Een ontsteking is een plaatselijke afweerreactie die volgt op beschadiging van het weefsel of het binnendringen van micro-organismen in het lichaam. Kenmerken van een ontsteking zijn roodheid, zwelling, warmte en pijn. Voorbeelden van een ontsteking zijn een abces en keelontsteking.
Een infectieziekte is de reactie van het hele lichaam op het binnendringen en vermeerderen van micro-organismen. Voorbeelden van infectieziekten zijn griep en de ziekte van Pfeiffer. De micro-organismen die infecties veroorzaken, kunnen op verschillende manieren worden overgebracht. De meest voorkomende manieren zijn door druppelinfectie (infectie door druppeltjes in de lucht door hoesten of niezen) en door rechtstreeks contact (kussen). Wanneer u eenmaal besmet bent, duurt het enige tijd voordat de micro-organismen zo talrijk zijn geworden dat ze symptomen gaan veroorzaken. De tijd tussen het binnendringen en het ontstaan van de klachten noemen we de incubatietijd. Deze is bij alle ziekten verschillend en kan variëren van enkele dagen tot enkele maanden.
De symptomen van een infectieziekte worden niet alleen veroorzaakt door de micro-organismen, maar ook door reacties van uw eigen lichaam. Uw afweersysteem stelt zich teweer tegen de infectie, uw witte bloedlichaampjes proberen de binnendringers te vernietigen of te absorberen en sommige bloedlichaampjes zullen antistoffen tegen de specifieke organismen produceren. De gevolgen van deze `strijd’ in uw lichaam maken deel uit van de symptomen die u voelt.
Ginseng is een plantje die oorspronkelijk in Rusland, China en Korea groeit. Dat de wortel van dit plantje kan helpen bij het versterken van je gezondheid is al duizenden jaren bekend. Ginseng werd in de oude Chinese gezondheidskunde al toegepast om tal van aandoeningen te verhelpen. Dat dit plantje goed is voor je gezondheid is bij ons in het Westen ook al een jaar of honderd bekend.
In de oude geneeskunsten werden aan dit plantje een heleboel geneeskrachtige eigenschappen toegekend.
Uiteraard moeten we tegenwoordig eerst bewijs zien voordat we in die oude folklore gaan geloven. En wat blijkt? Er zijn zoveel verschillende gezondheidsbevorderde eigenschappen toe te kennen aan dit plantje dat de onderzoeken van insulineresistentie tot het tegengaan van griep gaan. En er worden ook daadwerkelijk significante resultaten gemeten.
Het lijkt er op dat de mensen een paar duizend jaar geleden het wat betreft de geneeskracht van bepaalde kruiden en planten wel goed op de hoogte waren.
Ginseng en griep
Het is echt niet alleen de oude geneeskunst waarop de geneeskundige eigenschappen van dit plantje zijn gebaseerd. Uit onderzoek (1) blijkt dat de gezondheidsbevorderende eigenschappen ook wetenschappelijk onderbouwd zijn. Uit het onderzoek blijkt namelijk dat bij verstopping van de neus en verkoudheid de ginsengwortel wel degelijk hielp om sneller van de verkoudheid af te komen. Dit is precies in lijn met wat de oude chinezen al wisten, die gebruikten de ginsengwortel ook bij ademhalingsproblemen.
Daarom is het interessant om even verder te kijken naar welke gezondheidsvoordelen de ginsengwortel nog meer heeft, want behalve dat het helpt met je luchtwegen vrijmaken is er nog meer voordeel voor je gezondheid uit dit plantje te halen.
Uit een onderzoek (2) gedaan in 2014 wordt namelijk wetenschappelijk onderbouwd dat als je langdurig rode ginseng neemt je je immuunsysteem versterkt en je minder vatbaar bent voor het griepvirus. Daarnaast zorgt de rode ginsengwortel ervoor dat je longen minder aangetast worden als je toch de griep krijgt. De griep heeft dus een veel minder ernstig verloop doordat je rode ginsengwortel neemt. De ginsengwortel zorgt er ook voor dat er extra ontstekingsremmende cytokines worden aangemaakt.
Al met al kun je dus wel stellen dat wat betreft de griep je best rode ginseng als preventieve maatregel kunt nemen.
Ginseng en allergische reacties
Ook de werking van rode ginseng op allergische reacties is onderzocht. Uit onderzoek uitgevoerd op muizen (3) is gebleken dat die extra aanmaak van cytokines ervoor zorgen dat er minder snel ontstekingsreacties ontstaan zoals bij astma enbronchitis het geval is. Bij astma is er zelfs sprake van een chronische ontsteking van de luchtwegen.
Deze zelfde ontstekingsremmende werking bij atopische dermatitis word door dit onderzoek ook bevestigd. Tenminste bij muizen natuurlijk. Maar dat wil zeker niet zeggen dat je deze onderzoeken maar gelijk opzij moet schuiven, integendeel! Muizen zijn net als mensen zoogdieren en dit soort onderzoeken geven vaak een duidelijk beeld van welk effect wat het onderzochte kruid ook bij mensen zou hebben.
Ginseng en stinkende adem
In een onderzoek uit 2009 (4) is gebleken dat het behandelen van een stinkende adem als gevolg van een Helicobacter pylori besmetting met behulp van rode ginseng vele malen effectiever is dan met regulier behandelmethoden alleen. Uit de onderzoeksresultaten is gebleken dat maar liefst 93% van de onderzochte mensen na een behandeling met de rode ginseng in combinatie met medicijnen van de Helicobacter pylori besmetting verlost was en dus ook van de vieze stinkende adem.
Ja, nu hoor ik je denken dat komt vast door de combinatie. Daar onderschat je toch de werking van de ginseng. Zonder extra medicatie en dus alleen met een kruidentherapie met rode ginseng waren 38 van de 68 mensen na tien weken verlost van hun stinkende adem.
Ginseng en overgewicht
Uit een studie uitgevoerd onder tien vrouwen met overgewicht (5) is gekeken naar de effecten naar de inname van ginsengkruidenextracten gedurende acht weken. Wat bleek? Bij alle vrouwen die meededen aan het onderzoek verbeterde de BMI en vond er ook een kleine verandering plaats in de bacteriële balans in de spijsvertering. Zoals je weet is de optimale balans tussen de verschillende bacteriën in je spijsverteringkanaal uitermate belangrijk voor een sterk immuunsysteem en een optimale spijsvertering.
Naast die verandering in de spijsvertering is het goedje dat de rode ginseng zo rood maakt (6) verantwoordelijk voor de gewichtsafname. Dit stofje verhindert het namelijk dat vet door de cellen wordt opgenomen. Doordat je vetcellen worden gehinderd in het opnemen van vet door de rode ginseng zou dit wel eens net het verschil kunnen maken tussen net wel of net niet die laatste kilootjes eraf.
Immers het grootste obstakel is dat je lichaam op de noodmodus overgaat als jij je calorie inname gaat beperken om af te vallen. Ineens gaat je lichaam heel efficiënt met de voedingsstoffen om terwijl jij juist wilt dat alle vet verbrand wordt.
Ginseng en diabetes
Ook deze heilzame werking is wetenschappelijk onderzocht. Uit verschillende onderzoeken (7) (8) komt een duidelijk positief effect naar voren wat betreft de inname van ginseng en het handhaven van een stabiele bloedsuikerspiegel. Vooral het tweede onderzoek suggereert dat er zelfs stoffen in de rode ginseng zitten die je insulinegevoeligheid verbeteren.
Hoe al deze mechanismes precies werken is de wetenschappers nog niet helemaal duidelijk. Maar dat er een duidelijke positieve werking in de rode ginseng zit is wel duidelijk.
Het is meer dat het hoe en waarom nog onderzocht moet worden.
Tot slot…
Zoals je ziet heeft de rode ginsengwortel al een heleboel voordelen op je gezondheid die bewezen zijn. Naast al die bewezen gezondheidsvoordelen zijn er ook nog een heleboel gezondheidsbevorderende eigenschappen die nog onderzocht moeten worden. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat deze eigenschappen er niet zijn.
