Categorie archief: ziekte ontstaan vanuit de complementaire geneeswijzen

De Nieren genezen met zuiveringszout! (natriumbicarbonaat) en meer

Geplaatst op door

Schermafbeelding 2014-11-15 om 17.29.12Natriumbicarbonaat; werking

  • Zuurstof (O2) niveaus gaan omhoog door verhoogde alkaliteit aan de cellen
  •  Een van de meest fundamentele middelen tegen nierziekte.
  • voortgang van chronische nierziekte drastisch kan vertragen.
  • Werkt om de ATPase  door stimulatie omdat het daar direct op inwerkt.

Waar kun je het voor gebruiken?

  • Bakken,
  • Schoonmaken,
  • Behandeling van bijensteken,
  • Behandeling van astma,
  • kanker
  • zure oprispingen
  • is zo effectief bij de behandeling van nierziekte dat het voorkomt dat patiënten aan nier machines moeten worden gezet.
  • luieruitslag.
  • Mensen die gedialyseerd worden kunnen hun conditie omkeren met het gebruik van natriumbicarbonaat”, die moeite hebben met het uitscheiden van zuren
  • chronische ontstekingsziekten en auto-immuunziekten
  • vergiftiging of overdoses van vele chemische en farmaceutische geneesmiddelen door hun cardiotoxische en neurotoxische effecten
  • absorberen van zware metalen, dioxinen en furanen.

De alvleesklier is primair verantwoordelijk voor de productie van enzymen en bicarbonaat en is noodzakelijk voor een normale vertering van voedsel. Bicarbonaat is zo belangrijk voor de bescherming van de nieren dat zelfs de nieren beginnen met het produceren van bicarbonaat en nu weten we het gemeenschappelijke kenmerk van diabetes en nierziekten. Wanneer het lichaam wordt geraakt door reducties in bicarbonaat wat deze twee organen uitstoten, ‘zure omstandigheden bouwen zich op en vervolgens begint de gehele lichaam fysiologie te verslechteren. Eveneens wanneer zuur opbouw de de normale bicarbonaat capaciteit van deze organen overtreft, begint cellulaire verslechtering.

De nieren alleen produceren ongeveer tweehonderdvijftig gram (ongeveer een half pond) bicarbonaat per dag in een poging om zuur te neutraliseren in het lichaam. De nieren controleren en beheersen de zuurgraad of het “zuur-base” (pH) evenwicht van het bloed. Als het bloed te zuur is, maken de nieren bicarbonaat aan om de pH-balans te herstellen. Indien het bloed te alkalisch is, dan scheidt de nier bicarbonaat in de urine om het evenwicht te herstellen. Zuur-base balans is het netto resultaat van twee processen, eerst het verwijderen van bicarbonaat na waterstofionen productie van het metabolisme van voedingsbestanddelen; tweede, de synthese van het “nieuwe” bicarbonaat door de nieren.

Het wordt gesteld dat normale volwassenen die gewone Westerse diëten volgen chronische, laaggradige acidose hebben en die met de leeftijd toeneemt. Deze overmaat aan zuur of acidose, wordt beschouwd als een bijdrage aan vele ziekten en dragen bij aan het verouderingsproces. Acidose komt vaak voor wanneer het lichaam niet voldoende bicarbonaat ionen (of andere alkalische stoffen) produceert om de zuren te neutraliseren. Deze zuren in het lichaam zijn afkomstig vanuit de stofwisseling door bijvoorbeeld het drinken van zeer zure dranken zoals cola, en we zien het zelfs bij gebotteld mineraal water.

Een van de belangrijkste redenen waarom we zuur worden is door overconsumptie van eiwitten. Het eten van vlees en zuivelproducten kan het risico op prostaatkanker verhogen, suggereert onderzoek. We zouden hetzelfde voor borst- en andere kankers kunnen zeggen.

Bron

E-Book genezen van nieraandoeningen

Oorzaken en gevolgen van verzuring

Geplaatst op door

Oorzaken van een acidose (verzuring):

  1. Schermafbeelding 2014-10-07 om 11.15.09Honger,
  2. koorts,
  3. diarree, hypoxie (te laag zuurstofgehalte) en doorbloeding ’s stoornissen,
  4. lichamelijke belasting (sport – zware arbeid),
  5. lever- en nierinsufficiëntie,
  6. diabetes mellitus (suikerziekte),
  7. intoxicatie (ethanol, kwikzilver …),
  8. kalium mengsel,
  9. corticosteroïden,
  10. voedingsoorzaken (te veel koolhydraten,
  11. eiwitten door vlees en melk, zuur “locker” zoals alcohol en koffie).
  12. Een tekort aan basische rauwkost zal het probleem nog verder verergeren.
  13. Uiteindelijk leidt dit tot een darmverstoring die het probleem verder verergert.

Uitscheidingsinsuffiëntie: (ontoereikende uitscheiding)

Pathologie ter hoogte van:

  1. de darm (darmverstoring)
  2. de huid (zweetproblemen)
  3. de nier (nierfunctiestoornissen)
  4. de long (te weinig CO2 uitademing)
  5. de maag (slechte functie van de maagwand)

Door de acidose kunnen ontstaan:

  1. oververmoeidheid
  2. stress beïnvloede overbelasting
  3. psychische overbelasting
  4. immuniteit ’s verzwakking, infecties, broze nagels en haar, cariës, tandvleesbloedingen
  5. chronische pijntoestanden waarvan, na degelijk onderzoek, geen oorzaak kan gevonden worden

Noodventielen voor de zuuroverbelasting:

  1. tranenvloei
  2. fluor
  3. huidafscheidingen

Bron

Verzuring

Geplaatst op door

Op een internetsite over Sjögren schreven artsen over acidose bij nieraantasting. Omdat hierover nog geen publicaties verschenen zijn hebben dokter M. Segers (fysische geneeskunde) en B. Hermans het onderstaand verslag gemaakt.
Inleiding
In de loop der tijden is door de uitstoot van allerlei chemicaliën het milieu zodanig verzuurd, dat we momenteel al duidelijk de schade kunnen vaststellen in de natuur. Het afsterven van de zee, de rivieren en de wouden maakt duidelijk dat de natuur problemen heeft met deze onevenwichtige situatie.
In ons organisme is deze toestand nagenoeg hetzelfde. De in het menselijk lichaam aanwezige zuur-base verhouding heeft een beslissende invloed op verschillende levensgebeurtenissen in ons organisme. In het beste geval is deze verhouding in evenwicht, wat overeenkomt met een pH-waarde 7 van de urine. Ligt de pH-waarde onder de 7, dan overwegen zure urinebestanddelen. Ligt de pH-waarde onder de 6 dan is die verschuiving ziekelijk geworden. Bij een pH-waarde hoger dan 7 overwegen de basen bestanddelen.

Storingen
in zuur-base balans
Bij langdurige verschuivingen in het zuurgebied stijgt het aandeel van de zure stofwisselingsproducten in de celvloeistof en in de urine. Dit kan leiden tot aanzienlijke storingen in het menselijk organisme. Hoe groter het aandeel van de zure stofwisselingsproducten, hoe slechter die worden uitgescheiden. Dit leidt tot een versterkte ophoping / verzameling van onoplosbare stofwisselingsresten zoals b.v. urinezuur, wat jicht en steenvorming in de afleidende urinewegen met zich meebrengt.
Tegelijkertijd stapelen de zure stofwisselingsresten zich op in het weefsel, waardoor de stijfheid van de rode bloedcellen in de bloedhaarvaten bevorderd wordt. Verminderde beweeglijkheid van de rode bloedlichaampjes geeft aanleiding tot vaatblokkade.
De verschuiving van het zuur-base-evenwicht in het zure gebied is een typisch begeleidend verschijnsel van de sterk toenemende stofwisselingsstoringen. Langdurige stofwisselingsstoornissen komen bij de volgende ziekten voor: suikerziekte, jicht, leverziekten, gal-, nier- en blaasstenen, aderverkalking, hart- en bloedsomloop stoornissen, hoge bloeddruk, verstopping, bronchitis, astma, migraine, kanker.
Deze verschuivingen in het zuurgebied komen tegenwoordig alleen al door onze levensomstandigheden steeds meer voor. De verschuivingen worden versterkt door de overvloedige toevoer van zuur vormende voedingsmiddelen zoals b.v. vlees, vet, kaas, eieren, alcohol en nicotine.

Buffercapaciteit van organisme
Bij een te hoge belasting van de spier gaat de aërobe (zuurstof) verbranding over in een anaërobe toestand en wordt melkzuur geproduceerd. Deze zuren worden in normale omstandigheden gebufferd door alkali reserves (koolzuurreserves). Bij een blijvende anaërobe spierarbeid worden deze zuren opgestapeld en ontstaat een productievermogen. De productielimiet wordt door de buffercapaciteit bepaald. De vermindering van de buffercapaciteit en de regeneratietijd na een geforceerde ademhaling bij sportlui zegt veel over de conditie.

Voor buffering, afbouw en eliminatie van zuren zijn mineralen en spoorelementen nodig. Met het mangaan houdende enzym pyruvaatcarboxylase (koolzuurzout) en met gluconeogenese (vorming van glucose uit eiwitten en koolhydraten) worden de zuren afgebroken. De zinkhoudende carboanhydrase (koolzuurenzym) is nodig voor uitscheiding van zuren via de nier.
Buffering is mogelijk via eiwitten, bicarbonaten en fosfaten in het bloed. Deze kan stijgen door lichaamstraining. Een voldoende hoge basen reserve is levensnoodzakelijk en is een maatstaaf voor een goede gezondheid.

