichaam
  • stress
  • darmgezondheid
  • ontgiftingscapaciteit
  • eventuele andere infecties of co-infecties

Sommige mensen lijken weinig klachten te ontwikkelen, terwijl anderen juist ernstig uit balans raken.

Wat maakt Borrelia zo bijzonder?

Borrelia is een spirocheet: een spiraalvormige bacterie die zich diep in weefsels kan verschuilen. Daardoor kan zij moeilijker opgespoord worden en kunnen klachten heel uiteenlopend zijn. In de literatuur wordt ook beschreven dat deze bacterie verschillende vormen kan aannemen, wat behandeling soms ingewikkelder maakt.

Dat is ook de reden waarom mensen jarenlang met heel andere diagnoses kunnen rondlopen, terwijl er mogelijk een infectieuze belasting meespeelt.

Welke overdrachtsroutes worden besproken?

Naast overdracht via tekenbeten wordt in verschillende publicaties en door sommige artsen en onderzoekers gesproken over mogelijke andere routes, zoals:

  • via bloed
  • via zwangerschap van moeder op kind
  • via moedermelk
  • via seksueel contact
  • via andere stekende of bijtende insecten
  • mogelijk via intensief contact met lichaamsvloeistoffen

Niet al deze routes zijn binnen de reguliere geneeskunde als bewezen en algemeen aanvaard vastgesteld. Wel bestaan er studies en observaties die aanleiding geven tot verdere discussie en onderzoek.

Overdracht binnen gezinnen

Wat veel mensen opvalt, is dat binnen sommige gezinnen meerdere personen vergelijkbare klachten ontwikkelen. Ook dit heeft geleid tot vragen over mogelijke overdracht tussen partners, van moeder op kind, of via gedeelde blootstelling aan infectiedruk, huisdieren of andere factoren.

Dat betekent niet automatisch dat alles rechtstreeks overdraagbaar is, maar het laat wel zien dat Lyme vaak complexer is dan alleen het klassieke verhaal van “één tekenbeet, één uitslag, één antibioticakuur”.

Overdracht via zwangerschap

Afbeelding van een teek op een groene plant met een zonnige achtergrond, met informatie over de ziekte van Lyme en hoe het wordt overgedragen.

Er zijn publicaties waarin wordt beschreven dat Borrelia mogelijk de placenta kan passeren. Ook hierover bestaat discussie, maar het onderwerp verdient aandacht, zeker wanneer sprake is van onbegrepen klachten bij moeder en kind.

Binnen de complementaire visie kijk ik daarom altijd breder:
niet alleen naar de bacterie zelf, maar ook naar de belastbaarheid van het lichaam, het immuunsysteem, de darmgezondheid, de lever, stressbelasting en het herstelvermogen.

Overdracht via bloed en lichaamsvloeistoffen

In diverse oudere onderzoeken is beschreven dat Borrelia onder bepaalde omstandigheden in bloedproducten kan overleven. Ook zijn er publicaties waarin DNA van Borrelia werd aangetoond in onder andere urine, moedermelk en genitale secreties.

Dat betekent niet automatisch dat iedere aanwezigheid ook gelijkstaat aan besmettelijkheid, maar het laat wel zien dat deze bacterie zich niet uitsluitend tot de teek beperkt.

Andere insecten dan teken?

Er zijn ook onderzoekers die melding maken van Borrelia in muggen, vlooien, mijten of steekvliegen. Ook dit onderwerp blijft omstreden, maar het is wel een reden waarom sommige therapeuten en artsen verder kijken dan alleen tekenbeten in de voorgeschiedenis.

Veel mensen zeggen namelijk:
“Ik ben nooit door een teek gebeten.”
Maar dat sluit niet altijd uit dat er toch een infectieuze belasting aanwezig kan zijn.

Waarom wordt Lyme zo vaak gemist?

Een groot probleem is dat Lyme lang niet altijd tijdig wordt herkend. Niet iedereen krijgt een rode kring. Niet iedereen test positief. En niet iedereen heeft direct de klassieke klachten.

Daardoor krijgen mensen soms andere labels, terwijl de onderliggende verstoring mogelijk dieper ligt.

Bij langdurige klachten zoals:

  • extreme vermoeidheid
  • spier- en gewrichtsklachten
  • neurologische klachten
  • hersenmist
  • overprikkeling
  • darmproblemen
  • onbegrepen huid- of immuunreacties

kan het zinvol zijn om breder te kijken.

Mijn visie

Voor mij gaat het niet alleen om de vraag: “Heb je Lyme of niet?”
De belangrijkste vraag is vaak:

Waarom krijgt jouw lichaam deze belasting niet goed opgeruimd?

Dan kijk ik naar het totaalplaatje:

  • immuunsysteem
  • darmflora
  • ontgifting
  • stresssysteem
  • mitochondriën
  • tekorten
  • co-infecties
  • belastende factoren uit de omgeving

Want pas als je het hele systeem begrijpt, kun je ook gericht ondersteunen.

Tot slot

De ziekte van Lyme is veel complexer dan vaak wordt gedacht. De precieze overdracht buiten tekenbeten is nog altijd onderwerp van debat, maar het is duidelijk dat er wereldwijd veel vragen zijn, veel misdiagnoses voorkomen en veel mensen met langdurige klachten rondlopen zonder duidelijke antwoorden.

Daarom vind ik het belangrijk om open te blijven kijken, zorgvuldig te blijven onderzoeken en het lichaam als geheel serieus te nemen.

Heb je het gevoel dat jouw klachten niet volledig verklaard worden?
Of loop je al lang rond met vermoeidheid, pijn, neurologische klachten of terugkerende ontstekingsreacties?

Dan kan het zinvol zijn om breder te kijken naar onderliggende infectiedruk, immuunbelasting en herstelvermogen.

Wilt u een afspraak maken?
Neem dan contact op met Natuurpraktijk Aurora.

Alie Wouda – van der Tuin
Natuurpraktijk Aurora