De oude geneeskunsten gebruikten de ginsengwortel vooral tegen problemen met de luchtwegen en daar zijn de onderzoekers ook het eerst mee aan de slag gegaan. Naast die positieve werking op de gezondheid van je luchtwegen zijn het vooral je immuunsysteem en je spijsvertering die ook veel voordeel hebben aan ginseng.
Maar ook klachten zoals vermoeidheid en diabetes worden met de wortel van de ginsengplant op een positieve wijze beïnvloed.
Persoonlijk ben ik van mening dat heel veel van deze plantjes en kruiden onderschat worden. Als iets al duizenden jaren bekendstaat als heilzaam, of als genezing tegen bepaalde aandoeningen dan zal dat een reden hebben.
Op enig moment in een ver verleden zijn de mensen erachter gekomen dat dat kleine rode plantje allerlei wonderkrachten heeft. Dat wordt dan duizenden jaren generatie op generatie doorgegeven, omdat het werkt. Ik bedoel, waarom zouden mensen anders duizend jaar hetzelfde middeltje gebruiken? Niet omdat het niet werkt.
En dan tegenwoordig wordt er met argusogen naar zo’n plantje gekeken en worden er allerlei onderzoeken op losgelaten om die werking van dat plantje te ontrafelen om tot dezelfde conclusie te komen als een paar duizend jaar geleden.
Ja, we weten dat het werkt, maar hoe precies is ons een raadsel. Dat vind ik altijd geweldig aan die plantjes en kruiden, dat we met dezelfde verwondering naar de geneeskracht van zo’n plantje staan te kijken als duizenden jaren geleden.
Een neurotransmitter is een signaalstof die in synapsen zenuwimpulsen overdraagt tussen zenuwcellen (‘neuronen’) in het zenuwstelsel of impulsen overdraagt van motorische zenuwcellen op spiercellen of van zenuwreceptoren op sensorische zenuwcellen. Een stof wordt over het algemeen beschouwd als neurotransmitter als het voldoet aan vier criteria:
1) De stof wordt gesynthetiseerd in de zenuwcel.
2) De stof is aanwezig in het presynaptische uiteinde van een zenuwcel en wordt in zulke hoeveelheden afgescheiden dat het een duidelijke actie uitlokt in het postsynaptische neuron of het orgaan waaraan het verbonden is.
3) Als een redelijke hoeveelheid van de stof van buitenaf (exogeen) wordt toegediend,moet de stof de werking van de endogeen afgescheiden stof nabootsen.
4) Er bestaat een specifiek mechanisme voor het verwijderen van de stof van de plek waar het actief is.
(Sommige neurotransmitter kunnen functioneren als neurotransmitterèn als hormoon).Er zijn neurotransmitters die de activiteit van de zenuwcel die zij bereiken stimuleren(exciteren) en er zijn neurotransmitters die de activiteit van het bereikte neuron kunnen remmen (inhiberen). De belangrijkste exciterende neurotransmitter is glutamaat. De belangrijkste inhiberende neurotransmitter is GABA (gamma-aminoboterzuur).
Stoffen die de werking van een neurotransmitter stimuleren, noemen we agonisten. Stoffen die de werking juist remmen noemen we antagonisten. Er zijn ook stoffen die de activiteit van de afbreekenzymen voor neurotransmitters stimuleren of remmen. Deze stoffen hebben dus indirect invloed op de activiteit van neurotransmitters. Veel sterke natuurlijke en synthetische toxines en geneesmiddelen werken direct of indirect in op neurotransmitters en/of hun receptoren. De meeste neurotransmitters ontstaan uitaminozuren door middel van biosynthese.
Neurotransmitter Dopamine Dopamine is verantwoordelijk is voor gezonde assertiviteit, seksuele opwinding, een sterk immuunsysteem en een optimaal functionerend zenuwstelsel, belangrijk om angst te remmen. Dopamine geeft assertiviteit (kracht) op zowel fysiek, emotioneel als mentaal niveau. Denk hierbij ook aan bewegingsenergie, concentratie, daadkracht en denkvermogen.
Dopamine is een kwetsbare neurotransmitter. Het dopaminegehalte wordt snel verlaagddoor stress of slaaptekort. Ook alcohol, cafeïne, drugs, nicotine en suiker verlagen de dopamineactiviteit in de hersenen. Deze stoffen werken verslavend omdat het in eerste instantie het dopamineniveau verhoogd. Dat geeft een plezierige sensatie. Op een gegeven moment gebeurt het omgekeerde. Het dopamineniveau daalt en men voelt zich onprettig. Er zijn dan steeds grotere hoeveelheden van deze stoffen nodig om dat onprettige gevoel op te heffen. En dat lukt steeds slechts tijdelijk.
Een verlaagd dopamineniveau kan nare gevolgen hebben
Emotionele instabiliteit
Gevoelens van angst
Gevoel van ‘niet aanwezig zijn’
Gevoelens van onrust
Laag energieniveau
Laag libido
Matig concentratievermogen
Moeite met nemen van initiatief, weinig ‘zin’
Moeilijker kunnen kiezen, besluiten nemen
Slechter functionerend immuunsysteem
Sneller afgeleid zijn
Vergeetachtigheid
Het dopaminesysteem wordt gestimuleerd door met aandacht en plezier ergens mee bezig te zijn. Voor de aanmaak van dopamine is het aminozuur tyrosine nodig. Voedingsbronnen van tyrosine zijn fruit en groenten, eieren, vis, vlees, zuivelproducten en in het bijzonder avocado, noten, peulvruchten en zaden.
Verhogen domamineniveau
Wanneer er sprake is van klachten die een relatie hebben met een verlaagd dopamine niveau, dan is het eerst zaak het dopamine niveau weer op peil te brengen. En dat doe je in een aantal logische stappen, die steeds ingrijpender worden.
Meer knuffelen
Meer huid op huid contact
Meer intensief bewegen
Inname tyrosine houdende voeding verhogen
Inname geraffineerde suikers verlagen
Spijsverteringskanaal voeden in plaats van vullen
Inname l-theanine verhogen, liefst via voeding
Suppletie overwegen met l-theanine
Neurotransmitter GABA
Gamma-aminoboterzuur (GABA) is de belangrijkste inhibiterende (de werking van andere neuronen remmende) neurotransmitter in de hersenen. GABA is volop aanwezig in de hersenen, vooral bij de synaptische transmissies, in de grijze hersenstof en in het nigrostriatale systeem.
GABA helpt het functioneren van de hersenen in balans te houden. Het helpt uitschieters op ieder denkbaar terrein te voorkomen door tijdig af te remmen. Hierdoor faciliteert GABA het basisgevoel van veiligheid.
Afkicken van een alcoholverslaving en B vitaminen tekorten verminderen de effectiviteit van GABA.
Stoffen die de werking van GABA versterken noemen we GABA-agonisten. Veel gebruikte ‘geneesmiddelen’ die GABA-agonist zijn, kennen we als: Baclofen, barbituraten en Benzodiazepines. Alcoholversterkt de werking van deze stoffen. Dit zijn echter nare stoffen met dito bijwerkingen.
GABA kent zogenaamde co-factoren, onmisbare stoffen die nodig zijn voor de productie van GABA. Zonder voldoende van deze co-factoren hapert de GABA productie.. Deze co-factoren zijn: Vitaminen B1, B6, B12, Magnesium, Mangaan en Taurine.
Een verlaagd GABA niveau kan nare gevolgen hebben
Angstaanvallen
Darmproblemen
Doorratelend denken
Epileptische aanvallen
Fobieën
Gevoelens van onrust
Hyperaltertheid
Insomnia
Neurologische klachten (bewegingsapparaat)
Ongeduld
Paniekaanvallen
Perfectionisme
Verhoogde prikkelbaarheid
Goede voedingsbronnen van GABA zijn:
Aardappelen,
Bananen,
Bladgroenten (donkergroen),
Eieren,
Uien,
Zaden.