Meer weten, kom dan naar ons evenement 28 oktober baarloseweg 30 in Helden/ Limburg

Bron

Je lichaam ontzuren met het ontzuringsdieet

Geplaatst op door

Heb je al enige tijd van slaapstoornissen, lusteloosheid, obstipatie of verstopping, brandend maagzuur, van regelmatig terugkomende infecties infectiegevoeligheid, huidproblemen, spierkrampen, depressie allergieën en/ gevoelige en pijnlijke gewrichten? Dan heb je wellicht te kampen met een ernstige verzuring of acidose van je lichaam. Verzuring ontstaat als gevolg van een ongezonde voeding rijk aan suikers en ongezonde vetten. Velen kampen met een verzuring zonder het zelf te beseffen. Wat is een verzuurd lichaam en wat kun je er zelf aan doen,

 

Bronnen van verzuring

Een verhoogde zuurgraad ontstaat in de eerste plaats in je organen die te maken hebben met het zuiveren van je lichaam van alle toxische afvalstoffen zoals je lever, nieren, je gal, darmen, longen en je lymfeweefsels. Maar ook allerlei lichaamssappen zoals je bloed, gal, maag- en darmsappen, slijm en je urine zijn evenveel bronnen van verzuring. Zelfs de kleinste afwijking van de zuurgraad van je bloed geeft aanleiding tot ernstige gezondheidsproblemen.

Bronnen van verzuring

Een verhoogde zuurgraad ontstaat in de eerste plaats in je organen die te maken hebben met het zuiveren van je lichaam van alle toxische afvalstoffen zoals je lever, nieren, je gal, darmen, longen en je lymfeweefsels. Maar ook allerlei lichaamssappen zoals je bloed, gal, maag- en darmsappen, slijm en je urine zijn evenveel bronnen van verzuring. Zelfs de kleinste afwijking van de zuurtegraad van je bloed geeft aanleiding tot ernstige gezondheidsproblemen.

Ongezonde voeding

Een verzuurde en dus ongezonde voeding is de belangrijkste oorzaak van verzuring. Daardoor geraken de beschermende buffersystemen in je lichaam uit evenwicht. Deze buffersystemen zorgen er voor dat de zuurgraad of PH- waarde in je bloed constant blijven, maar door de hoge zuurgraad slagen zij daar uiteindelijk niet meer in. De kleinste afwijking van je zuurgraad zorgt voor allerlei gezondheidsproblemen. Een snelle diagnose is wenselijk, maar omdat de symptomen van verzuring ook gelden voor heel wat gelijkaardige aandoeningen is het dikwijls lang zoeken naar de echte oorzaken van je gezondheidsproblemen.

Evenwicht

Door het zuur- en basegehalte in je lichaam weer in evenwicht te brengen worden kunnen je buffersystemen hun beschermende rol weer vervullen en zorgen zo voor de noodzakelijke ontzuring van je organen en weefsels. goed zuur-base evenwicht de basis voor een goede stofwisseling en spijsvertering.

Een evenwichtige zuurbalans zorgt voor een goede stofwisseling en die houdt je fit en gezond waardoor je je weer goed in je vel voelt.

Symptomen van verzuring

De symptomen die kunnen wijzen op verzuring verschillen van persoon tot persoon. De meest voorkomende symptomen van verzuring zijn slaapstoornissen, lusteloosheid, constipatie, brandend maagzuur, cariës, ontsteking ’s gevoelig, haaruitval, huidproblemen zoals acne, eczeem en psoriasis, spierkrampen, depressie, allergieën, mineralen tekort, hyperventilatie, gevoelige en pijnlijke gewrichten.

Wanneer er aan de verzuring van je lichaam niets gedaan wordt zullen deze symptomen alleen maar verergeren en aanleiding geven tot diabetes, jicht, gewrichtsontsteking, hartinfarct, reuma, beroerte, maagzweren, extreme vermoeidheid, het chronisch vermoeidheidssyndroom, depressie, en een gebrek aan natuurlijke weerstand.

Gezonde darmflora

Een gezonde darmflora ligt aan de basis van zowel je lichamelijke als je geestelijke gezondheid. Een verzuurd lichaam zorgt voor allerlei mineralen tekorten en zal in de eerste plaats calcium aan je botten onttrekken met osteoporose tot gevolg. Zure afvalstoffen zijn werken het ontstaan van ziekmakende schimmels, stofwisselingsslakken en bacteriën in de hand. ons lichaam. Deze afvalstoffen verstoren je darmflora met alle nadelige gevolgen voor je gezondheid. Op die manier komen deze schadelijke zuren in je bind- vetweefsel terecht waar ze immuunstelsel verzwakken.

Ontzuringsdieet

In normale omstandigheden zorgen je darmen, nieren en je huid voor het tijdig afbreken en verwijderen van deze schadelijke zuren. Een gezonde darmflora zal je zuurgraad of de verhouding tussen zuren en basen weer in evenwicht brengen. balans te ondersteunen. Het ontzuring ’s dieet helpt je daarbij. Dit dieet zorgt er voor dat het teveel aan zuren verdwijnt en het evenwicht tussen deze zuren en basen wordt hersteld.

Base voeding

  • Groenten: pompoen, augurk, knoflook, aardappel, rode paprika, tomaat, selderstelen, witte kool, witloof, alle soorten selder, peterselie, asperges, groentesappen zoals selder-, aardappel-, rammenas-, rode bieten- en zuurkoolsap, gember, groentekiemen, tuinkers, waterkers, groen van knolgewassen, paardenbloem, asperges, zuurkool, tomaat, andijvie, sla, ajuin, bieten, rode biet, bieslook, aubergine, jonge erwten, koolrabi, verse olijven, paddenstoelen, bonen, radijs, rammenas, spinazie, wortelen, pompoenpitten, zonnebloempitten, sesamzaad, gekiemd graan, alfalfa, soja, rabarber en melkzure producten.
  • Granen: rood, brooddrank, zuurdesembrood.
  • Kruiden: kruidenthee en kruidensappen
  • Natuurlijke voeding: vlierbloesem, brandnetel, berkenblad, kamille, paardenbloem, groene thee, jeneverbes, heermoes, moerrasspirea, rozenbottel
  • Zuivel met lactobacteriën: melk, bio-yoghurt met fermenten, komboecha en paardenmelk
  • Fruit: sinaasappelen, bananen, appelen, bramen, frambozen, watermeloen, citroen, aardbeien, peren, ananas, braambessen, dadels, druiven, kersen, mango, mirabellen, papaja, perzik, pruimen, kiwi, honingmeloen, bosbessen, vijgen, dadels, gedroogde abrikozen, kastanje, avocado, amandelen, abrikoos, aardpeer, pollen, koninginnebrij, propolis, fruitsappen zonder suiker, veenbessen, rozenbottel, en stekelbessen
  • Koud geperste oliën: olijfolie, lijnzaadolie, distelolie, tarwekiemolie, teunisbloemolie, kokos en palmolie

Zure voedingslijst

De consumptie van deze zure voeding moet je zoveel mogelijk terugschroeven.

  • Vlees: alle vleessoorten en vleesextract
  • Vis: haring
  • Gevogelte: kip, kalkoen, konijn
  • Zuivel en zuivelproducten: eieren, Franse kazen, Hollandse kazen, zure roomboter, kwark, smeltkaas,
  • Geraffineerde voeding: suiker, brood, deegwaren, pasta, rijst en witte meelproducten
  • Noten: cashewnoten, paranoten en alle geroosterde noten
  • Peulvruchten: erwten, bonen, linzen en kikkererwten
  • Dierlijke vetten: zoals braadvet en reuzel
  • Orgaanvlees: zoals lever, niertjes en zwezerik
  • Granen: gerstemeel en boekweit
  • Cafeïne: koffie, thee, frisdranken, energiedrankjes en alcohol
  • Tussendoortjes: chocolade, chips, snoep, koek, gebak, krakers
  • Tabak

Extra tips om je lichaam te ontzuren

Om maximaal van je zuur dieet te profiteren hou je best rekening met:

  • Voedingssupplementen: in je zuur dieet moet je het gebruik van voedingssupplementen waaronder omega 3- 6- 9 vetzuren, zeewier, algen, spirulina,chlorella, gerstegras, antioxidanten, vitaminen, mineralen, natriumbicarbonaat (zuiveringszout), en vitamine C zoveel mogelijk vermijden
  • Natuurvoeding: Geef de voorkeur aan natuurvoeding of aan vegetarische voeding en varieer zoveel mogelijk met groenten en fruit.
  • Smoothies: gezonde smoothies maak je zelf met water en zelf geperste sapjes van je favoriete groenten en fruit
  • Water: drink dagelijks minstens drie liter water dat spoelt je organen schoon
  • Voldoende beweging: dagelijks een half uurtje wandelen, fietsen, joggen of zwemmen op eigen tempo geniet de voorkeur op wekelijks enkele uren trainen als een topsporter
  • De Bachbloesem therapie: helpt je ontspannen en verzacht de symptomen van stress

Bron

Ontsteking in brein wellicht oorzaak chronische vermoeidheid

Geplaatst op door

Het klopt wat in het onderstaand artikel staat. Waarom? Omdat 95% van mijn cliënten met een vermoeidheidssyndroom belast zijn met pathogenen en als ik dit behandel, dus weer op de rails heb, al de klachten sterk verbeterd zijn.

Bepaalde delen van de hersenen laten ontstekingsreactie zien bij mensen met chronische vermoeidheid.

Ontsteking in brein wellicht oorzaak chronische vermoeidheidFoto:  123rf

Dat schrijven wetenschappers van de Universiteit van Kobe in de juni-editie van Journal of Nuclear Medicine, die nu al online staat.

Al geruime tijd worstelen wetenschappers met de aandoening chronische vermoeidheid. Lang deden artsen het af als een psychische ziekte, tot er een aantal jaar geleden een virus (XMRV) werd aangewezen als oorzaak.

Na diepgaander onderzoek bleek dit toch om een vervuiling uit het lab te gaan, tot teleurstelling van de grote groep patiënten met de aandoening.

 

Thalamus

 

Nu is er een nieuwe mogelijke oorzaak gevonden. De Japanse wetenschappers legden een tiental mensen met en zonder chronische vermoeidheid onder de PET-scanner. Daar vonden ze dat ontstekingscellen in het brein actiever waren bij patiënten met chronische vermoeidheid. Met name de amygdala en de thalamus, diep in de hersenen, waren aangedaan.

Dit kan betekenen dat ontstekingen in deze hersendelen aan de basis liggen van chronische vermoeidheid. De Japanners konden de oorzaak van de ontstekingen niet achterhalen.

De wetenschappers waarschuwen bovendien voor al te vergaande conclusies. Het aantal patiënten in deze studie was te klein om echt zekerheid te geven. Vervolgonderzoek met grotere groepen patiënten moet uitwijzen of de Japanners het echt bij het juist einde hebben.

Door: NU.nl/Hidde Boersma

Als het ontgifting’s mechanisme niet goed werkt worden we ziek

Geplaatst op door

Endogeen ontgiften is het verwijderen van lichaamseigen afvalstoffen en lichaamsvreemde stoffen (xenobiotica). Het verwijderen van vetoplosbare stoffen wordt voornamelijk uitgevoerd door het eiwit metallothioneïne en de P450 cytochroom enzymen. Deze laatste bevinden zich in de lever t.h.v. de mitochondria.
Mitochondria zijn de ‘energiecentrales’ van de cel. Ze stammen af van primitieve bacteriën die miljarden jaren geleden een samenwerking (symbiose) zijn aangegaan met andere cellen. Als gevolg van deze afkomst hebben ze hun eigen DNA (mtDNA), dat onafhankelijk is van het DNA in de celkern, en kunnen ze zich dus ook zelfstandig delen. Dat laatste moeten ze regelmatig doen, een mitochondrium leeft tussen de vijf en twaalf dagen. Omdat ze zo vaak delen, is het heel belangrijk dat er geen fouten in het DNA sluipen. Sommige xenobiotica beschadigen het mtDNA, waardoor de reproductie van de mitochondria afnemen of waardoor de mitochondria defecten gaan vertonen. Hierdoor komen zowel de energieproductie in het gedrang als de ontgifting zelf.
De hersenen bevatten de meeste mitochondria per cel (9000). In de lever zijn dat er 3000 per cel.

In de mitochondria vinden wel meer dan 100 verschillende stofwisselingsstappen plaats.  Het zijn de energiefabriekjes van de cellen, waar suikers en vetten verbrand worden om bio-energie (ATP) aan te maken voor de groei en het onderhoud van het lichaam en voor de normale werking van weefsels als de hersenen, de spieren, de lever, de darmen enz.
In de lever-mitochondria vindt tevens de lipofiele (vetoplosbare) ontgifting plaats. De P450 cytochroom enzymen die hierbij betrokken zijn, hebben een beperkte ontgifting-capaciteit, ook wel drempelwaarde genoemd. Wordt deze waarde overschreden ontstaat accumulatie van toxische stoffen die op hun beurt een deel van de P450 cytochroom enzymen gaan verstoren, sommige van deze enzymen gaan dan te snel of te traag of helemaal niet werken.

De schade die wordt aangebracht aan het mtDNA ontstaat voornamelijk door de vrije radicalen. Het menselijk lichaam maakt per dag zowat een miljard vrije radicalen aan. Aangezien vrije radicalen (ROS of Reactive Oxygen Species) binnen een fractie van een seconde moeten geneutraliseerd worden door antioxidanten, is de aanwezige voorraad antioxidanten (ORAC) ontzettend belangrijk voor het beperken van de vrije radicalen. Er wordt aangenomen dat een volwassenen 4000 ORAC eenheden per dag nodig heeft.
Met het ouder worden neemt de mitochondriale activiteit af. Hierdoor wordt minder energie (ATP) beschikbaar gesteld waardoor men zich moe gaat voelen. Bij AD(H)D en ASS is de gebrekkige mitochondriale activiteit te vergelijken met dit van het verouderingsproces. Hierdoor voelen mensen met AD(H)D en ASS zich vaak zo moe.

Foto.pl.jpeg

Bron: Brain Q De poort neuro counseling

Ontgiften of het ontgiften ondersteunen

Ontgiften kan op twee manieren. Ofwel gaat men stoffen suppleren die tot doel hebben de taak van de endogene ontgifting over te nemen. Deze manier van ontgiften is niet ondersteunend en moet regelmatig herhaald worden. Bovendien worden de afwijkende (trage) hersengolven hiermee niet genormaliseerd.
Een andere manier van ontgiften is de de endogene ontgifting ondersteunen waarbij het lichaam zelf het werk doet. Deze werkwijze heeft de volgende voordelen:

– herstel van Fase I en II van de ontgifting
– eliminatie van de factoren die de enzymactiviteit verstoren
– normalisatie van de hersengolven
– tijd- en kostenbesparend

Onze praktijk maakt uitsluitend gebruik van een methode waarbij de endogene ontgifting wordt ondersteund omdat dit naar onze ervaring de enige manier is om het probleem aan de basis aan te pakken.

Foto-1.pl.jpeg

Slecht ontgiften is net zo genetisch als ADD/ADHD en ASS

Mensen met ADD/ADHD en ASS zijn algemeen genomen slechte ontgifters. Slecht ontgiften is voornamelijk een eiwit (metallothioneïne) en een enzym (P450 of CYP-enzymen) probleem. Slechte ontgifters hebben vooral veel problemen met geneesmiddelen, ook wel aangeduid als bijwerkingen (ongewenste werkingen). Bijwerkingen van antidepressiva en stimulantia worden bijvoorbeeld mede veroorzaakt door het enzym CYP2D6, CYP2E1 en CYP3A4, enzymen die bij mensen met ADD/ADHD en ASS niet zo goed functioneren.
In de onderstaande illustratie ziet u een schematisch overzicht van de ontgifting van zware metalen en vetoplosbare (lipopfiele) stoffen.

 

De P450 of CYP-enzymen zorgen samen met het eiwit metallothioneïne voor de afbraak van de meeste lichaamsvreemde (xenobiotica) en lichaamseigen (endogene) stoffen.
Er wordt vaak gezegd dat gewasbeschermers (bv. pesticiden) en additieven (E-nummers) onschadelijk zijn voor de mens. Dit is een halve waarheid omdat slechte ontgifters deze stoffen opstapelen. Mensen die bijvoorbeeld een defect hebben met de enzymen die deze stoffen moeten neutraliseren, krijgen na verloop van tijd een chronische overbelasting of intoxicatie.
Mannen met een vergrote prostaat en prostaatkanker zijn bijvoorbeeld trage CYP3A4 metaboliseerders. Mensen die slecht tegen alcohol kunnen zijn trage CYP2E1 metaboliseerders en hebben meer kans om candida te ontwikkelen. Heel wat ziekten vinden hun oorsprong in factoren die deze CYP-enzymen verstoren. Het genezingsproces kan snel opschieten als deze factoren worden aangepakt.

Xenobiotica

Xenobiotica (lichaamsvreemde stoffen) zijn stoffen die (kort samengevat) worden geneutraliseerd door een tweetal natuurlijke detoxificatie-mechanismen:

1. het eiwit metallothioneïne
2. Fase I en II van de ontgifting

Foto-3.pl.jpeg

Foto-2.pl.jpegLees verder

Darmflora

Geplaatst op door

Probiotica is door de World Health Organization gedefinieerd als “levende kleine organismen die een positieve uitwerking hebben op de gezondheid van de mens wanneer deze in grote hoeveelheden worden ingenomen”. Probiotica zijn dus zogenaamde “goede bacteriën” en de bacteriën die worden gebruikt in probiotica zijn meestal gelijk aan de bacteriën die normaal gehuisvest zijn in de darmen. Deze goede bacteriën doen wat extra’s voor het lichaam en dragen bij aan een goede darmflora. De term darmflora wordt gebruikt om de miljarden bacteriën aan te duiden die in de darmen leven. Een goede darmflora is onder andere belangrijk voor de spijsvertering welke wordt ondersteund door alle bacteriën die in de darmen zitten. Een evenwichtige darmflora is eveneens belangrijk voor een goed werkend immuunsysteem en goede stoelgang.

Prébiotica

Prébiotica (inuline en fructo-oligosacchariden (FOS)) zijn onverteerbare voedingsvezels en zorgen er onder andere voor dat lactobacillen en bifidobacteriën (de goede bacteriën) beter kunnen groeien. Bovenal is uit onderzoek gebleken dat een prebiotica gecombineerd met een probiotica effectiever in het darmkanaal werkt dan de één of ander apart ingenomen.

Ontwikkeling van de darmflora

Tijdens de bevalling wordt de basis voor de darmflora al gelegd. De baby komt voor het eerst met bacteriën in aanraking door contact met het geboortekanaal, de moeder en de omgeving direct na de geboorte. De darmflora wordt voor het grootste deel samengesteld de periode direct na de geboorte. Een kind dat op de reguliere manier ter wereld komt heeft daardoor een andere darmflora samenstelling dan een kind dat via een keizersnede wordt geboren. Na ongeveer 30 dagen is de darmflora van een kind dat middels een keizersnede ter wereld wordt gebracht pas gelijk aan die van een kind die via de reguliere route ter wereld is gekomen. De bacteriën passeren de maag, omdat een baby nog niet veel maagzuur produceert, en vestigen zich op de darmwand. Kolonisatie van de bacteriën kan geschieden doordat er in eerste instantie bacteriën in de darmen aanwezig zijn die al het zuurstof gebruiken. Dit baant een weg voor de bacteriën die kunnen overleven zonder zuurstof (lactobacillen, bifidobacteriën). Vanaf dat moment kunnen deze in aantal toenemen en kan de darmflora zich ontwikkelen met allerlei bacteriën die voor ieder individu anders zijn.

Variatie darmflora

Iedere darmflora is uniek en vergelijkbaar met een vingerafdruk. Doordat de samenstelling zo uniek is, is het lastig te definiëren wat een normale darmflora is. Onderzoek heeft uitgewezen dat ieder individu dezelfde darmflora-kern heeft. Echter beslaat deze kern maar 20% van alle bacteriën die aanwezig zijn in de darmen. De overige 80% is bij een ieder verschillend. Er wordt gesuggereerd dat er maar liefst 1500 verschillende bacteriën aanwezig zijn. Op dit moment wordt daar nog uitvoerig onderzoek naar gedaan.

Bacteriële dysbiose

Om gezond te blijven is het belangrijk de darmflora in balans te houden. Door enkele factoren kan de darmflora echter uit balans raken. Hierbij moet gedacht worden aan het gebruik van antibiotica. Antibiotica staat er om bekend schadelijke bacteriën te doden, maar daarnaast doden ze ook de goede bacteriën in ons maag-darmkanaal. Leeftijd en voeding kunnen eveneens een rol spelen bij de verstoring van de harmonie in de darmen. Bij ouderen bestaat nog maar 1% van de totale darmflora uit bifidobacteriën waar dit bij volwassenen 3-6% is.