Verhogen GABA niveau
Wanneer er sprake is van klachten die een relatie hebben met een verlaagd GABA niveau, dan is het eerst zaak het GABA niveau weer op peil te brengen. En dat doe je in een aantal logische stappen, die steeds ingrijpender worden.
Meer knuffelen
Meer huid op huid contact
Meer intensief bewegen
Spijsverteringskanaal voeden in plaats van vullen
Inname GABA houdende voeding verhogen
Inname geraffineerde suikers verlagen
Tekorten vitamines vitaminen B1, B6 en B12 wegwerken.
Tekorten magnesium, mangaan en taurine wegwerken.
Inname l-theanine verhogen.
Suppletie overwegen met deze sterke GABA stimulatoren: 5-HTP, GABA, hop, glutamine, l-theanine, MSM, passiebloem, salvia, valeriaan, havergrasblad.
Neurotransmitter Serotonine
Serotonine is vooral een kalmerende en regulerende neurotransmitter. Het zorgt voor de eetlust, de spieropbouw, een gevoel van tevredenheid, een natuurlijk slaappatroon(serotonine reguleert ook het vrijkomen van melatonine uit de epifyse, de biologische klok), en reguleert de bloeddruk, de seksuele activiteit, het geheugen en het leren. Serotonine bevindt zich voor 95% in de maag en darmen. Veel mensen met serotoninetekort hebben dan ook darmproblemen, met name PDS.
Een verlaagd serotonineniveau kan nare gevolgen hebben
Afzondering
Agressie & boosheid
Angstaanvallen
Continu herhalende gedachten
Darmproblemen
Depressie
Dwangmatige eetstoornissen
Fobieën
Insomnia
Inflexibiliteit
Koolhydraatverslaving
Obsessief gedrag
Ongeduld
Overmatige bezorgdheid
Paniekaanvallen
Pessimisme
PMS
Slechter functionerend immuunsysteem
Stemmingswisselingen
Suïcidale neigingen
Tunnenvisie en zwart/wit denken
Verhoogde suikerbehoefte
Verhoogde prikkelbaarheid
Verlaagd libido
Verlaagd leervermogen
Verlaagde pijngrens
Verlaagd zelfbeeld
Verafschuwing van donker weer
Serotonine wordt aangemaakt uit het essentiële aminozuur tryptofaan en heeft daarbij de vitamines B1, B3, B6 en B11(foliumzuur) en Cnodig, de co-factoren. De activiteit van serotonine is afhankelijk van veel stoffen. Belangrijke stoffen in deze zijn insuline en magnesium.
Goede bronnen van l-tryptofaan, de natuurlijke variant van tryptofaan zijn vooral:
bananen,
bonen,
bruine rijst,
cacao,
eieren,
kaas,
kalkoen,
kikkererwten,
kip,
kwark,
melk,
noten,
pinda’s,
pompoenzaden,
sesamzaden,
soja,
tofu,
visen
zonnebloempitten. ‘Voedsel’ dat rijk is aan geraffineerde suikers verlagen het serotonineniveau.
Tryptofaan wordt in het lichaam met behulp van vitamine B11 en vitamine C omgezet in 5-HTP. Het hormoon insuline zorgt ervoor dat 5-HTPvanuit het bloedin de hersenen wordt opgenomen. De hersenen zetten tenslotte 5-HTP met behulp van vitamine B6 en zink om in serotonine. Het verhogen van de hoeveelheid tryptofaan in het lichaam verhoogt dus indirect de hoeveelheid serotonine in het lichaam. Suppletie met tryptofaan kan in eerste instantie (bijwerking)duizeligheid, vermoeidheid en wazig zien veroorzaken. Tryptofaan mag niet tegelijkertijd met bepaalde ‘geneesmiddelen’ gebruikt worden, waaronder antidepressivia.
Verhogen Serotonineniveau
Wanneer er sprake is van klachten die een relatie hebben met een verlaagd serotonineniveau, dan is het eerst zaak het serotonineniveau weer op peil te brengen. En dat doe je in een aantal logische stappen, die steeds ingrijpender worden.
Meer knuffelen
Meer huid op huid contact
Meer intensief bewegen
Inname tryptofaan verhogen.
Tekorten vitamines B1, B3, B6, B11 en C wegwerken.
Tekort magnesium wegwerken.
Inname geraffineerde suikers verlagen
Spijsverteringskanaal voeden in plaats van vullen
Inname 5-HTP verhogen.
Suppletie 5-HTP overwegen
Aanvullende informatie
5-HTP 5-HTP (5-hydroxytryptophaan) wordt in het lichaam geproduceerd uit tryptofaan. Het komt van nature voor in verschillende voedselproducten en wordt als voedingssupplement voornamelijk gewonnen uit de zadenvan de Griffonia plant. 5-HTP wordt steeds vaker ingezet bij de natuurgeneeskundige behandeling van met name bijnieruitputting, depressie en slaapstoornissen. Suppletie met 5-HTP biedt een veilige manier om de aanmaak van GABA en serotonine te stimuleren.
l-Theanine
Het aminozuur l-theanine ( gamma-ethylamino-l-glutaminezuur of gamma-glutamyl-ethylamide), wordt in de natuur voornamelijk aangetroffen in de theeplant. L-theanine is in de theeplant aanwezig als vrij aminozuur en vormt circa 50% van de totale hoeveelheid vrije aminozuren. De biosynthese uit glutaminezuur en ethylamine vindt plaats in de wortels van de plant, waarna het gevormde l-theanine wordt opgeslagen in de bladeren. Zowel de van oudsher bekende ontspannende werking van groene thee als de bijzondere smaak ervan, is te danken aan de aanwezigheid van l-theanine.
De hoeveelheid l-theanine die in de uit theebladeren bereide drank wordt aangetroffen kan aanzienlijk variëren en is onder meer afhankelijk van de wijze waarop de bladeren na het plukken verder worden verwerkt. Daardoor bevat groene thee in het algemeen veel meer l-theaninedan zwarte thee. In voedingssupplementen wordt l-theanine meestal aangeboden onder de naam Suntheanine.
Er is een fabrikantvan voedingssupplementen die l-theanine produceert volgens een gepatenteerd enzymatisch proces waarbij uitsluitend de natuurlijke L-vorm van theanineontstaat. Onderzoek heeft uitgewezen dat andere producten, die door extractie uit groene thee of door chemische synthese worden verkregen, naast L-theanine in het algemeen ook D-theanine bevatten en wel in hoeveelheden die circa 50% kunnen bedragen. Mogelijk kunnen dergelijke hoge concentraties D-theanine echter, omdat de ruimtelijke molecuulstructuur van aminozuren grote invloed op hun biologische activiteit en stofwisseling kan hebben, tot nadelige effecten leiden.
L-theaninewordt snel vanuit het darmkanaal geabsorbeerden passeert via het aminozuren-transportmechanisme dat als L-systeem (leucine preferring transport system) wordt aangeduid. Daardoor komt het snel in de hersenen. Veelal kan reeds ongeveer een half uur na innameeen gunstige uitwerking van L-theanine worden waargenomen. Bij dierstudies waarbij het aminozuur direct in de maag werd gebracht was de concentratie in de hersenen na 5 uur maximaal. Daarna trad een geleidelijke vermindering op en na 24 uur was in het hersenweefsel geen L-theaninemeer aantoonbaar. L-theanine ontplooit in de hersenen uiteenlopende gunstige effecten die onder meer tot een gevoel van ontspanning en relaxatie leiden. Belangrijk is dat deze kalmerende en rustgevende werking van L-theanine niet gepaard gaat met het optreden van sufheid of slaperigheid.