Probiotica is belangrijk bij het bestrijden van allerlei verschillende spijsverteringsproblemen. Een goede darmflora is namelijk onmisbaar bij het verteren van ons voedsel. Onze darmflora en enzymen zijn volledig verantwoordelijk voor het verteren van voedsel en opname van voedingsstoffen uit dit voedsel. Wanneer er een bacteriële dysbiose ontstaat en dit systeem niet meer naar behoren functioneert blijven er onnodige hoeveelheden etensresten achter in de darmen, die vervolgens tot ontstekingen kunnen leiden. Hiermee kan probiotica preventief werken en een effectief wapen zijn tegen het ontstaan van ontstekingen en het ontstaan van een verhoogde permeabiliteit van de darmwand met alle gevolgen van dien.

Stammen Probiotica

Het is belangrijk dat de bacteriën in de Probiotica levend aankomen op de eindbestemming, de darmen. Daarom is het belangrijk dat ze zuur-en gal resistent zijn. Hier is uitvoerig onderzoek naar verricht. In tabel 1 is te zien dat vrijwel alle bacteriën zuur-en gal resistent blijken te zijn met Lactobacillus Acidophilus als echte uitblinker op dit gebied.

Schermafbeelding 2014-01-20 om 15.27.59

Tabel 1: In vitro % herstel levende cellen na incubatie in medium met 1 van de factoren

Probiotica hebben de kracht om bepaalde ziekteverwekkers te remmen. Ook in onze stammen is dit nader bekeken bij bepaalde bekende ziekteverwekkers. Uit de resultaten komt naar voren dat vrijwel alle stammen de mogelijkheid hebben de verschillende onderzochte ziekteverwekkers maximaal te remmen. Hoe hoger het cijfer, hoe hoger de remming van die bepaalde ziekteverwekker (figuur 1 & tabel 2).

Figuur 1: De ziekteverwekkers werden gekweekt in een petrischaaltje met Agar-Agar (groeimedium die gebruikt wordt om micro organismen in te kweken). De probiotische stam werd aangebracht in het kleine holletje. In de Controle situatie is er geen remming van de ziekteverwekker (0). In het voorbeeld van goede remming wordt een maximale remming gemeten (3)
Schermafbeelding 2014-01-20 om 15.29.54
Figuur 1: De ziekteverwekkers werden gekweekt in een petrischaaltje met Agar-Agar (groeimedium die gebruikt wordt om micro organismen in te kweken). De probiotische stam werd aangebracht in het kleine holletje. In de Controle situatie is er geen remming van de ziekteverwekker (0). In het voorbeeld van goede remming wordt een maximale remming gemeten (3)

 

 

 

 

Schermafbeelding 2014-01-20 om 15.29.41

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tabel 2: 0= geen remming van de ziekteverwekker, 1= 8-11 mm, 2 = 11-14 mm 3= >14 mm maximale remming van de ziekteverwekker

T-cel differentiatie

Probiotica kunnen het immuunsysteem activeren door signalen vanuit het lumen via dendritische cellen aan het systeem door te geven. Het immuunsysteem wordt gereguleerd door twee hoofdcategorieën cytokines met verschillende functies en geproduceerd door subsets van T-helper (Th) lymfocyten.

Th1-cellen produceren voornamelijk IL-2 en interferon-γ en reguleren de immuunrespons tegen intracellulaire infecties. Th2-cellen produceren voornamelijk IL-4, IL-5 en IL-13 en zijn juist mediatoren in extracellulaire infecties en atopische ziektes. Regulatorische T-cellen (Treg) zijn de belangrijkste spelers die ervoor kunnen zorgen dat de balans van Th1/Th2 cellen terug naar homeostase gaan. Zoals in de onderstaande afbeelding wordt getoond, activeren de dendritische cellen bepaalde naïeve T-cellen (zijn nog niet in aanraking geweest met een antigeen) die zich vervolgens ontwikkelen tot een van deze meer specifieke T-cellen, die uiteindelijk de bijbehorende cytokines uitscheiden en een immuun reactie uitlokken (figuur 2).
Schermafbeelding 2014-01-20 om 15.31.39

Figuur 2: Dentrische cellen activeren bepaalde naïeve cellen T-cellen

Onze stammen zijn getest op hun mogelijkheid om het afweersysteem positief te beïnvloeden. Alle stammen laten zien dit te doen. Iedere stam had de mogelijkheid naïeve T-cellen te laten prolifereren in een specifieke T-cel. Dit was bevestigd door het meten van cytokine productie.
Bron: beyondmedicine

Probiotica

Geplaatst op door

imagesBESCHRIJVING

Het maagdarmkanaal is het belangrijkste immuunorgaan van ons lichaam en staat via het grote oppervlak van de darmwand continu in contact met de buitenwereld (door de ontelbare microvilli). De darminhoud kan behalve voedingsstoffen ook een groot aantal lichaamsvreemde, toxische stoffen en ziekteverwekkende bacteriën bevatten. In het darmkanaal leven ca. 100.000 miljard (10 tot de macht 14) bacteriën. Dit is ongeveer tien keer zoveel als het totaal aantal cellen van het menselijk lichaam. De gezondheid van de darmen is het resultaat van een microscopisch samenspel tussen miljarden gunstige (probiotische) en ongunstige (pathogene) bacteriën. De algehele gezondheid van de mens wordt grotendeels bepaald door de mate van evenwicht van de darmflora. Een gezonde darmflora is daarom absoluut noodzakelijk voor een goede gezondheid.

W E R K I N G

Probiotische bacteriestammen hebben onder meer de volgende effecten:

● Antimicrobiële activiteit tegen pathogenen: probiotische bacteriën gaan de groei van pathogene organismen in het maagdarmkanaal tegen. Ze strijden om het beschikbare voedsel en de beschikbare ruimte (o.a. om zich te kunnen hechten aan de darmwand) en scheiden daarbij substanties uit, zoals melkzuur en andere organische zuren en antibiotisch werkende stoffen die bekend staan onder de naam bacteriocinen. Daardoor ontstaat er een milieu waarin pathogenen zich niet thuis voelen en niet kunnen uitgroeien. Eenmaal gehecht aan de darmwand is er geen plaats meer voor ongunstige bacteriën. Onderzoeken tonen de antagonistische werking aan van probiotica op pathogene microben en het vermogen om darminfecties, veroorzaakt door deze schadelijke organismen, te genezen [1, 2, 3].

● Voedselvertering: probiotische organismen dragen bij aan het verteringsproces, doordat ze enzymen (zoals lactase) bevatten. De vertering van lactose en melkproducten wordt hiermee ondersteund.

● Productie van kortketenige vetzuren: kortketenige vetzuren zoals melkzuur (lactaat), azijnzuur (acetaat), proprionzuur (proprionaat) en boterzuur (butyraat), worden gebruikt als voeding door de darmepitheelcellen en zijn therapeutisch gebruikt bij aandoeningen als IBS (Inflammatory Bowel Syndrome). Het probleem met orale toediening van boterzuur is de onaangename geur, dit probleem heeft men niet bij het boterzuur wat gevormd wordt door probiotische bacteriën.

● Anti schimmel, virus en gist werking: de door de darmflora geproduceerde kortketenige vetzuren voeden het darmepitheel, waardoor een sterke barrière ontstaat tegen ongunstige schimmels en gisten. Hierdoor wordt voorkomen dat schimmels vanuit de darm in de bloedbaan terechtkomen. Virussen kunnen vernietigd of verwijderd worden door absorbtie.

● pH verlaging: kortketenige vetzuren verlagen de pH en houden daardoor de groei van pathogene darmbewoners in toom. Bovendien vergemakkelijkt een lage pH de absorptie van mineralen zoals calcium, magnesium en zink. Probiotica verhogen hiermee de biobeschikbaarheid van mineralen.

● I m m u u n v e r s t e r k i n g : probiotische flora heeft een krachtig effect op het immuunsysteem door het versterken van zowel de cellulaire als de humorale immuunrespons [4].

● Vermindering van voedselallergieën: een niet-evenwichtige darmflora kan bijdragen aan een hyperpermeabele darmwand (verhoogde doorlaatbaarheid), vroeger ook wel het “leaky gut” syndroom genoemd. Deze doorlaatbaarheid wordt in verband gebracht met een groot aantal ziektebeelden, waaronder voedselovergevoeligheden, voedselallergieën en overbelasting van de lever.

● Cholesterolverlaging: probiotische bacteriën converteren cholesterol in een minder absorbeerbare vorm, waardoor de absorptie van cholesterol vanuit het maagdarmkanaal wordt verminderd en het serumcholesterolgehalte daalt.

● Productie van vitaminen: veel enzymen in het lichaam hebben voor hun functioneren B-vitaminen als co- enzym nodig. Bifidobacteriën kunnen sommige van deze vitaminen produceren, waaronder vitamine B1, B6, B12, foliumzuur, biotine en vitamine K, evenals verschillende aminozuren.

● Inwendige reiniging: probiotica helpen bij het herstel van de microbiële flora in de gehele darm. De dikke darm kan gezien worden als een afvalbewaarbak, waarbij een regelmatige stoelgang ophoping van toxines voorkomt. Lactobacillen en bepaalde gisten hebben een stimulerende functie op de darmperistaltiek en bevorderen hiermee een regelmatige stoelgang.

● Preventie en behandeling van diarree [7, 8, 9]: in een gezond darmkanaal heerst een milieu waarin de meeste pathogene bacteriestammen zich niet thuis voelen. De probiotische flora voorkomt door productie van zuren en antibiotisch werkende stoffen, evenals door competitie om voedsel en ruimte, dat grote aantallen pathogenen de darm gaan koloniseren. De mate waarin een darm daartoe in staat is, wordt kolonisatieresistentie genoemd. Bij een dysbiotische flora, bv. na antibioticagebruik of als gevolg van een

infectie met Clostridium difficile, bestaat de kans dat de pathogene stammen, die door hun toxische bijproducten soms de oorzaak zijn (geweest) van de diarree, de probiotische flora gaan overgroeien. Ongeacht wat de oorzaak is, gaan er bij diarree in korte tijd grote aantallen probiotische bacteriën verloren. Het is dan van groot belang de probiotische stammen snel weer aan te voeren, omdat deze de beste bestrijders zijn van deze pathogenen [10, 11].

INDICATIES
Antibioticagebruik: antibiotica kunnen een groot deel van de darmflora doden. Toediening van probiotica vult gunstige bacteriën aan. Probiotica moeten enkele uren voor of na de antibiotica ingenomen worden. Obstipatie: het gebruik van probiotica kan constipatie als gevolg van een slechte darmflora verlichten en hiermee een regelmatige stoelgang bevorderen.

(Reizigers-)diarree: diverse Lactobacillus-stammen werken preventief en therapeutisch bij diarree. Zowel de duur als de intensiteit van diarree-aanvallen kan worden teruggedrongen [9]. Chronische darmontstekingen zoals de ziekte van Crohn en Colitis Ulcerosa. Beiden ziektebeelden gaan gepaard met ontstekingen. Één van de eigenschappen van probiotica is dat ze ontstekingen kunnen verminderen door de weerstand (via het immuunsysteem) te verhogen.

IBS (Inflammatory Bowel Syndrome) ook wel PDS (Prikkelbare Darm Syndroom) genoemd [12]. Hypercholesterolemie: probiotische bacteriën zorgen voor een verhoogde uitscheiding van galzuren, het lichaamscholesterol wordt in hogere mate omgezet in galzuren. Immuunzwakte: de darm is het grootste immuunorgaan van het lichaam. Verbetering van de darmflora in de dunne darm heeft een zeer positief effect op de conditie van het afweersysteem[4].

Infecties van de urinewegen (cystitis), vagina of darmen: bij vaginale infecties (Chlamydia, Trichomonas en Candida) kunnen regelmatige vaginale douches met een probiotica oplossing helpen [13]. Lactobacillus acidophilus kan de duur en incidentie van Candida-infecties (zoals Candida albicans) in de vagina en colon verminderen. Darmparasieten: probiotica, evenals bepaalde gunstige gisten, hechten zich aan de darmwand zodat er geen plaats meer is voor andere organismen. Candidiasis: probiotica kan de kolonisatie en groei van Candida soorten, zoals Candida albicans, remmen. Ook het immuunsysteem kan door toediening van probiotica beter reageren op contact met Candida. Dit geldt voor alle leeftijden, zowel voor te vroeg geborenen als ouderen [14, 15]. Huidaandoeningen als acné, psoriasis en eczeem: de ontstekingsremmende werking van probiotica beperkt zicht niet enkel tot de darm. Uit een studie met jonge kinderen met atopisch eczeem bleek toediening van lactobacillus- en bifidobacteriën na 2 maanden significant de huidaaandoening te verbeteren vergeleken met de placebo groep [16]. Uit een review bleek vooral de Lactobacillus rhamnosus stam effectief te zijn bij (atopisch) eczeem [17]. In een algemene review over probiotica in relatie met de huid wordt de relatie tussen intestinale microflora, het immuunsysteem en de huid gepresenteerd. Uit de diverse onderzoeken opgenomen in de review blijkt probiotica gunstige effecten te hebben bij huidaandoeningen [18]. Allergie: zo’n 80% van de afweer vindt zijn oorsprong in de darm. Een goed afweersysteem voorkomt allergische reacties. bij kinderen met eczeem (atopische dermatitis) veroorzaakt door koemelkallergie kunnen Lactobacillen de symptomen verminderen. De probiotische bacteriën verbeteren de integriteit van de darmwand en gaan ontstekingen aldaar tegen [16]. Voedselallergieën: probiotica kunnen ingezet worden bij het voorkomen en behandelen van voedselallergieën [19]. Bij een voedselallergie verloopt de reactie op de allergenen via het immuunsysteem. Probiotica verhogen de immuniteit van de darm, verbeteren de functie van cytokinen en de darmpermeabiliteit neemt af. Lactose intolerantie: probiotische stammen produceren lactase waardoor lactose afgebroken kan worden. Jicht: probiotica hebben een verlagend effect op urinezuur. Artritis en andere reumatische aandoeningen: omdat probiotica het immuunsysteem opkrikken kan het lichaam ontstekingen beter opruimen. Tandvleesontstekingen: bij tandvleesontstekingen kan de mond regelmatig gespoeld worden met een oplossing van probiotica. Ontstekingen aan het tandvlees gaan vaak samen met bloedend tandvlees tijdens het poetsen. Ook plakvorming komt minder voor als gespoeld wordt met probiotica [20]. Ulcera in maag of duodenum. Vaak blijkt een infectie met de Helicobactor pylori verantwoordelijk te zijn voor het ontstaan van een maagzweer. probiotica helpen bij het bestrijden van deze bacterie [21, 22]. Uit een analyse van 9 humane studies bleken 7 studies een positief effect te laten zien van probiotica bij gastritis (maagontsteking), veroorzaakt de de H. pylori. De hoeveelheid H. pylori kon effectief besteden worden met probiotica. Tevens bleek probiotica een goede ondersteuning te zijn van de behandeling van H. Pylori met antibiotica. Ook werden de bijwerkingen van de antibiotica gereduceerd door de probiotica [23]. Flatulentie: probiotica helpen bij de voedselvertering en dragen bij aan het verteringsproces, doordat ze enzymen (zoals lactase) produceren. Tevens helpen ze bij het verlagen van de pH. Door de verbeterde vertering wordt gisting en de hiermee samengaande gasvorming vermindert of voorkomen. Hepatische encefalopathie (HE): bij dit syndroom spelen diverse factoren een rol, waaronder uit de darm afkomstige toxinen zoals ammoniak en andere stikstof bevattende stoffen [24].

Informatie tot nu interessant en wilt u meer weten? voeg me toe als vriend, dan kunnen we erover discussiëren https://www.facebook.com/natuurpraktijkaurora

CONTRA-INDICATIES Van probiotica zijn geen contra-indicaties bekend, ook niet in hoge doseringen.

BIJWERKINGEN Patiënten die pro- en prebiotica gebruiken, kunnen aanvankelijk een verhoogde gasvorming of krampen bemerken.

Dit is een teken dat de gunstige bacteriën aan het fermenteren zijn en het darmmilieu aan het verzuren is. Na verloop van tijd (meestal een week) past het lichaam zich aan en verminderen of verdwijnen deze neveneffecten. In een dergelijk geval kan het zinvol zijn de aanvangsdosis gedurende de eerste twee weken te verminderen tot de helft van de aanbevolen dosering.

INTERACTIES Probiotica verminderen de bijwerkingen van antibiotica en kunnen diarree veroorzaakt door antibiotica verminderen of voorkomen [25-28]. Interacties met reguliere of natuurgeneesmiddelen zijn mogelijk. Raadpleeg hiervoor een deskundige.

DOSERING Om effectief te kunnen zijn dient een probioticum per dosis toch minstens enkele miljarden bacteriekiemen te bevatten. Dit omdat er altijd een deel van de bacteriën sneuvelt voordat ze in de darm terechtkomen.

Over het beste moment van inname van probiotica bestaan verschillende opvattingen. In principe overleven de meeste bacteriën als ze weinig maagzuur, verteringsenzymen en gal tegenkomen én wanneer ze niet te lang in het maagmilieu moeten verblijven. Het transport door de maag vindt relatief het snelst plaats wanneer de maag leeg is. Van een glas water vermengd met een probioticum dat op lege maag is ingenomen, wordt iedere 10 minuten de helft van de maaginhoud in het darmkanaal geleegd. Na een half uur is dan 87,5% van de ingenomen bacteriestammen al in de darm aanwezig. Maar ook de zuurgraad (pH) van de maagvloeistof bepaalt in sterke mate de overleving van de bacteriestammen in de maag. De pH van de maag is het hoogst ’s ochtends voor het ontbijt, ’s avonds voor het slapen gaan en tijdens de maaltijden (pH >4). Tussen de maaltijden door kan de pH dalen tot beneden de 3.

Inname van probiotica is qua zuurgraad het gunstigst op een lege maag ’s ochtends voor het ontbijt, ’s avonds voor het slapen gaan of bij de maaltijden. Bij de maaltijd is echter de maagpassage een stuk trager en zijn er ook meer gal en verteringsenzymen aanwezig, vooral wanneer de maaltijd veel vet en/of eiwit bevat.

Het is aan te raden probiotica verspreid over de dag in te nemen, vooral in het begin in verband met mogelijke bijwerkingen als gasvorming en kramp. Ieder probioticum heeft zijn eigen specifiek karakter. Afhankelijk van de bacteriestammen in de probiotia is het aan te raden om de probiotica regelmatig te gebruiken om uitspoeling te voorkomen.

Voedingsvezels hebben eveneens een gunstig effect op de darmflora en met name op de Bifidobacteriën in de dikke darm. Het gebruik van een vezelrijke voeding werkt daarom ondersteunend bij het gebruik van probiotica. Probiotica zelf werken synergistisch bij alle orthomoleculaire therapieën, omdat een goede darmflora de absorptie van de orthomoleculaire nutriënten duidelijk verbetert. Omgekeerd kunnen therapeutische hoeveelheden zink de koloniseerbaarheid verbeteren.

bron: naturafoundation
REFERENTIES 1. Gorbach SL. Probiotics and gastrointestinal health. Am J Gastroenterol 2000 Jan;95(1 Suppl):S2-4 2001; 95: S2-4. 2. Guarner F, et al. Gut flora in health and disease. Lancet 2003 Feb 8;361(9356):512-9. 3. Isolauri E, et al. Probiotics: a role in the treatment of intestinal infection and inflammation? Gut 2002 May;50

Suppl 3:III54-9. 4. Alberda C, et al. Effects of probiotic therapy in critically ill patients: a randomized, double-blind, placebo-

controlled trial. Am J Clin Nutr. 2007 Mar;85(3):816-23. 5. Burns AJ, et al. Anti-carcinogenicity of probiotics and prebiotics. Curr Issues Intest Microbiol 2000 Mar;1(1):13-24

Curr Opin Clin Nutr Metab Care 2001 Nov;4(6):571-9. 6. Naito S, et al. Prevention of recurrence with epirubicin and lactobacillus casei after transurethral resection of

bladder cancer. J Urol. 2008 Feb;179(2):485-90. 7. Cremonini F, et al. Meta-analysis: the effect of probiotic administration on antibiotic-associated diarrhoea.