Vermeldenswaardig is ook dat L-theanine uiteenlopende negatieve effecten van cafeïne tegengaat. Dit verklaart waarom het drinken van groene thee, ondanks het feit dat daarin cafeïne aanwezig is soms zelfs in een relatief hoge concentratie– toch een kalmerende werking heeft. De ontspannende werking van l-theanine is onder meer te danken aan het feit dat dit aminozuur het GABA-niveau in de hersenen doet toenemen. GABA (gamma-aminoboterzuur) is een inhiberende neurotransmitter die een kalmerende uitwerkingheeft en het gevoel van welbevinden kan bevorderen. Een adequate beschikbaarheid van GABA kan helpen hyperactiviteiten gevoelens van innerlijke onrustvan iedere aard te bestrijden. De positieve werking van l-theanine wordt ook toegeschreven aan beïnvloeding van het metabolisme van dopamine, een neurotransmitter die tevens als precursor voor de productie van norepinefrine fungeert.
Biofilm
In het menselijk darmstelsel bevindt zich een schadelijke slijmlaag welke door schadelijke bacteriën is gevormd. Dit wordt ook wel de biofilm genoemd. Je kunt het vergelijken met het slijmlaagje dat je in een bloemenvaas aantreft als je ze te lang laat staan, alle schadelijke bacteriën maken een slijmlaag om zich te beschermen. In het menselijke darmstelsel wordt dit een hele kolonie waarin vele bacteriën, maar ook virussen, parasieten en schimmels zich kunnen verstoppen. Het vervelende is dat de bacteriën het lichaamseigen materiaal gebruiken om die slijmlaag te maken en omdat het lichaamseigen is, is deze hierdoor lastig op te sporen en te behandelen.
Om die reden is het voor veel specialisten zo moeilijk om bepaalde bacteriën of virussen onder controle te krijgen, denk bijvoorbeeld aan Lyme.
Door de aanwezigheid van de biofilm is de darmwand over het algemeen uitgedroogd en licht tot zwaar ontstoken zodat we een Lekkende Darm Syndroom (Leaky Gut) krijgen. De biofilm hecht zich hierdoor nog makkelijker aan de darmwand.
Nu zijn er enkele producten op de markt die gemaakt zijn om die biofilm op te lossen, maar hierbij blijft er nog altijd een deel van de biofilm achter. Deze groeit hierdoor net zo hard weer aan door de daarin nog aanwezige schadelijke bacteriën. Tevens komen er dan in een keer zo veel bacteriën, virussen en parasieten vrij in de darm dat dit een grote belasting voor de gezondheid van de gebruiker oplevert. Een darmreinigingskuur, verkrijgbaar bij natuurpraktijkaurora; Vreedepeelweg 4 Beringe (0641979844 (appan) pakt op zeer vriendelijke en effectieve wijze deze hele biofilm aan. Dit product bevat een gefermenteerde vezel. Deze vezel dringt op zachte wijze door de biofilm heen, zonder deze kapot te maken. Hierdoor wordt de darmwand weer bevochtigd.
Zodra de bevochtiging plaatsvindt kan de biofilm zich niet meer hechten en komt deze er simpelweg uit gegleden, zonder enig ongemak voor de gebruiker.
Een slechte adem kan een teken zijn van een leveraandoening. Mondzweren zouden kunnen wijzen op kanker. De mond veel vertelt over je algehele gezondheid en de conditie van onder andere je tandvlees zegt veel over je lichaam.Wat zeggen experts over mondproblemen en je gezondheid? Ook kleine gebitsproblemen kunnen duiden op een onderliggend gezondheidsprobleem. Onder andere de kleur van je tanden, slechte adem en de conditie van je tandvlees vertellen je iets over je gezondheid. Op welke waarschuwingssignalen moet je letten?
Wat slechte adem, tandvleesproblemen en andere mondproblemen zeggen over je gezondheid: tandartsen zijn ‘gezondheidsdetectives’
Slechte adem: lever
Wanneer je trouw je tanden en tong poetst, en ook flost, maar toch een slechte adem hebt, dan zou dit een symptoom kunnen zijn van maag- en spijsverteringsproblemen en problemen met de lever.Oorzaken slechte adem en wat je eraan kunt doen:
Gele tanden door antibiotica
Bepaalde medicatie veroorzaakt gele tanden. Antibiotica zoals tetracycline is er een van. Maar ook mondspoelingen voor gezonder tandvlees en medicijnen tegen hoge bloeddruk. Tandpasta’s die claimen tanden witter te maken, halen alleen een oppervlakkig laagje weg en hebben geen effect op de kleur van het glazuur.
Droge mond: diabetes
Vaak komt een droge mond door dehydratatie en andere factoren zoals roken, alcolholgebruik. Maar een gebrek aan speeksel kan ook een vroeg symptoom van diabetes zijn. Deze aandoening verdikt de bloedvaten van de speekselklieren, waardoor de productie van speeksel wordt afgeremd. Dit maakt tandvlees gevoeliger voor infectie. Andere symptomen zijn excessieve dorst, tintelingen in de handen en voeten en vaak moeten plassen.
Zweren en zere plekken: mondkanker
Wanneer een open wond in de mond niet binnen twee weken weggaat, is het altijd raadzaam om naar de dokter te gaan. Mondwondjes komen vaak voor wanneer we oververmoeid zijn en ons immuunsysteem verslechterd is, maar wanneer het probleem aanhoudt, is het belangrijk om ernaar te laten kijken. Vooral wanneer wondjes groter worden en rode of witte randen hebben, en er sprake is van bloed in gevoelloosheid. De meeste mensen met mondkanker zijn boven de 60 jaar en roken vergroot het risico.
Bloedend tandvlees
Dit komt vaak voor. Wanneer bloedend tandvlees gepaard gaat met een slechte adem, kan dit op tandvleesontsteking wijzen. Als dit onbehandeld blijft kan dit leiden tot parodontitis: een ontsteking aan tandvlees en kaakbot. In het ergste geval veroorzaakt dit verval van de kaak en kunnen er openingen ontstaan tussen tandvlees en gebit. Tanden en kiezen kunnen dan uitvallen. Behalve dagelijks poetsen, helpt dagelijks flossen dit te voorkomen. Ook is het belangrijk om elke 3 maanden een nieuwe tandenborstel te nemen.
Tandenknarsen: stress
Tandenknarsen in de nacht kan een teken zijn van emotionele of psychologische stress. Veel mensen zijn verbaasd wanneer ze erachter komen dat ze tandenknarsers zijn. Tandartsen herkennen het vrij snel aan textuur en afgevlaktheid van de tanden. De tandarts heeft hier een bitje voor, om ‘s nachts de tanden te beschermen. Door tandenknarsen kan men hoofdpijn en kaakpijn krijgen.
Ds. Tiemen Meijer uit Werkendam kreeg in 2013 dezelfde boodschap als Lanting. Een inwoner van zijn dorp stopte bij hem de publicaties over Martin Lanting in de brievenbus. De predikant reisde af naar Hüls en ook hij genas.
In Hüls werken de artsen met supplementen zoals injecties met vitaminen, kurkumapreparaten, selenium en enzymen. “Wetenschappelijk is bewezen dat ze de weerstand verhogen,” lichtte de chef-arts toe. Ze vindt het vreemd dat deze middelen niet op grote schaal worden toegepast.
Op zijn website stelt het Wereld Kanker Onderzoek Fonds (WKOF): “Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat het risico op kanker met een derde verminderd kan worden door gezonde voeding en leefstijl.” Het WKOF is een vijfjarige samenwerking aangegaan met de universiteit van Wageningen en werkt nauw samen met professor Ellen Kampman.
Patiënten doorstaan de vaak loodzware behandelingen beter als hun immuunsysteem optimaal functioneert, aldus freelancejournalist Jan van Klinken. Vitaminen en gezonde voeding zijn goed voor ons afweersysteem. De Tilburgse oncoloog Dorry Boll deed onderzoek naar 30.000 vrouwen met baarmoederkanker. Ze concludeerde dat je de overleving gunstig kunt beïnvloeden door je voeding en leefstijl aan te passen.