Aliment Pharmacol Ther 2002 Aug;16(8):1461-7. 8. D’Souza AL, et al. Probiotics in prevention of antibiotic associated diarrhoea: meta-analysis. BMJ 2002 Jun 8;324

(7350):1361. 9. Huang JS, et al. Efficacy of probiotic use in acute diarrhea in children: a meta-analysis. Dig Dis Sci 2002 Nov;47

(11):2625-34. 10. Saavedra J. Probiotics and infectious diarrhea. Am J Gastroenterol 2000 Jan;95(1 Suppl):S16-8 2001; 95: S16-S8. 11. Hickson M, et al. Use of probiotic Lactobacillus preparation to prevent diarrhoea associated with antibiotics:

randomised double blind placebo controlled trial. BMJ. 2007 Jul 14;335(7610):80. Epub 2007 Jun 29. 12. Mitsuyama K, et al. Gut microflora: a new target for therapeutic approaches in inflammatory bowel disease.

Expert Opin Ther Targets. 2008 Mar;12(3):301-12. 13. Mijac VD, et al. Hydrogen peroxide producing lactobacilli in women with vaginal infections. Eur J Obstet

Gynecol Reprod Biol. 2006 Nov;129(1):69-76. Epub 2006 Jul 11. 14. K. Hatakka, et al. Probiotics Reduce the Prevalence of Oral Candida in the Elderly-a Randomized Controlled

Trial. J. Dent. Res., Feb 2007; 86: 125 – 130. 15. P Manzoni, et al. Oral supplementation with Lactobacillus casei subspecies rhamnosus prevents enteric

colonization by Candida species in preterm neonates: a randomized study. Clin Infect Dis, June 15, 2006; 42

(12): 1735-42. 16. Isolauri E, et al. Probiotics in the management of atopic eczema. Clin Exp Allergy 2000 Nov;30(11):1604-10 2001;

30: 1604-110. 17. Betsi GI, et al. Probiotics for the treatment or prevention of atopic dermatitis: a review of the evidence from

randomized controlled trials. Am J Clin Dermatol. 2008;9(2):93-103. 18. Caramia G, et al. Probiotics and the skin. Clin Dermatol. 2008 Jan-Feb;26(1):4-11. 19. Jong, L.S. de. Probiotica: een nieuw medicijn tegen voedselallergie? Voedingsmiddelentechnologie [0042-

7934]:2002 Vol:35 Nr:25 Pg:36 -37. 20. Krasse P, et al. Decreased gum bleeding and reduced gingivitis by the probiotic Lactobacillus reuteri. Swed

Dent J. 2006;30(2):55-60. 21. Sheu BS, et al. Pretreatment with Lactobacillus- and Bifidobacterium-containing yogurt can improve the

efficacy of quadruple therapy in eradicating residual Helicobacter pylori infection after failed triple therapy.

Am J Clin Nutr. 2006 Apr;83(4):864-9. 22. Park SK, et al. The effect of probiotics on Helicobacter pylori eradication. Hepatogastroenterology. 2007 Oct-

Nov;54(79):2032-6. 23. Drahoslava Lesbros-Pantoflickova, et al. Helicobacter pylori and Probiotics. J. Nutr. 2007. 137(3 Suppl 2): p.812S-

8S. 24. Malaguarnera M, et al. Bifidobacterium longum with fructo-oligosaccharide (FOS) treatment in minimal

hepatic encephalopathy: a randomized, double-blind, placebo-controlled study. Dig Dis Sci. 2007 Nov;52

(11):3259-65. Epub 2007 Mar 28. 25. D’Souza AL, et al. Probiotics in prevention of antibiotic associated diarrhoea: meta-analysis. BMJ. 2002;324

(7350):1361. 26. Katz JA. Probiotics for the prevention of antibiotic-associated diarrhea and Clostridium difficile diarrhea. J Clin

Gastroenterol 2006;40(3):249-55. 27. McFarland LV. Diarrhoea associated with antibiotic use. BMJ. 2007 Jul 14;335(7610):54-5. 28. Hickson M, et al. Use of probiotic Lactobacillus preparation to prevent diarrhoea associated with antibiotics:

randomised double blind placebo controlled trial. BMJ. 2007 Jul 14;335(7610):80. Epub 2007 Jun 29.

cropped-alie2.jpg

Alie Wouda

Wilt u een afspraak maken? Dat kan online

Lever

Geplaatst op door

Leverprobematiek

Afbeelding

Leverproblematiek
Informatie interessant en wilt u meer weten? voeg me toe als vriend, dan kunnen we erover discussiëren
https://www.facebook.com/natuurpraktijkaurora
Functies van de lever

1)     De Lever voorziet het organisme van die voedingsstoffen die het nodig heeft om optimaal te kunnen functioneren en qua stofwisseling is het ons centrale orgaan.

2)     De lever bindt de toxinen die het organisme niet meer kan gebruiken en houdt op deze wijze de bloedbaan schoon.

3)     De lever zorgt voor de opslag van de vitaminen en met name de konakion welke een grote rol speelt bij de bloedstolling.

4)     De lever heeft in samenwerking met de pancreas een hormonale functie.

5)     De lever speelt een belangrijke rol bij de vetstofwisseling, de eiwitstofwisseling en de koolhydraatstofwisseling.

6)     De lever deelt die stoffen uit die het organisme nodig heeft.

7)     De lever is een van onze grootste gevoelsorganen doe onze stemming registreert en daarop reageert.

Per uur stroomt er 25 liter bloed door de lever omdat het een zeer arbeidsintensief orgaan is, namelijk 39 graden Celsius.

De levertemperatuur is tevens hoger omdat Jupiter de planeet is die de lever van kosmisch energie voorziet.

De lever werkt 24 uur per dag, overdag ligt de nadruk sterk op de fysiologische functies en s ‘nachts op de psychische functies van de lever (het registreren van gevoelens). Bij dysfunctie van de lever dromen mensen vaak verwarrend en onrustig.

Bij klachten in de tractus digestivus moet er altijd aandacht besteed worden aan de lever omdat hier vaak de grondoorzaak ligt van de ontstane problemen. Met name geldt dit wanneer de anamnese en de iriscopie daartoe aan leiding geven. Bij elke therapie moet je eerst zorgen dat de lever goed functioneert, want daar waar veel afvalstoffen zitten kan in het organisme sneller een ontsteking ontstaan.

Wanneer de lever en pancreas gestimuleerd zijn moet je kijken welke verschijnselen er zijn overgebleven en die moeten dan vervolgens behandeld worden. Over het algemeen geldt dat het organisme bij een optimale leverfunctie veel baat vindt.

Hepatopathie

Een van de meest voorkomende kwalen zijn de hepathopathieen. Dat wil zeggen dat een of meerdere leverfuncties niet goed meer zijn waardoor er zich extra afvalstoffen (toxinen) overal in het lichaam ophopen. Hepathopathie valt klinisch moeilijk vast te stellen omdat de lever een reservecapaciteit bezit van tenminste 60 % en onder alle omstandigheden het bloedbeeld in orde probeert te houden, desnoods ten koste van zichzelf.

Een niet goed werkende lever kan zich uiten door:

  • slapeloosheid met onrustige, verwarrende dromen
  • constipatie of diarree of afwisselend constipatie en diarree.
  • Heel veel of heel weinig eten
  • Extreme moeheid, hoofdpijn en haaruitval
  • Brandende ogen, oogontstekingen en gezichtsvermindering\gewrichtspijnen
  • Eczeem en andere huidaandoeningen
  • Depressiviteit
  • Hypertensie ten gevolge van stuwing in het vena porta gebied
  • Gevoel van opgezette buik.
  • Menstruatieklachten, onder andere een moeilijk doorkomende menstruatie en dergelijke.

Indien een hepatopathie niet behandeld wordt of niet goed behandeld wordt treedt er een verslechtering op die zich kan uiten in echte pathologie zoals:

  • gele sclera
  • donkere urine
  • stopverfontlasting
  • een jeukende huid (hier ook denken aan uremie, diabetes, leukemie en Hodgekin)

Een slecht werkende lever kan behalve met een dieet  en kruiden begeleid worden met warmte van buitenaf zoals:

  • een leverpakking met modder of klei
  • warme doeken
  • warme kruiken
  • moxatherapie en dergelijke.

Mensen met aanleg voor lever- en galproblematiek hebben vaak als kind icterus en/of pfeiffer gehad.

Tevens moeten wij ons realisren dat de lever in onze huidige maatschappij onder een enorme druk staat. Bij zeker de helft van de mensen kan een verminderde lever functie worden aangetroffen door:

  • ons sterk vervuilde milieu
  • de vele toevoegingen en bewerkingen van ons voedsel
  • verkeerde eet- en leefgewoonten
  • het overmatig gebruik van genotstoffen zoals alcohol, tabak, koffie en dergelijke

Therapie; kijk op mijn pagina’s

Slechte darmen: de moeder van alle ziektes

Geplaatst op door

0001fySlechte darmen: de moeder van alle ziektes
Belangrijke aspecten maag-darm problematiek nader bekeken
Voeding en vertering zijn onlosmakelijk verbonden met een goede gezondheid. Niet voor niets wordt gezegd dat we zijn wat we eten. Maar zelfs de meest gezonde voeding is pas doelmatig als die door ons lichaam goed kan worden opgenomen en verteerd. Een structureel slecht verteringsproces in maag en darmen kan leiden tot chronische klachten elders in het lichaam.
In India zegt men dan ook: ‘slechte darmen: de moeder van alle ziektes’.

Vage benaming maag-darmklachten geeft complexicteit aan
Klachten voortkomend uit het maag-darmkanaal zijn vaak moeilijk te omschrijven. Dat vinden we terug in de benaming. We praten over: spastische, lekkende of prikkelbare darmen. Benamingen die op zich weinig duidelijkheid scheppen.

Op de vraag wat een spastische of lekkende darm dan precies is, zal een eensluidend antwoord uitblijven. Het geeft aan dat er onduidelijkheid bestaat over de diversiteit aan oorzaken van de klachten. In deze publicatie zullen we ingaan op enkele belang-rijke aspecten van de maag-darmproblematiek:

  1. Verstoord evenwicht van de micro-organismen
  2. De zuurgraad in ons maag-darmkanaal
  3. Weerstand, anti-lichamen en de rol van ons maag- darmstelsel
  4. Darmen als onafhankelijk zenuwstelsel: ’the second brain’

0001rxVerstoord evenwicht micro-organismen
We spreken over een microbiële onbalans of dysbiose wanneer het evenwicht van de micro-organismen verstoord is. In deze publicatie betreft het de onbalans in het maag-darmtraject, de mond en de vagina.
In een situatie van microbiële onbalans kunnen bepaalde micro-ben ziektes veroorzaken doordat ze onze ingenomen voedingsstoffen ongunstig beïnvloeden en immuunreacties in het lichaam veroorzaken.
In onze darmen bevinden zich meer dan 500 verschillende soorten microben. Gezamenlijk ontwikkelen deze meer metabolische activiteit dan enig ander orgaan in ons lichaam.

Microben
De belangrijkste microben die bij een verstoord evenwicht ongewenst de overhand kunnen krijgen zijn:

  1. parasieten
  2. gisten en schimmels (vooral cadida albicans)
  3. Virussen
  4. bacteriën

Bacteriën kunnen verder worden onderverdeeld in:

* Aërobe bacteriën in het lichaam
Kunnen overheersen bij een overmaat aan antibiotica en bij acute virale of bacteriële infecties waardoor verschil lende goedaardige soorten worden gedood.

* Anaërobe bacteriën in het lichaam
De aanwezigheid van deze bacteriën in het lichaam is moeilijk vast te stellen.

* Bacteriën in voedsel en water
Zoals Salmonella, Shigella of E.coli die voedselvergiftiging kunnen veroorzaken.

De meest voorkomende bacteriën zijn: Campylobacter jejuni, Clostridium difficile en perfiringens, Bacteroides fragilis, Klebsiel-la, Proteus, Salmonella, Shigella, Cryptosporidiën.

Parasieten
Parasieten verdienen in het kader van de maag-darmproblematiek extra aandacht. Wereldwijd zijn meer dan 1 miljard mensen geïnfecteerd met parasieten. Mensen, dieren, voedsel en transportmiddelen zoals schepen zijn potentiële transporteurs van deze microben. Ziektes waaraan parasieten ten grondslag liggen nemen toe. Die toename heeft verschillende redenen:

* Sterke toename van internationaal reizen
* Immigratie
* Voedsel wordt tegenwoordig over de hele wereld gemaakt en getransporteerd
* Voedselbereiding in restaurants en de sterke toename van het “uit eten gaan”
* Toename wereldbevolking

Typische symptomen van een acute parasietinfectie in het beginstadium kunnen zijn, diarree, obstipatie, buikpijn, krampen, misselijkheid, eetlustverlies en een situatie waarin diaree en obstipatie elkaar afwisselen.

Meest voorkomende parasieten en hun klachten zijn:

* Blastocystis, hominis
Vermoeidheid, zenuwaandoeningen, huidproblemen, misse- lijkheid, pijn, allergieën en Spierproblemen
* Entamoeba, hystolitica (amoebas)
Vermoeidheid, misselijkheid, allergieën, pijn, gewichtsver lies, slapeloosheid
* Entamoeba coli
Vermoeidheid, allergieën, hoofdpijn, misselijkheid, depressie, concentratie-stoornissen, geïrriteerdheid, gewrichts- en rug klachten, huidproblemen
* Entamoeba hartmannii
Klachten in het zenuwstelsel, luchtwegproblemen, allergieën, pijn, misselijkheid, huidproblemen
* Cyclospora
Vermoeidheid, jeuk, misselijkheid, anemie, hoofdpijn, spierpijn, depressie

Andere vaak voorkomende parasieten zijn:
Giardia lamblia, Cryptosporidia, Microsporidia, Dientamoeba fragilis.

Belangrijke vormen van microbiële onbalans
Veel essentiële functies van een gezonde darmflora zijn door de wetenschap inmiddels vastgelegd.

Een gezonde darmflora is o.a. afhankelijk van:

  • De beschikbaarheid van voldoende voedingsvezels
  • Gezond slijm
  • Een juiste zuurgraad
  • Goede doorbloeding

Gepubliceerd onderzoek geeft aan dat een verstoord evenwicht van de micro-organismen in maag en darmen de oorzaak is van, of bijdraagt aan: vitamine B12 tekort, prikkelbaar darmsyndroom, darmontstekingen, psoriasis, eczeem, acné en bepaalde auto-immuunreacties.

Belangrijke oorzaken van een verstoord microbieel evenwicht zijn:

  • Slechte voeding en nutriënten status
  • Stress
  • Het gebruik van antibiotica en bepaalde medicijnen
  • Verminderde darmperistaltiek
  • Maag-darm infectie
  • Xenobiotica (gifstoffen bv. door milieuvervuiling)
  • Verstoorde hormoonproductie (cortisol, insuline en schildklierhor monen)
  • Insuline resistentie
  • Hypochloorhydrie (weinig maagzuur)

Enkele belangrijke vormen van microbiële onbalans worden hier nader beschreven.
Dysbiose door rotting
Dysbiose door rotting is een veel voorkomende vorm van microbiële onbalans. De belangrijkste oorzaak is het westerse voedingspatroon gekenmerkt door: veel vet, eiwit en vlees, weinig oplosbare vezels. Een dergelijk voedingspatroon veroorzaakt een verhoogde concentratie bacteroides. De stofwisseling verandert hierdoor zodanig dat het ingenomen voedsel in de darmen gaat rotten. De verhoogde concentratie bacteroides leidt tot een hogere activiteit van de enzymen beta-glucuronidase en urease. Deze enzymen kunnen galzuren omzetten naar toxines. Ook gaan ze de ontgifting van oestrogenen tegen, waardoor een verhoogd oestrogeengehalte in het lichaam kan ontstaan. Bovendien kunnen deze enzymen de zuurgraad (pH) in de ontlasting verhogen door een grotere ammonia productie.

Dysbiose door fermentatie
Dysbiose door fermentatie is een vorm van koolhydraat-intolerantie door een onbalans van microben, in het bijzonder van gisten en bacteriën die de koolhydraten in de dunne darm fermenteren. Dit kan leiden tot obstipatie, diarree, buikklachten, winderigheid en algehele malaise. Vooral mensen die zich niet prettig voelen na het eten of drinken van fruit, bier, wijn of bepaalde graanproducten kunnen te maken hebben met deze vorm van microbiële onbalans. Ook een teveel aan Candida albicans valt vaak in deze categorie.

Dysbiose door tekorten
Een dysbiose door tekorten ontstaat wanneer een persoon te weinig goedaardige darmbacteriën heeft zoals Lactobacillus en Bifidobacteria. Dit tekort kan bijvoorbeeld veroorzaakt worden door antibioticagebruik of te weinig vezels in de voeding. Mensen die deze vorm van microbiële onbalans hebben kunnen voedingsintoleranties krijgen en ook allergieën en infecties.

Dysbiose door overgevoeligheid

Bij een dysbiose door overgevoeligheid reageert het immuunsysteem zeer gevoelig op substanties in voeding en substanties geproduceerd door microben (endotoxinen). Mensen die last hebben van deze vorm van microbiële onbalans zijn multi-allergisch en hun symptomen zijn vaak systemisch; dus niet alleen in de darmen. Er is een grote kans dat mensen met auto-immuunziekten en mensen met een hoog IgA niveau te maken hebben met deze vorm van dysbiose.

De zuurgraad in ons maag-darm-kanaal
Bij een microbiële onbalans ontstaan door fermentatie, rotting en een hoge eiwitconsumptie diverse zure bijproducten. Omdat het lichaam zal proberen het zuur-base evenwicht te behouden raken hierdoor de alkali-reserves (basen) van onder andere de lever en alvleesklier uitgeput.
De zuren kunnen zich vanuit de darm een weg naar boven banen en zure oprispingen veroorzaken, die vaak ten onrechte worden aangezien voor een te grote maagzuurproductie. Deze zuren hebben geen verterend vermogen en werken zo de vertering van ons voedsel door maagzuur en de verteringsenzymen sterk tegen.
De darmen zijn veel gevoeliger voor het effect van de zuren dan de maag. In tegenstelling tot het dikke slijmvlies van de maagwand, dat is ingesteld op sterke zuren (maagzuur) is het dunne slijmvlies van de darmen dat absoluut niet.

Weerstand, antilichamen en ons maag-darmstelsel
In ons lichaam is het maag-darmkanaal het centrum van ons afweersysteem. Het bevat meer dan 80% van de cellen die antilichamen produceren.
De immuniteit die hier wordt opgebouwd is wezenlijk anders dan de opbouw elders in het lichaam.

Het maag-darm afweersysteem bestaat o.a. uit:
* Maagzuur- en verteringsenzymen
De eerste-lijnsdefensie tegen bacteriën en pathogenen.
* Het lymfeweefsel GALT
Het slijmvliesachtige oppervlak van de darmen is maar één cel dik. Daaronder bevindt zich het GALT (Gut Associated Lymphatic Tissue). Dit lymfeweefsel geeft antilichamen af.
* Anti-lichamen

Antilichamen openen de aanval op specifieke binnendringers (antigenen) zoals bacteriën, parasieten en voeding waarop allergisch wordt gereageerd. Tot de antilichamen behoren IgA, IgE, IgG, IgM, B cellen en het belangrijke SIgA.
Deze laatste antilichamen bespreken we nader.
SigA eerste-lijns defensie
SIgA (Secretory Immunoglobuline A) zijn antistoffen die de eerste-lijnsdefensie in de darmen vormen.
Ze worden geproduceerd in speciaal hiervoor aanwezige cellen, Peyer’s plaque genaamd.
Deze cellen geven het SIgA af in de slijmvliesbarrière van darm.
SIgA is een belangrijk onderdeel van het afweersysteem in speeksel en in de slijmvliesmembranen van neus en longen. In gezonde darm-slijmvliezen is SIgA volop aanwezig. Het heeft daar als doel potentiële vijanden als bacteriën, schimmels en parasieten onschadelijk te maken. Dat geldt ook voor grote voedselstukken die ontstekingen kunnen veroorzaken. Door ontstekingsprocessen in de darm te voorkomen blijft de integriteit van de darmwand intact. Sommige mensen worden geboren met een lagere aanmaak van SIgA. Dit is meestal het geval bij mensen met allergieën en bij kinderen van ouders met allergieën. Zulke kinderen zijn meestal gevoeliger voor gluten, tarwe en voedselallergieën. Naast erfelijk bepaalde factoren zijn er ook andere elementen die invloed hebben op de hoeveelheid SIgA in ons lichaam.