Van Klinken heeft veel bewondering voor de ziekenhuisgeneeskunde en de mensen die in deze sector met grote toewijding bezig zijn. Hij vindt het alleen jammer dat er lang niet altijd oog is voor de eigen beperkingen en voor de inzichten buiten eigen muren.
Gebruiksaanwijzing palmitoylethanolamide (PEA): wat het is en hoe te gebruiken
Een natuurlijke en lichaamseigen pijnstiller, die in Nederland al door vele duizenden patiienten als supplement gebruikt is, is palmitoylethanolamide (PEA). Het supplement is in Nederland verkrijgbaar als capsules met 400 mg In Italie kennen ze het als als tabletten. Een middel met hoge effectiviteit en bijzonder goede veiligheid. PEA is totaal door meer dan een milioen patienten in Europa gebruikt. Voor patienten die hun arts een kort overzicht willen geven over deze pijnstillende stof, dat is onder deze link te vinden. Het werkingsmechanisme van PEA is al in 1993 ontrafeld door de Nobelprijs winnares professor Rita Levi-Montalcini. Een gehele website die aan palmitoylethanolamide is gewijd, vindt u onder de link.
Disclaimer: door de nieuwe wetgeving zijn we niet in staat merknamen van palmitoylethanolamide te noemen, U zal die informatie over merken niet op onze site aantreffen.
Palmitotylethanolamide capsules en andere PEA bevattende producten
In Italie wordt palmitoylethanolamide geproduceerd o.a. als dieetmiddel, verkrijgbaar bij de apotheek, en in Nederland is PEA te verkrijgen als supplement. Dit supplement wordt volgens de hoogste kwaliteitseisen van GMP geproduceerd in Nederland. Het Italiaanse preparaat wordt sinds 2012 in Nederland niet meer verkocht. Het Nederlandse preparaat palmitoyethanolamide (PEA) is geheel puur en bevat in tegenstelling tot het Italiaanse preparaat niet de zoetstof sorbitol, noch extra farmaceutische hulpstoffen zoals magnesiumstearaat. We denken dat dit een duidelijke verbetering is. Inmiddels is dat ook op basis van wetenschappelijke informatie aannemelijk, volgens Kriek (2014).[1]
In de tabel hiernaast een vergelijking tussen het percentage PEA per product. De twee hoogste blauwe grafiek staven geven het PEA gehalte aan van twee in Nederland geproduceerde PEA houdende middelen, het ene is het supplement dat in Nederland verkrijgbaar is, het andere is de dieetvoeding voor medisch gebruik die geregistreerd is in Italie voor neurogene ontstekingen. Beide producten komen van dezelfde producent en worden in Nederland geproduceerd. De andere grafiek staven geven het gehalte aan van in Italie geproduceerde PEA producten die daar geregistreerd zijn voor neurologische indicaties. Tenslotte een Amerikaans supplement dat heel weinig PEA bevat, en veel plantaardige extracte.
Wij zijn vanaf 2010 enthousiast geworden over PEA en de klinische effecten. Inmiddels hebben we van vele patienten gehoord, dat ze menen beter te reageren op het nieuwe, zuivere PEA dan op de oude formuleringen die PEA bevatten en daarnaast andere farmaceutische hulpstoffen.
Aan het eind van dit stuk vermelden we een patienten verhaal van iemand met 9 jaar chronische pijn, die achtereenvolgens behandeld werd met enkele Italiaanse producten en tenslotte met het in Nederland geproduceerde supplement PEA 400 mg capsules. Natuurlijk zijn dit soort individuele ervaringen geen knalhard bewijs. Ons instituut inventariseert momenteel ervaringen van patienten. Boeiend is dat we horen dat er veel hondjes met een speciaal pijnsyndroom zijn (de Cavalier spaniels) die ook beter reageren op de Nederlandse capsules 400 mg dan op de magnesiumstearaat bevattende Italiaanse PEA tabletten.
Hoe PEA te bestellen?
Omdat we heel vaak gebeld worden, of gemaild hoe PEA in Nederland te bestellen is, vermelden we dat meteen hier. Pea als als capsules van 400 mg simpel is te bestellen via de site van de producent, door te googelen met de woorden palmitoylethanolamide capsules. De Italiaanse preparaten zijn sinds 2012 niet meer te verkrijgen in Nederland, omdat deze hier niet opgenomen waren als dieetvoeding voor medisch gebruik.
PEA (palmitoylethanolamide): onze patienten ervaringen en publicaties
Op Youtube hebben we een groot aantal van onze patienten geïnterviewd over hun ervaringen met PEA, zodat iedereen het direct uit de eerste hand kan horen, uit de mond van de patienten zelf. Die filmpjes zijn ook allen op deze site te vinden onder de rubriek: ervaringen.
Omdat we veel opgebeld worden, hier meteen de essentie waar mensen vaak naar vragen: PEA is in Nederland beschikbaar als supplement. Er zijn echter inmiddels vele palmitoylethanolamide preparaten op de markt, neem altijd een preparaat met een certificaat van analyse, om zeker van de puurheid te zijn.
Omdat we vinden dat PEA een doorbraak in de pijngeneeskunde is, proberen we artsen via onze internationale artikelen en via deze filmpjes op de hoogte te stellen van dit bijzondere supplement dat vrijwel geen bijwerkingen kent. Inmiddels heeft ons instituut vele internationale artikelen gepubliceerd over PEA, waaronder ook de resultaten van een grote dubbelblinde studie (Lijst met artikelen over PEA van het INP onder aan dit stuk)
PEA: natuurlijk middel en veel wetenschap
Palmitoylethanolamide is een natuurlijke, lichaamseigen pijnstiller en ontstekingsremmer, waarvan de werking ontdekt is in 1993 door de beroemde professor Rita Levi-Montalcini, een Nobelprijs winnares, die in 2012op 103-jarige leeftijd overleed.
PEA is sinds 1970 bij vele duizenden patienten getest op werking en bijwerking. De pijnstilling is bij velen indrukwekkend en het middel heeft geen problematische, noch ernstige bijwerkingen. Het is ook goed samen met andere geneesmiddelen en pijnstillers te gebruiken. We zullen hier dan ook achtergronden bespreken en een gebruiksaanwijzing geven.
PEA: informatie voor uw arts
Het pure PEA is een supplement en dus zonder recept verkrijgbaar. Het is zeer verdraagbaar in tegenstelling tot de meeste pijnstillers. Wel heeft het enige tijd nodig, omdat het de pijn via een biologische weg aanpakt.
Volg deze link en download het meest recente (2012) en volledige overzicht over de klinische waarde van PEA.
Voor een beschrijving van hoe onze patienten het doen op palmitoylethanolamide is er ook een recent overzicht uit eind 2012:
Keppel Hesselink JM, Hekker TA, Therapeutic utility of palmitoylethanolamide in the treatment of neuropathic pain associated with various pathological conditions: a case series. Journal of Pain Research 2012 Volume 2012:5 Pages 437 – 442
Beide artikelen zijn makkelijk te downloaden en kunt u aan uw behandelend arts geven, zodat zij op de hoogte zijn.
Vernieuwing in de behandeling van chronische pijn en ontstekingen
Chronische pijn en chronische ontstekingsn behandelen is nog steeds een probleem. Veel patienten vinden geen baat bij de bekende pijnstillers en de bijwerkingen beperken het gebruik.
Er is daarom ook een grote zoektocht in de geneeskunde naar hoe neuropathische pijn (of zenuwpijn) en chronische pijn te behandelen is, zonder de lastige bijwerkingen van pijnstillers zoals gabapentine, pregabaline en amitriptyline. Zonder sufheid dus, zonder dat zombie-gevoel waar veel van onze patienten over klagen.