We noemen er enkele:
Het hormoonniveau
Onze leeftijd: het SIgA niveau neemt met het ouder worden af
Vitamine A, zink, L-glutamine, probiotica en colostrum hebben de mogelijkheid om de productie van SIgA te verhogen
Stress
Voeding
Microflora van de darmen en de integriteit van de darmwand
Infecties
Borstvoeding

Andere soorten antilichamen zoals IgE, IgG en IgM zijn gespecialiseerd op specifieke indringers. Denk dan bijvoorbeeld aan voeding die allergie oproept of bepaalde soorten griepvirussen.
Een geheel andere manier van werken hebben lysozomen. Deze ondersteunen het afweersysteem in darmen, speeksel en tranen door de pathogenen ‘op te eten’.

Darmen als onafhankelijk zenuwstelsel: “the second brain”
De darmen hebben een complex onafhankelijk zenuwstelsel, ENS -Enteric Nervous System- genoemd. Deze ’tweede hersenen’ hebben een twee-weg communicatiesysteem met de hersenen. Dit verklaart de dramatische veranderingen die in het maag-darmkanaal plaatsvinden tijdens emotionele stress.
Zenuwprikkels -boodschappen-gaan vice versa van de hersenen naar de maag-darm over een weg die ‘vagus nerve’ wordt genoemd. Via dit ‘boodschappencircuit’ wordt de hersenen een signaal gegeven als er problemen zijn in het maag-darmtraject.
Om te kunnen communiceren gebruikt het ENS dezelfde neurotransmitters als de hersenen. In totaal zijn dit er ongeveer dertig, met serotonine als één van de voornaamste. Serotonine heeft ook een belangrijke rol bij de peristaltiek van de darmen evenals de zuurgraad aldaar.

In samenhang met de neurotransmitters kan ook obstipatie bezien worden. Slechts 25-35% van de mensen reageert bij obstipatie positief op een verandering van de voeding (bv. meer vezels). In de gevallen dat dit niet zo is moeten we de oorzaak dus elders zoeken. Het is dan goed om ons te realiseren dat ook een trage schildklierwerking of een beperkte darmperistaltiek tot obstipatie kunnen leiden.

Het is bekend dat serotonine een belangrijke rol speelt bij de peristaltiek. Beïnvloeding van de peristaltiek via ‘de tweede hersenen’ kan daarom in diverse situaties daarom succesvol zijn. Middelen die een positieve werking hebben op serotonine zijn anti-depressiva in een natuurlijke vorm.

Lekkende darm syndroom
Met het ‘lekkende darm syndroom’ wordt bedoeld: de conditie in de darmen waarbij de opname en het transport van voeding en voedingsstoffen verstoord is. Een belangrijke rol bij het lekkende darmsyndroom hebben de ‘villi’.

De villus is een vingerachtige structuur aan de oppervlakte van de dunne-darmwand (mucosa). Deze structuur vergroot de oppervlakte van de darm enorm en daarmee de opnamecapaciteit. De villus bestaat uit villi, microvilli en crypts.

Functies van de villi
* Villi zijn de werkpaarden van de darmen als het gaat om de opname van voeding in de bloedstroom
* Villi vermeerderen de oppervlakte van de dunne darm voor de absorptie van voeding
* Villi geven enzymen en bicarbonaat af ter vertering van voeding voordat deze kan worden opgenomen in de bloedbaan
* Villi absorberen het verteerde voedsel en transporteren dit naar de bloedstroom om zo verder in het lichaam gedistribueerd te worden
* Villi zijn een barrière waardoor bacteriën, parasieten en toxines worden geblokkeerd

Er zijn miljoenen microscopisch kleine villi in elke sectie van de dunne darm. Deze kunnen beschadigd raken zonder duidelijke symptomen. Villi zijn ontwikkeld om aangebrachte schade te compenseren. Wanneer echter grote secties villi zélf aangetast raken door ontstekingen, infecties of toxines dan heeft dit gevolgen voor de absorptie en het transport van voeding en voedingsstoffen. Dat geldt ook voor de enzym-afgifte en de defensieve mogelijkheden van villi. Zo kan o.a. het “lekkende darm syndroom ontstaan“.

Hoe ontstaat het lekkende darm syndroom
Voor het ontstaan van het lekkende darm syndroom zijn diverse redenen aan te wijzen. We bespreken enkele belangrijke oorzaken:

Voedingsallergie
Een voedingsallergie kan reactie in het darmweefsel veroorzaken die leidt tot verhoogde doorlaatbaarheid (permeabiliteit). Een lekkende darm laat dan de passage toe van abnormaal grote moleculen. Deze worden door het afweersysteem als vijandig (antigen) gezien zodat het deze aanvalt. Dit stimuleert het afweersysteem weer om méér antilichaamcomplexen te vormen wat tot een verslechtering van het darmweefsel leidt, de lekkende darm zal verergeren en zal meer allergische reacties veroorzaken. Als dit proces niet gestopt wordt kunnen de functies van lever, afweersysteem en darmen verslechteren.
Er is in het bijzonder een toename te zien van glutenintolerantie en -gevoeligheid en van de glutengerelateerde auto-immuunziekte Coeliakie.

Bacteriële onbalans
Wanneer een gezonde darmflora uit balans is geraakt door een overschot aan Candida albicans, gisten of parasieten spreken we van een bacteriële onbalans. Deze dysbiose kan leiden tot het lekkende darmsyndroom.

Ontstekingen
De immuunreacties (anti-lichaam respons) in de darmwand die normaal bedoeld zijn als protectie, kunnen ook juist ontstekingen creëren waardoor de lekkende darm verergert.

Malabsorptie voedingsstoffen
Wanneer aan de darmen door welke oorzaak dan ook voedingsstoffen worden onthouden kan binnen enkele dagen hyperpermeabiliteit ontstaan.

Genetische bepaling
Er blijken genetische patronen van hyperpermeabiliteit te bestaan. Zo zien we dat mensen met de ziekte van Crohn vaak al een verhoogde darmpermeabiliteit hebben. Maar ook familieleden van deze patiënten hebben vaak een verhoogde darmpermeabiliteit, ook al hebben ze zélf de ziekte van Crohn niet.

Chronische stress
Chronische stress vermindert de mogelijkheid van het afweersysteem om adequaat te reageren en gaat in het bijzonder het genezingspro-ces in de darmen tegen.
Ook de darmflora wordt door stress negatief beïnvloed.

Medicijngebruik
In het bijzonder antibiotica, farmaceutische hormonen (de pil, prednison e.d.) en N.S.A.I.D.’s (pijnstillers) kunnen een negatieve invloed hebben op de darmen.

Overige oorzaken
Overmatig alcoholgebruik, milieufactoren en slechte voeding. Toxische substanties in ongezonde darmen (zie dysbiose door rotting)

Toxische substanties in ongezonde darmen (zie dysbiose door rotting)
* Ammonia
Een bijproduct van ureum en eiwit decompositie, door bepaalde soorten microben in de darm. Ammonia wordt normaal omgezet naar ureum, als dit niet gebeurt kan het leiden tot neurologische symptomen en betrokkenheid bij foute transformatie van cellen.
* Histamine
Gevormd bij ontbinding van tryptofaan. Kan hoofdpijn, depressie, lage bloeddruk en misselijkheid geven.
* Indolen (Indican)
Gevormd door ontbinding van tryptofaan. Aantal indolen wordt vergroot door hoge vleesconsumptie.
* Mercaptan
Bijproduct van de ontbinding van cysteïne. Kan lage bloeddruk veroorzaken. Leidt tot stinkende winderigheid.
* Phenol
Bijproduct van de ontbinding van tyrosine in de dikke darm.
Kan necrose (weefseldood) van de darmmucosa en levercellen veroorzaken.
* Skatole
Bijproduct van de ontbinding van tryptofaan, gerelateerd aan anemie en malabsorptie syndroom. Skatole werkt acetylcholine en kalium tegen. Teveel skatole kan leiden tot slechte adem en stinkende ontlasting.
* Waterstofsulfiet gas
Bijproduct van eiwitontbinding.
Kan de wand van de darmen irriteren en kan even giftig zijn als cyanide. Het kan zwakheid, snelle polsslag en misselijkheid veroorzaken.
* Tyramine
Bijproduct van de ontbinding van tyrosine. Structureel verwant aan adrenaline. Kan tot hoge bloeddruk en problemen met het zenuwstelsel leiden wanneer het in het bloed circuleert.

Literatuur referenties

  • Optimal digestive health – T.W. Nichols MD, N.Faass MSW, MPH ISBN: 1-59477-036-0
  • The four pillars of healing – L. Galland M.D. ISBN: 0-679-44888-8
  • Darmklachten -drs. S.v.As ISBN: 907767103x/nur 860
  • Digestive Wellness – E. Lipski Ph.D, CCN ISBN 0-07-144196-4
  • w.w.w.euroamericanhealth.com
  • Acidophilus and colon health-D.Webster ISBN 1-57566-460-7
  • Celiac disease, a hidden epidemic – P.H.R. Green MD, R. Jones. ISBN -10:0-06-076693-X

Wilt u kijken hoe het met uw darmflora is? Met de bioresonatie en bloed-onderzoek kan ik dit testen

logokaal-facebook3.jpgAlie Wouda vd Tuin
Vreedepeelweg 4
5986 NW Beringe