Sinds 2008 een doorbraak op dit gebied, want PEA is als nieuw middel beschikbaar gekomen. Het is een voedingssupplement en tegelijkertijd een bijzonder pijnstillende en een lichaamseigen stof. Een met goede pijnstillende werking bij verschillende ernstige pijnsyndromen, van hernia pijn tot en met de venijnige voetpijn bij diabetes. Deze stof draagt de moeilijke wetenschappelijke naam “palmitoylethanolamide”, afgekort PEA.
Sinds 2012 is beschikbaar gekomen het in Nederland geproduceerde product PEA, dat ook PEA bevat, maar zonder de farmaceutische hulpstoffen die in de Italiaanse producten zitten, en zonder zoetstoffen; het is dus puur palmitoylethanolamide. Deze stof activeert in zijn zuivere vorm het eigen natuurlijke afweersysteem tegen pijn, en dat is uitzonderlijk. Een kort verhaal over een uitzonderlijke stof.
Hoogste tijd voor doorbraak met nieuwe pijnstiller!
Het was inmiddels wel de hoogste tijd dat er een nieuwe pijnstiller op de markt kwam, zeker sinds door de reumatoloog Vonkeman van het Medisch Spectrum Twente in zijn proefschrift aangetoond werd dat jaarlijks 5.100 mensen door de traditionele pijnstillers een ernstige maagbloeding krijgen en meer dan 500 daarvan overlijdt.
Met paljitoytlethanolamide hebben we eindelijk een pijnstiller van een nieuwe generatie in de hand, en vooralsnog zijn bijwerkingen uiterst mild, en kunnen ook bejaarden dit middel zonder problemen nemen. Zonder angst voor bijwerkingen of geneesmiddeleninteracties te hebben.
PEA kunnen dus zonder problemen ingenomen worden naast andere middelen die de arts heeft voorgeschreven.
PEA: door Nobelprijswinnaar aangegeven
De werking van de lichaamseigen stof palmitoylethanolamide werd in 1993 ontrafeld door de Italiaanse hoogleraar professor Rita Levi-Montalcini (Turijn, Italie, 1909-2012), een Nobelprijswinnares. Zij gaf aan dat PEA een bijzondere betekenis kon hebben bij de behandeling van patienten met pijnen en ontstekingen, en op basis van haar werk is dat verder uitgewerkt.
Op 30 december 2012 stierf Montalcini als 103-jarige. Zij ontdekte de eigenschappen van het pure PEA op basis van proeven uit haar laboratorium, ze was haar tijd duidelijk vooruit! Dat ze zo oud geworden is schrijven sommigen zelfs toe aan haar uitvinding.
Inmiddels zijn er vele honderden studies gedaan naar de werkzaamheid van deze stof door allerlei biologen, fysiologen en artsen. Op onze website is ook voor artsen veel wetenschappelijke informatie over palmitoylethanolamide te vinden.
In Italie heeft een organisatie, Lifegroup SpA, de aanwijzingen van Professor Levi-Montalcini opgevolgd, en ze hebben die stof, palmitoylethanolamide (PEA), wetenschappelijk verder onderzocht. De naam toen was LG 2110/1, en later werd het in een nieuwe formulering t in Italie en Spanje geintroduceerd en vervolgens in Nederland en de rest van de wereld.
Sindsdien kan PEA aan patiënten makkelijk voorgeschreven en gegeven worden aan patienten met ernstige pijnen, pijnen waar geen andere stoffen tegen opgewassen zijn.
Steeds meer patienten op PEA
Inmiddels zijn er meer dan een miljoen patiënten met erge pijnen met PEA behandeld, en heel vaak met zeer behoorlijke tot indrukwekkende resultaten., van fibromyalgie tot diabetische pijnen.
Zo blijkt dat PEA pijnstillend kan werken bij ernstige rug- en herniapijn, gordelroospijn, pijn bij afklemming van zenuwen, zoals bij het het carpale tunnelsyndroom, chronische kaakpijn en pijn bij diabetes, om maar een paar lastig te behandelen pijnen te noemen.
De stof laat zich ook zonder problemen innemen naast andere pijnstillers, als dat nodig is, omdat er zover bekend geen negatieve effecten op de werking van andere middelen gevonden zijn. [2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13][14][15][16]
Hieronder dit artikel, een interview met een voorbeeld van een patient, die ook dokter is, en directeur was van een groot ziekenhuis, en die vertelt over zijn ernstige herniapijn die niet reageerde op normale pijnstillers, maar welke na de behandeling met palmitoylethanolamide geheel verdween!
Ouderen en patienten met pijn maken minder PEA
Inmiddels (2013) is ook bekend geworden dat bij oudere mensen en mensen met chronische pijnen het lichaam minder PEA maakt. Zo hebben onderzoekers bijvoorbeeld gevonden dat bij fibromyalgie patienten de productie van PEA stagneert. [17]Dat is een extra reden om bij chronische pijnen PEA te geven, om zo het lichaam te ondersteunen.
PEA: wat het is
PEA geeft geen problematische bijwerkingen, omdat het een lichaamseigen stof is, en het kan het samen met andere geneesmiddelen zonder problemen ingenomen worden; interacties zijn niet bekend.
Omdat PEA een lichaamseigen stof is, die in principe dus (vrijwel) geen bijwerkingen heeft, en het ook zo goed werkzaam is, laten patiënten die wij in ons instituut zien ons weten, dat ze het veel prettiger vinden om in te nemen dan bijvoorbeeld amitriptyline en Lyrica en dat soort farmaceutische middelen, die je vaak suf maken. Symptomen die optreden tijdens PEA gebruik kunnen samenhangen met of het middel zelf, of met de ziekte. Dat beoordelen is een rol van de behandelende arts. In het algemeen zijn er geen klinisch relevante bijwerkingen gemeld.
PEA: veiligheid, werkzaamheid en eigenschappen
Deze pijnstiller heeft een aantal belangrijke en interessante eigenschappen en aspecten:
Ingezet bij meer dan een miljoen patienten in Europa en vele duizenden in Nederland.
Getest in studies bij duizenden patienten met pijnen en ontstekingen, waaruit de pijnstillende en ontstekingsremmende werking blijkt.
Onderzocht bij griep en verkoudheid, waar het door de anti-ontstekingswerking de ernst van de griep vermindert.
Onderzocht in honderden studies door biologen en farmacologen: nooit eerder werd een supplement zo uitvoerig bestudeerd.
Werkzaamheid en veiligheid onderzocht bij o.a. herniapijnen, diabetische neuropathische pijnen, chronische kaakpijnen, carpaal tunnelsyndroom, trigeminusneuralgie. gordelroospijn en eczemen.
Makkelijk te gebruiken, als poeder onder de tong voor de beginbehandeling en als capsules (of tabletten) daarna.
Zonder problemen in te nemen naast andere geneesmiddelen en pijnstillers.
Goede pijnstilling, soms zelfs beter dan bekende pijnstillers zoals ibuprofen en Lyrica.
Gemelde bijwerkingen zijn minimaal, gebruik uiterst patientvriendelijk.
Ook effectief en patientvriendelijk bij oude en zelfs heel oude patienten.
En tenslotte: PEA is een lichaamseigen stof, we produceren deze stof zelf in onze cellen waar het werkt als natuurlijke pijnstiller en ontstekingsremmer.
Ons lichaam maakt zelf palmitoylethanolamide
Het boeiende van het hele PEA-verhaal is, dat ons lichaam deze pijnstillende stof dus zelf maakt, in de cellen van ons lichaam. Zowel in de zenuwcellen als in de bindweefselcellen vindt er doorlopend een opbouw van vetten plaats in palmitoylethanolamide (PEA).
PEA speelt namelijk een belangrijke biologische rol bij veel verschillende levensprocessen, waaronder ontstekingen en bij pijnen. We produceren bij een ontsteking en bij pijn dus onze eigen pijnstiller en ons eigen anti-ontstekingsmiddel. Maar bij ernstige pijnen en ontstekingen is dat dus duidelijk niet voldoende.
Dan is het zinvol om via de voeding extra van deze stof PEA tot ons te nemen, zodat de pijnstillende en ontstekingsremmende reservoirs in ons lichaam aangevuld kunnen worden.
Gebruiksaanwijzing Pea: advies dosering en gebruik
Neem de eerste maand ten minste 1200 mg PEA per dag, bijvoorbeeld s’ochtends 2 capsules 400 mg pure PEA and s’avonds 1 capsule. Tijdens of na de maaltijd innemen.
Meestal start de pijnstilling binnen enkele dagen tot weken. Als na 3-4 weken de pijn niet duidelijk afgenomen is, verhoog de dosering. Bijvoorbeeld naar drie maal daags 2 capsules.
Bij hele ernstige pijnen, zoals pijn na een beroerte of bij Sudeck adviseren we meteen om de dosis te verhogen, naar 2 maal 2 capsules of drie maal 2 capsules gedurende ten minste een maand. Begin op dag een wel gewoon met drie maal daags 1 capsule (instappen heet dat).
Dosering: stap voor stap
Begin de eerste maand met 1200 mg PEA per dag (3 capsules). Bij onvoldoende resultaat hoog de dosis op naar 3 maal 2 capsules per dag. Gebruik het middel dan nog een maand, als de pijn duidelijk minder wordt, verlaag de dosering dan na 2 maanden tot het niveau waarbij de pijnstilling bemerkbaar blijft. Sommige mensen kunnen goed uit de voeten met 2 maal 2 capsules per dag, anderen bijvoorbeeld met 2 of 3 maal 1 capsule per dag.
Als de pijn na 2-3 maanden nog niet gereageerd heeft, dan is het beter te stoppen met PEA, dan bent u een zogenaamde non-responder.
Waar kan men PEA bestellen?
Die vraag horen we nu frequent, en het antwoord is niet bij ons. Wij verkopen geen enkel middel. PEA is is simpel in Nederland te bestellen via de organisatie die de PEA capsules maakt.
Pea: vrij van sorbitol en magnesium stearaat en andere chemische stoffen
In een Italiaans PEA middel zit sorbitol, en sorbitol kan aanleiding zijn tot een aantal bijwerkingen, zoals diarree, opgezwollen buik, borrelingen en buikpijnen. Dat komt omdat een aantal mensen dit suiker niet goed kunnen verteren, en we citeren:Malabsorption of carbohydrates such as …sorbitol can often be detected among patients suffering from so-called non specific abdominal complaints. So far successful treatment consists of dietary interventions only. [18]
Magnesium stearaat is een niet natuurlijke stof die aan tabletten toegevoegd wordt, om ze makkelijker te kunnen produceren. We citeren:
Magnesium stearate may make it easier for machines to eject tablets, but it can also make it harder for bodies to absorb nutrients. “Bioavailability” refers to your body’s ability to absorb and utilize nutrients. According to research conducted at Rutgers University, too high an amount of magnesium stearate may decrease the bioavailability of the substance that the tablet is meant to deliver.
In het Nederlandse PEA preparaat zit noch sorbitol noch magnesium stearaat, noch andere biologisch zinloze stoffen, en dat zou dus wel eens belangrijke voordelen kunnen zijn. Er zijn zelfs bronnen die zelfs waarschuwen tegen magnesium stearaat, omdat het ook medische nadelen zou hebben. Hoewel we niet kunnen uitsluiten dat ook daar weer economische motieven meespelen, is het goed te weten dat het nieuwe middel Nederlandse middel geheel vrij is van magnesium stearaat, sorbitol en andere farmaceutische stoffen.
PEA: individueel behandelen
Algemeen: Ervaring leert, dat de werking van PEA bij iedere patiëntverschillend is. Sommige patiënten hebben al baat bij de inname van minder dan 1200 mg/dag. Andere patiënten hebben een hogere dosering nodig, bijvoorbeeld in totaal 1800 mg per dag.
Ook het resultaat van het gebruik van PEA is bij elke patiënt verschillend. De ene patiënt heeft al een vermindering van de pijn binnen één week nadat is begonnen met de inname van PEA, terwijl de andere patiënt deze vermindering van de pijn pas na een maand ervaart. Aangeraden wordt om altijd de huisarts te raadplegen voordat wordt overgegaan tot het gebruik van PEA.
Informeer uw huisarts eveneens over het resultaat van het gebruik van PEA, zodat met het doorgeven van deze kennis ook lotgenoten geholpen kunnen worden.
PEA is zoals gezegd een lichaamseigen stof, en tot nu toe zijn er in de literatuur geen bijwerkingen van betekenis gevonden. Ook zijn er geen negatieve effecten op andere geneesmiddelen te verwachten, noch beschreven. Bij een groot aantal bejaarde patienten is de stof onderzocht en ook bij die patienten zijn er vooralsnog geen problemen in het gebruik gemeld. Onze oudste patient is 90 en reageerde goed op de behandeling zonder bijwerkingen. Een patient nam zelfs veel meer dan voorgeschreven, op eigen initiatief een dagdosis van 4800 mg, zonder bijwerkingen.
Een patienten verhaal
Sinds 2003 heftige zenuwpijnen
Mijn klachten dateren al van 2003. Ik kreeg toen opeens een helse pijn in mijn rechteronderbeen en voet. Ik ben toen uitgebreid onderzocht door een neuroloog. Deze constateerde een zenuwontsteking maar de oorzaak werd niet gevonden.
Na 3 maanden werd de pijn enigszins draagbaar maar mijn voet brandde de hele dag en een lichte aanraking van de huid van mijn voet en onderbeen was pijnlijk evenals een licht briesje en warmte. Vooral slapen was een groot probleem. Ik kon de lakens niet op mijn voet hebben en de warmte van het dekbed was ook lastig. Ik kon eigenlijk maar beperkt functioneren, want ik kon niet lang staan, niet tillen en niet lang zitten.
MRI’s gaven geen duidelijkheid
Jarenlang heb ik allerlei onderzoeken gehad bij neurologen en orthopedisch chirurgen. Verschillende MRI’s tot zelfs een staande MRI in Aberdeen. De oorzaak van mijn kwaal bleef onvindbaar.
Ook ben ik behandeld door fysiotherapeuten, osteopaten, manueel therapeuten, chiropractoren
en probeerde ik acupunctuur. Niets hielp.
Pijnstillers hielpen niet
Ik kreeg allerlei medicijnen, die niet werkten. De pijnstiller Naproxen hielp wel een beetje, maar heeft veel bijwerkingen.
Enige verlichting kreeg ik door een wekelijkse triggerpointtherapie in 2005. Nog steeds blijft deze behandeling belangrijk.
De pijn is in de loop van de tijd iets minder geworden maar was zonder pijnstillers nog steeds
niet te doen.
Het Italiaanse preparaat werkte onvoldoende
Vorig jaar ben ik bij het instituut voor neuropathische pijn in Soest terechtgekomen.
Ik ben begonnen met het Italiaanse preparaat en Amitriptyline-zalf. Dat werkte niet voldoende.
Daarna kreeg ik het Nederlandse preparaat.
Het is niet zo dat de kwaal verdwenen is.
Ik moet me nog steeds aan een aantal leefregels houden, maar de pijn is echt minder en ik heb geen pijnstillers meer nodig.
Ook patienten met ernstige pijnnsyndromen kunnen baat hebben bij PEA. [19][20]
Op deze website vindt u vele artikelen over PEA, alsmede de wetenschappelijke basis ervan. Artsen kunnen als ze meer willen weten altijd contact met ons opnemen.
Neuropathie als stofwisselingsstoornis
Het lichaam maakt namelijk te weinig PEA aan bij pijn en ontsteking, en doordat de stof PEA niet voldoende aangemaakt wordt, spreken we van een metabole of stofwisselingsstoornis op het gebied van de synthese van deze lichaamseigen pijnstillende stof. Het gaat hier dus om een stofwisselingsstoornis, ook wel stoornis van het metabolisme genoemd (uit het Grieks: μεταβολισμÏŒς “metabolismos” = verandering of omzetting), omdat de productie van PEA bij de chronische pijnen optimaler kan.
Omdat die productie niet door de cel verder opgevoerd kan worden, is het toevoegen van exogeen (van buiten af) PEA een duidelijke voorbeeld van substitutie-therapie.
December 2010, Instituut voor neuropathische pijn, Jan M. Keppel Hesselink en David J Kopsky, artsen, Revisie april 2011, JMKH, revisie november 2011, JMKH, juni 2012, JMKH, november 2012, revisie febr. 2014, JMKH
Voorbeeld van een arts die ernstige hernia pijn had, een arts zelf, en hoe hij reageerde op PEA:
en voorbeeld van een patiente die alleen nog maar met rolstoel of stok vooruit kon:
Publicaties over PEA vanuit het Instituut voor Neuropathische Pijn
11. Keppel Hesselink JM. Anti-inflammatory compounds, such as ketamine and palmitoylethanolamide as antidepressants. Journal of Neuroinflammation 2013, 10:43 doi:10.1186/1742-2094-10-43
12. Keppel Hesselink JM. Clinical neuro-restaurative effects of palmitoylethanolamide due to Inhibition of inhibition of NF-kappaB? Journal of Neuroinflammation 2013, 10:92 doi:10.1186/1742-2094-10-92
Als we onze verre bladdragende verwanten nader beschouwen, dan blijkt dat planten een vergelijkbare manier hebben bedacht om embryonale groei te regelen. Üli Großniklaus (Universiteit van Zürich, Zwitserland) ontdekte een stilgelegd gen bij verschillende soorten Arabidopsis en heeft het genoemd naar de Griekse mythologische figuur Medea. In de tragedie van Euripides doodde Medea haar kinderen na bedrogen te zijn door haar geliefde Jason, terwijl ze hem eerder had geholpen om het Gulden Vlies (de huid van de geofferde gouden ram) te bemachtigen. Het Medea gen in Üli’s Arabidopsis planten codeert voor een repressor-eiwit dat een ander gen, betrokken bij de embryonale groei, buiten werking stelt. Üli vernoemde dit uitgeschakelde gen naar Pheres, een van de vermoorde kinderen van Medea en Jason.
Het Medea gen wordt geïnactiveerd als het wordt geërfd via de mannelijke plant. De actieve Medea kopie van moeder dient om het Pheres gen stil te houden in het embryo dat zich uit het bevruchte zaad ontwikkelt. Zonder het actieve Medea gen loopt de zaadontwikkeling fout, waardoor kleine dikke embryo’s ontstaan (die doen denken aan de muizenembryo’s waarbij het uitschakelen van het Igf2 gen niet werkt). Deze planten-embryo’s met een inactief Medea gen sterven als de zaden voor de winterslaap uitdrogen. Maar als deze vette mutanten worden gered door ze in vitro op te kweken, dan komen er normale, gezonde volwassen planten uit voort. De groeibeperkende effecten van het ‘mythische gen’ blijken dus alleen tijdens de embryonale ontwikkeling van belang. Ondanks overeenkomsten tussen dieren en planten in dit opzicht, weten we niet of DNAmethylering Medea tot zwijgen brengt.
Wellicht het meest verbazingwekkend aan de IGF2genen van onze ouders is dat ze identieke DNA-reeksen hebben, en dat desondanks een van de twee is uitgeschakeld. Bij nadere inspectie blijken er subtiele verschillen te bestaan tussen stille en actieve genen, anders dan verschillen in de DNA-reeksen. Ze verschillen in de manier waarop het nabijgelegen DNA is gemethyleerd. Dit beïnvloedt welke eiwitten zich kunnen binden aan het DNA en zo de gen-activiteit kunnen regelen. HetIGF2 gen van moeder is niet gemethyleerd en wordt uitgeschakeld door een repressor-eiwit dat zich bindt aan DNA. Dichtbij het IGF2 gen van vader vindt daarentegen welmethylering plaats, hetgeen voorkomt dat de repressor zich bindt aan het gen, dat dan niet wordt uitgeschakeld. Methyl is een vrij simpel molecuul dat betrokken is bij vele biologische processen. Adrian Bird (Universiteit van Edinburgh, Schotland) en andere wetenschappers erkennen het belang van deze kleine verzameling atomen bij het inactiveren van DNA. Echter, het uitschakelen van genen is geen eenvoudig proces. Er zijn verschillende manieren om aan de knoppen van ons DNA te draaien. Uitvoerig onderling overleg vindt plaats tussen de drie hoofdrolspelers die betrokken zijn bij inactivering: DNA methylering, de nucleosomen en RNA (zie Wat Neil ervan vindt). Hiermee komt een dialoog tot stand tussen de omgeving en onze genetische ‘bedrading’. De mate van overerfbaarheid van epigenetische eigenschappen is nog niet helder, maar we krijgen wel een duidelijker beeld van hoe een en ander in zijn werk gaat. In het geval van DNA methylering bijvoorbeeld, kunnen deze markeringen het gevolg zijn van wat je moeder heeft gegeten toen ze zwanger was. In experimenten met agouti-muizen is gebleken dat het eten van methylering-bevorderende voedingssupplementen tijdens de zwangerschap effect kan hebben op de volumeknop van de genen van hun nakomelingen.
Het bewijs dat voedingsstoffen directe invloed hebben op het DNA is vrij nieuw. Hoewel we nog niet weten in welke mate de omgeving een sturende factor is bij de inactivering van genen, is steeds meer aangetoond dat het rommelen met DNA methylering tijdens de ontwikkeling een reeks van gezondheidsproblemen kan veroorzaken, variërend van kanker tot schizofrenie. De aanwijzing dat jouw dieet invloed heeft op de genen van je kinderen en kleinkinderen is zonder twijfel een van de meest ingrijpende conclusies die je kunt ontlenen aan epigenetisch onderzoek.
3: Fluoride in het water verlaagt het risico op gaatjes
De theorie achter het toevoegen van fluoride aan drinkwatervoorziening ziet er in eerste instantie goed uit – om het aantal gaatjes in kindertanden te helpen verlagen. De gevaarlijke bijwerkingen van fluoride voor de gezondheid wegen echter niet op tegen eventuele voordelen voor de tanden, als het al daadwerkelijk doet wat het belooft.
Vandaag de dag geven zelfs de voorstanders van fluoridering toe dat de fluoride eigenlijk alleen plaatselijk werkt, het werkt vanaf de buitenkant van de tand, niet vanuit je lichaam, dus waarom zou je het slikken?
Statistieken vertellen ons dat water wat is gefluorideerd oneffectief is in de strijd tegen cariës. Er is praktisch geen verschil in tandbederf bij gefluorideerd water en ongefluorideerd water en helemaal geen verschil in de staten die een hoog of laag percentage van hun water hebben gefluorideerd.
In de tussentijd kan fluoride enorme schade aanrichten; van fluorose (tandaandoening door een te hoge dosis fluoride) tot schildklierproblemen tot een verlaagd IQ en nog veel meer .
Ik ben betrokken bij the Fluoride Action Network (FAN) om te helpen om een einde te maken aan water wat wordt vergiftigd met fluoride in Canada en de Verenigde Staten.
Voor meer informatie over de gevaren van fluoride en informatie over hoe je kunt worden betrokken in deze campagne kun je dit artikel lezen wat onder andere een goed interview (video) met Dr Paul Connet bevat. Hij richte de FAN en hij is de grootste expert op dit gebied.
Note van de vertaler: In Nederland is het water niet gefluorideerd. Vrijwel alle tandpasta bevat echter wel fluoride. Leer kinderen zo vroeg mogelijk om tandpasta uit te spugen en gebruik niet teveel. In de gezondheidswinkel is tandpasta zonder fluoride te koop.
Bron http://www.earth-matters.nl